Шарафи нафас ба ҷӯадасту каромат ба суҷуд

شرف نفس به جود است و کرامت به سجود

Ҳар ки ин ҳар ду надорад адамаш ба ки вуҷӯд

هر که این هر دو ندارد عدمش به که وجود

эй ки дар неъмату нозӣ ба ҷаҳон ғарра мабош

ای که در نعمت و نازی به جهان غره مباش

Ки маҳоласт дар ин марҳалаи имкони хлўд

که محال است در این مرحله امکان خلود

Вай ки дар шиддати фақрӣу парешонеи ҳол

وی که در شدت فقری و پریشانی حال

Сабр кун кин ду се рӯзӣ ба сар ояд маъдӯд

صبر کن کاین دو سه روزی به سر آید معدود

Хоки роҳӣ ки бар ӯ май гузарӣ сокин бош

خاک راهی که بر او می‌گذری ساکن باش

Ки ъиўнаст ва ҷФўнаст ва хдўдасту қдўд

که عیون است و جفون است و خدود است و قدود

Ин ҳамон чашмаи хуршеди ҷаҳон афрӯз аст

این همان چشمهٔ خورشید جهان افروز است

Ки ҳаме тофт бар оромгаҳи оду самуд

که همی تافت بر آرامگه عاد و ثمود

Хоки Мисри тараб ангез набинӣ ки ҳамон

خاک مصر طرب انگیز نبینی که همان

Хок Мисраст вале бар сари фиръавну ҷунуд

خاک مصر است ولی بر سر فرعون و جنود

?данеи он қадар надорад ки бадв рашк баранд

دنیی آن قدر ندارد که بدو رشک برند

эй бародар ки на маҳсуд бимонад на ҳасуд

ای برادر که نه محسود بماند نه حسود

Қимати худ ба муноҳӣ ва млоҳӣ машкан

قیمت خود به مناهی و ملاهی مشکن

?герати имон дурустаст ба рӯзи мавъӯд

گرت ایمان درست است به روز موعود

Дасти ҳоҷат ки барии пеши худовандӣ бар

دست حاجت که بری پیش خداوندی بر

Ки Каримаст ва раҳимаст ва ғафурасту вдўд

که کریم است و رحیم است و غفور است و ودود

Аз срӣ то ба сурайё ба убудийят ӯ

از ثری تا به ثریا به عبودیت او

Ҳама дар зикру муноҷот ва қиёманду қууд

همه در ذکر و مناجات و قیامند و قعود

Карамаши номутаноҳӣ , нъмш бе поён

کرمش نامتناهی، نعمش بی‌پایان

Ҳеҷ хоҳанда аз ин дар наравад бе мақсӯд

هیچ خواهنده از این در نرود بی مقصود

Панди саъдӣ ки калид дар ганҷ саъд аст

پند سعدی که کلید در گنج سعد است

Натавонад ки ба ҷой оварад алои масъӯд

نتواند که به جای آورد الا مسعود