Бисёр солҳо ба сари хок мо равад

بسیار سالها به سر خاک ما رود

Кин об чашма ояду бод сабо равад

کاین آب چشمه آید و باد صبا رود

Ин панҷ рӯзаи муҳлати айём , одамӣ

این پنج روزه مهلت ایام، آدمی

Бар хоки дигарон ба такаббур чаро равад ?

بر خاک دیگران به تکبر چرا رود؟

эй дӯст бар ҷинозаи душман чу бигузарӣ

ای دوست بر جنازهٔ دشمن چو بگذری

Шодӣ макун ки бо ту ҳамин моҷаро равад

شادی مکن که با تو همین ماجرا رود

Домани кашон ки меравад имрӯз бар замин

دامن کشان که می‌رود امروز بر زمین

Фардои ғубори колбудаш дар ҳаво равад

فردا غبار کالبدش در هوا رود

Хокат дар устихон равад эй нафаси шӯхи чашм

خاکت در استخوان رود ای نفس شوخ چشم

Монанди серумаи дон ки дар ӯ тўтё равад

مانند سرمه‌دان که در او توتیا رود

Дунёи ҳарифи сифлау маъшӯқ бе вафост

دنیا حریف سفله و معشوق بی وفاست

Чун меравад ҳар оина бигзор то равад

چون می‌رود هر آینه بگذار تا رود

Инаст ҳоли тан ки ту бинӣ ба зери хок

این است حال تن که تو بینی به زیر خاک

То ҷони нозанин ки бар ояд куҷо равад

تا جان نازنین که بر آید کجا رود

Бар соябони ҳасани амал эътимод нест

بر سایبان حسن عمل اعتماد نیست

Саъдии магар ба сояи лутф худо равад

سعدی مگر به سایهٔ لطف خدا رود

Ёрб мгири бандаи мискину дасти гир

یارب مگیر بندهٔ مسکین و دست گیر

Каз ту карам барояд ва бар мо хато равад

کز تو کرم برآید و بر ما خطا رود