То бад-ӣни ғоят ки рафт аз ман наомад ҳеҷ кор

تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار

Ростӣ бояд ба бозӣ сарф кардам рӯзгор

راستی باید به بازی صرف کردم روزگار

Ҳеҷ дасти овезами он соъат ки соъат дар расад

هیچ دست آویزم آن ساعت که ساعت در رسد

Нест алои он ки бахшоиш кунад парвардгор

نیست الا آن که بخشایش کند پروردگار

Баси маломатҳо ки хоҳад баради ҷони нозанин

بس ملامتها که خواهد برد جان نازنین

Рӯзи арз аз дасти ҷаври нафаси нопарҳезгор

روز عرض از دست جور نفس ناپرهیزگار

Гоҳ мегӯям чаҳ будӣ гар набӯдӣ рӯзи ҳашар

گاه می‌گویم چه بودی گر نبودی روز حشر

То нгштндӣ бидон дар рӯй некони шармсор

تا نگشتندی بدان در روی نیکان شرمسار

Боз мегӯям нишоед роҳ навмидӣ гирифт

باز می‌گویم نشاید راه نومیدی گرفت

Пеши анъомаш чаҳ бошад афв чун ман сад ҳазор

پیش انعامش چه باشد عفو چون من صد هزار

Саъй то ман май барам ҳаргиз набошад сӯдманд

سعی تا من می‌برم هرگز نباشد سودمند

Тавба то ман мекунам ҳаргиз набошад барқарор

توبه تا من می‌کنم هرگز نباشد برقرار

Чашм тадбирам намебинад ба торикии ҷаҳл

چشم تدبیرم نمی‌بیند به تاریکی جهل

Ҷурми бхшо ё ба тавфиқами чароғии пеши дор

جرم بخشا یا به توفیقم چراغی پیش دار

Ман ки аз шарми гунаҳи сари барнамеи орми зи пеш

من که از شرم گنه سر برنمی‌آرم ز پیش

Сар ба алӣин барорамгар ту гӯйӣ сар барор

سر به علیین برآرم گر تو گویی سر برآر

Гарчи бефурмоне аз ҳад рафту тақсир аз ҳисоб

گرچه بی‌فرمانی از حد رفت و تقصیر از حساب

Ҳар чаҳ ҳастам ҳамчунон ҳастам ба афви умедвор

هر چه هستم همچنان هستم به عفو امیدوار

Ёрб аз саъдӣ чаҳ кор ояд писанди ҳазратат

یارب از سعدی چه کار آید پسند حضرتت

ё тавоноӣ бидиҳ ё нотавонӣ дар гузор

یا توانایی بده یا ناتوانی در گذار