Ту пас парда ва мо хӯн ҷигар ме резем

تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم

Ваа кигар парда баруфтад ки чаҳ шӯр ангезем

وه که گر پرده برافتد که چه شور انگیزیم

Дигаронро ғам ҷон дорад ва мо ҷома дарон

دیگران را غم جان دارد و ما جامه‌دران

Ки бифармое то аз сар ҷон бархезем

که بفرمایی و ما از سر جان برخیزیم

Мардум аз фитна гурезанд ва ндонанд ки мо

مردم از فتنه گریزند و ندانند که ما

Ба таманнои ту дар ҳасрат растохезем

به تمنای تو در حسرت رستاخیزیم

Дили девона сипар кардау ҷон бар кафи даст

دل دیوانه سپر کرده و جان بر کف دست

Зоҳир онаст ки аз тири балои нгризим

ظاهر آن است که از تیر بلا نگریزیم

Боғи фирдавси мёроӣ ки мо риндон ро

باغ فردوس میارای که ما رندان را

Сар он нест ки дар доман ҳур овезем

سر آن نیست که در دامن حور آویزیم

Вар ба зиндони уқубати барӣ аз дидаи шавқ

ور به زندان عقوبت بری از دیدهٔ شوق

эй басои об ки бар оташ дӯзах резем

ای بسا آب که بر آتش دوزخ ریزیم

Ранги зебоӣу зиштӣ ба ҳақиқат дар ғайб

رنگ زیبایی و زشتی به حقیقت در غیب

Чун ту омехтае бо ту чаҳ ранг омезем ?

چون تو آمیخته‌ای با تو چه رنگ آمیزیم؟

Саъдёи қӯти бозуӣ амал ҳаст валек

سعدیا قوت بازوی عمل هست ولیک

То ба ҷое на ки бо ҳукми азали бстизим

تا به جایی نه که با حکم ازل بستیزیم