Шабӣ дар хирқаи рндосо , гузар кардам ба майхона

شبی در خرقه رندآسا، گذر کردم به میخانه

з ъушрат мепрессатонро , мунаввар буд кошона

ز عشرت می‌پرستان را، منور بود کاشانه

зи хилватгоҳи раббонӣ , всоқӣ дар сарои дил

ز خلوتگاه ربانی، وثاقی در سرای دل

Ки то қасри димоғи эмин буд зи овози бегона

که تا قصر دماغ ایمن بود ز آواز بیگانه

Чу соқӣ дар шароб омад , ба нўшонўш дар маҷлис

چو ساقی در شراب آمد، به نوشانوش در مجلس

Ба нофарзонагӣ гуфтанд коўли марди фарзона

به نافرزانگی گفتند کاول مرد فرزانه

Ба тундӣ гуфтам ореи ман , шароб аз маҷлисӣ хӯрдам

به تندی گفتم آری من، شراب از مجلسی خوردم

Ки маи пиромни шамъаш , наёрад буд парвона

که مه پیرامن شمعش، نیارد بود پروانه

Дилӣ каз олами ваҳдат , самоъ ҳақ шунида сет ӯ

دلی کز عالم وحدت، سماع حق شنیده‌ست او

Ба гӯши ҳимматаши дигар , кӣ ояд шеъру афсона

به گوش همتش دیگر، کی آید شعر و افسانه

Гумони барадам ки тФлоннди вази перӣ сухан гуфтам

گمان بردم که طفلانند وز پیری سخن گفتم

Марои перии хроботӣ , ҷавобӣ дод мардона

مرا پیری خراباتی، جوابی داد مردانه

Ки нури олами алавӣ , фаро ҳар равзании тобад

که نور عالم عِلْوي، فرا هر روزنی تابد

Ту андар сўмъш дидӣ ва мо дар кунҷи майхона

تو اندر صومعش دیدی و ما در کنج میخانه

Касе комд дар ин хилват , ба икрнгӣ ҳувайдо шуд

کسی کآمد در این خلوت، به یکرنگی هویدا شد

Чаҳ перии обиди зоҳид , чаҳ ринди масти девона

چه پیری عابد زاهد، چه رند مست دیوانه

Кушоданд аз даруни ҷон дар таҳқиқи саъдӣ ро

گشادند از درون جان درِ تحقیقْ سعدی را

Чу андари қуфл гардун зад калиди субҳи дандона

چو اندر قفل گردون زد کلید صبح دندانه