Чу касе дар омад аз пой ва ту дастгоҳи дорӣ

چو کسی در آمد از پای و تو دستگاه داری

?герат одамиятӣ ҳаст дилаши нигоҳи дорӣ

گرت آدمیتی هست دلش نگاه داری

Ба раҳи биҳишт фардо натавон шудани зи маҳшар

به ره بهشت فردا نتوان شدن ز محشر

Магар аз диёри дунё ки сари ду роҳи дорӣ

مگر از دیار دنیا که سر دو راه داری

Ҳамаи айби халқ дидан на мурувватасту мардӣ

همه عیب خلق دیدن نه مروت است و مردی

Нигаҳӣ ба хештан кун ки ту ҳам гуноҳи дорӣ

نگهی به خویشتن کن که تو هم گناه داری

Раҳи толибону мардон карамасту лутфу эҳсон

ره طالبان و مردان کرم است و لطف و احسان

Ту худ аз нишони мардии магари ин кулоҳи дорӣ

تو خود از نشان مردی مگر این کلاه داری

Ба чаҳ хуррамӣу нозони гарав аз ту барад ҳомон

به چه خرمی و نازان گرو از تو برد هامان

Агарат шараф ҳаминаст ки молу ҷоҳи дорӣ

اگرت شرف همین است که مال و جاه داری

Чаҳ дарахтҳои тӯбои сети нишондаи одамӣ ро

چه درخت‌های طوبی‌ست نشانده آدمی را

Ту бҳимаҳи вори улфат ба ҳамин гиёҳи дорӣ

تو بهیمه‌وار الفت به همین گیاه داری

Ба кадоми рўспидии тамаъи биҳишти бандӣ

به کدام روسپیدی طمع بهشت بندی

Ту ки дар харитаи чандини варақи сиёҳи дорӣ

تو که در خریطه چندین ورق سیاه داری

Ба дар худои қурбии талаб эй заъифи ҳиммат

به در خدای قربی طلب ای ضعیف همت

Ки намонад ин тақарруб ки ба подшоҳи дорӣ

که نماند این تقرب که به پادشاه داری

Ту мусофирӣу дунёи сари оби корвонӣ

تو مسافری و دنیا سر آب کاروانی

На мъўласт пуштӣ ки бар ин паноҳи дорӣ

نه مُعَوَّل است پشتی که بر این پناه داری

Ки забон хок донад ки ба гӯш мурда гуяд

که زبان خاک داند که به گوش مرده گوید

Чаҳ хушаст айши ворис ки ба ҷойгоҳи дорӣ

چه خوش است عیش وارث که به جایگاه داری

Ту ҳисоб хештан кун на итоби халқи саъдӣ

تو حساب خویشتن کن نه عتاب خلق سعدی

Ки бизоъати қиёмати амали табоҳи дорӣ

که بضاعت قیامت عمل تباه داری