Ёрб аз мо чаҳ фалоҳ ояд агар ту напазирӣ

یارب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری

Ба худовандӣу фазлат ки назар боз нагирӣ

به خداوندی و فضلت که نظر باز نگیری

Дарди пинҳон ба ту гӯям ки худованди карӣмӣ

درد پنهان به تو گویم که خداوند کریمی

ё нагӯям ки ту худ воқифи асрори замирӣ

یا نگویم که تو خود واقف اسرار ضمیری

Гар бароне ба гуноҳони қабеҳ аз дар хешам

گر برانی به گناهان قبیح از در خویشم

Ҳам ба даргоҳ ту оем ки латифӣу хабирӣ

هم به درگاه تو آیم که لطیفی و خبیری

Гар ба навмидӣ аз ин дар баравад бандаи оҷиз

گر به نومیدی از این در برود بندهٔ عاجز

Дигараш чора намонад ки ту бешабаҳу назирӣ

دیگرش چاره نماند که تو بی شبه و نظیری

Даст дар домани афвати занам ва бок надорам

دست در دامن عفوت زنم و باک ندارم

Ки карӣмӣу ҳакимӣу ълимӣу қадирӣ

که کریمی و حکیمی و علیمی و قدیری

Холиқи халқу нигорандаи айвони рафиъӣ

خالق خلق و نگارندهٔ ایوان رفیعی

Холиқи субҳ ва бароранда хуршеди мунирӣ

خالق صبح و برآرندهٔ خورشید منیری

Ҳоҷати мӯрӣу андешаи камтари ҳайвонӣ

حاجت موری و اندیشهٔ کمتر حیوانی

Бар ту пӯшида намонад ки самиъӣу басирӣ

بر تو پوشیده نماند که سمیعی و بصیری

Гар ҳамаи халқ ба хасмӣ ба дар оянду адоват

گر همه خلق به خصمی به در آیند و عداوت

Чаҳ тафовут кунад онро ки ту мавлоу насирӣ

چه تفاوت کند آن را که تو مولا و نصیری

Ҳамаро малик муҷозаст бузургӣу амӣрӣ

همه را ملک مجاز است بزرگی و امیری

Ту худованди ҷаҳонӣ ки на мардӣ ва на мерай

تو خداوند جهانی که نه مردی و نه میری

Саъдёи ман малики аламут ғанӣам ту фақирӣ

سعدیا من ملک‌الموت غنی‌ام تو فقیری

Чораи дарвешӣ ва аҷзасту гадоӣу ҳақирӣ

چاره درویشی و عجز است و گدایی و حقیری