Ҳар рӯзи бод май барад аз бӯстони гулӣ

هر روز باد می‌برد از بوستان گلی

Маҷрӯҳ мекунад дили мискини булбулӣ

مجروح می‌کند دل مسکین بلبلی

МأлўФро ба суҳбати абнои рӯзгор

مألوف را به صحبت ابنای روزگار

Бар ҷаври рӯзгор бибояд таҳаммулӣ

بر جور روزگار بباید تحملی

Кин бози марг ҳар ки сар аз байза бар кунад

کاین باز مرگ هر که سر از بیضه بر کند

Ҳамчун кабӯтараш бадаранд ба чнглӣ

همچون کبوترش بدراند به چنگلی

эй дӯст дил манеҳ ки дар ин тангнои хок

ای دوست دل منه که در این تنگنای خاک

Номумкинаст офиятӣ бе тазалзулӣ

ناممکن است عافیتی بی‌تزلزلی

Рўиисти моҳи пайкару мўиисти мшкбўӣ

روییست ماه پیکر و موییست مشکبوی

Ҳар лолае ки май дамад аз хоку сунбулӣ

هر لاله‌ای که می‌دمد از خاک و سنبلی

Болои хоки ҳеҷ иморат накарда анд

بالای خاک هیچ عمارت نکرده‌اند

Каз вай ба дайр зуд набошад таҳаввулӣ

کز وی به دیر زود نباشد تحولی

Макрӯҳи тлътисти ҷаҳони Фрибнок

مکروه طلعتیست جهان فریبناک

Ҳар бомдод карда ба шухии таҷаммулӣ

هر بامداد کرده به شوخی تجملی

Даии бӯстони хурраму саҳрои лолаи зор

دی بوستان خرم و صحرای لاله‌زار

Вази бонги мурғ дар чамани афтодаи ғулғулӣ

وز بانگ مرغ در چمن افتاده غلغلی

Ва имрӯзи хорҳои муғелон кашида теғ

و امروز خارهای مغیلان کشیده تیغ

Гӯйӣ ки худ набӯд дар ин бӯстони гулӣ

گویی که خود نبود در این بوستان گلی

Дунё пулӣаст бар гузари роҳи охират

دنیا پلیست بر گذر راه آخرت

Аҳли тамиз хона нагиранд бар пулӣ

اهل تمیز خانه نگیرند بر پلی

Саъдигар осмон ба шукри пурвирди ту ро

سعدی گر آسمان به شکر پرورد تو را

Чун мекашад ба заҳр надорад тФзлӣ

چون می‌کشد به زهر ندارد تفضلی