Покиза рӯйро ки буд покдоманӣ

پاکیزه روی را که بود پاکدامنی

Торикӣ аз вуҷӯд бишӯяд ба равшанӣ

تاریکی از وجود بشوید به روشنی

Гар шаҳват аз хаёли димоғат ба дар равад

گر شهوت از خیال دماغت به در رود

Шоҳид буд ҳар ончии назар бар ваии афканӣ

شاهد بود هر آنچه نظر بر وی افکنی

Завқи самоъ маҷлис анаст ба гӯши дил

ذوق سماع مجلس انست به گوش دل

Вақте расад ки гӯши табиати бёкнӣ

وقتی رسد که گوش طبیعت بیاکنی

Бисёр бар наёяд шаҳвати параст ро

بسیار بر نیاید شهوت‌پرست را

Каш дӯстӣ шавад мтбдл ба душманӣ

کش دوستی شود متبدل به دشمنی

Хоҳӣ ки пой баста нагардӣ ба доми дил

خواهی که پای‌بسته نگردی به دام دل

Бо мурғи шӯх дида макун ҳмншимнӣ

با مرغ شوخ‌دیده مکن همنشیمنی

Шохӣ ки сар ба хонаи ҳамсоя май барад

شاخی که سر به خانهٔ همسایه می‌برد

Талхӣ баровард магараши бехи бркнӣ

تلخی برآورد مگرش بیخ برکنی

Зинҳор гуфтамат қадами маъсияти Марв

زنهار گفتمت قدم معصیت مرو

Варна нзибдт ки дами маърифати занӣ

ورنه نزیبدت که دم معرفت زنی

Саъдӣ ! ҳунар на панҷаи мардум шикастан аст

سعدی! هنر نه پنجهٔ مردم شکستن است

Мардӣ дуруст бошӣ агар нафас башиканӣ

مردی درست باشی اگر نفس بشکنی