Агар лиззати тарки лиззати бадоне

اگر لذت ترک لذت بدانی

Дигар шаҳвати нафас , лиззат нахонӣ

دگر شهوت نفس، لذت نخوانی

Ҳазорон дар аз халқ бар худ бабандӣ

هزاران در از خلق بر خود ببندی

?герат боз бошад дарии осмонӣ

گرت باز باشد دری آسمانی

Сафарҳои алавӣ кунад мурғи ҷонат

سفرهای عِلْوي کند مرغ جانت

Гар аз чанбари ози бозаши пароне

گر از چنبر آز بازش پرانی

Валикини туро сабр анқо набошад

ولیکن تو را صبر عنقا نباشد

Ки дар доми шаҳват ба гунҷишки Монӣ

که در دام شهوت به گنجشک مانی

зи сӯрат парастиданат май ҳаросам

ز صورت پرستیدنت می‌هراسم

Ки то зиндае раҳ ба маънӣ ндонӣ

که تا زنده‌ای ره به معنی ندانی

Гар аз боғ анаст гиёҳӣ барояд

گر از باغ انست گیاهی برآید

Гиёҳати намояди гули бӯстонӣ

گیاهت نماید گل بوستانی

Дареғ оядат ҳар ду олам харидан

دریغ آیدت هر دو عالم خریدن

Агар қадари нақдӣ ки дории бадоне

اگر قدر نقدی که داری بدانی

Ба мулкии дамӣ зин нишоед харидан

به ملکی دمی زین نشاید خریدن

Ки аз давр умрат бишуд ройгонӣ

که از دور عمرت بشد رایگانی

Ҳамин ҳосилат бошад аз умри боқӣ

همین حاصلت باشد از عمر باقی

Агар ҳамчунинаш ба охири расонӣ

اگر همچنینش به آخر رسانی

Биё то ба аз зиндагонӣ ба дастат

بیا تا به از زندگانی به دستت

Чаҳ афтод то сарф шуд зиндагонӣ

چه افتاد تا صرف شد زندگانی

Чунон май рӯй сокину хоб дар сар

چنان می‌روی ساکن و خواب در سر

Ки май тарсам аз корвони бози Монӣ

که می‌ترسم از کاروان باز مانی

Васият ҳаминаст ҷони бародар

وصیت همین است جان برادر

Ки авқот зойеъ макун то туоне

که اوقات ضایع مکن تا توانی

Садафи вор бояд забони дркшидн

صدف وار باید زبان دَرکشیدن

Ки вақте ки ҳоҷат буд дар Чехияоне

که وقتی که حاجت بود دُر چکانی

Ҳамаи умр талхӣ кашида сети саъдӣ

همه عمر تلخی کشیده‌ست سعدی

Ки номаши баромад ба ширини забонӣ

که نامش برآمد به شیرین زبانی