Рӯз қолӣ фишонданаст имрӯз
روزِ قالیفِشاندَنَست امروز
То ғубор аз миён мо баравад
تا غبار از میانِ ما برود
Чун магас дар сарой гирд омад
چون مگس در سرای گِرد آمد
Хон набояд ниҳод , то баравад
خوان نباید نهاد، تا برود
Ҳарки нохонда ояд аз дар қавм
هرکه ناخوانده آید از دَرِ قوم
Нек бошад ки ношто баравад
نیک باشد که ناشتا برود