Ёрб ин нома сияҳ карда ӣ бе фоидаи умр

یارب این نامه‌سِیَه‌کرده‌ی بی‌فایده‌عُمْر

Ҳам чунон , аз карамат бар нагирифта сети умед

هم‌چُنان، از کَرَمَت بَر نگرفته‌ست امید

Гар ба зиндон уқубат барӣем рӯзи шумор

گَر به زندانِ عقوبت بَریـَم روزِ شُمار

Ҷой онаст ки маҳбӯси бимонам , ҷовид

جای آن است که محبوس بمانم، جاوید

Ҳар дарахтӣ , самарӣ дорад ва ; ҳаркас , ҳунарӣ

هر درختی، ثمری دارد و؛ هرکس، هُنَری

Ман бемоя ӣ бадбахт , тиҳии даст , чу бед

منِ بی‌مایه‌ی بدبخت، تهی‌دست، چو بید

Лекин аз машриқи алтофи илоҳӣ на аҷаб

لیکن از مشرقِ الطافِ الهی نه عجب

Ки чу шаб рӯз шавад , бар ҳамаи тобади хуршед

که چو شب روز شود، بر همه تابَد خورشید

Мо , каёнем ки дар маъраз ёрон ойем ?

ما، کیانیم که در معرضِ یاران آییم؟

Мокиёнро чаҳ маҳал дар назари бози сипед ?

ماکیان را چه محل در نظرِ بازِ سپید؟