Табибиро ҳикоят кард перӣ

طبیبی را حکایت کرد پیری

Ки мегардад серум чун Асияе

که می‌گردد سرم چون آسیایی

На гӯшӣ монад фаҳмамро на ҳушӣ

نه گوشی ماند فهمم را نه هوشی

На дастӣ монад ҷаҳдамро на пое

نه دستی ماند جهدم را نه پایی

На дидан ме тавонам бе таъаммул

نه دیدن می‌توانم بی‌تأمل

На рафтан ме тавонам бе Асое

نه رفتن می‌توانم بی‌عصایی

Равони дардмандамро бабандяш

روان دردمندم را بیندیش

Агар дастат диҳад тадбир ва рое

اگر دستت دهد تدبیر و رایی

Вагар доне ки чашмамро бисозад

وگر دانی که چشمم را بسازد

Бисоз аз баҳри чашмами тўтёиӣ

بساز از بهر چشمم توتیایی

Надидам дар ҷаҳон чун хоки Широз

ندیدم در جهان چون خاک شیراز

Вазин носозтри обу ҳавоӣ

وزین ناسازتر آب و هوایی

Гарми пои сафар будӣу рафтор

گرم پای سفر بودی و رفتار

Таҳаввул кардамӣ зинҷо ба ҷое

تحول کردمی زینجا به جایی

Ҳикоят барграфт он пери фартут

حکایت برگرفت آن پیر فرتوت

зи ҷаври даври гетии моҷарое

ز جور دور گیتی ماجرایی

Табиби муҳтарами дармонди оҷиз

طبیب محترم درماند عاجز

зи дасташ то ба гардан дар балое

ز دستش تا به گردن در بلایی

Бигуфто сабр кун бар дарди перӣ

بگفتا صبر کن بر درد پیری

Ки ҷузи маргаш наме байнами давое

که جز مرگش نمی‌بینم دوایی