Дардӣ ба дил расед ки ором ҷон бирафт

دردی به دل رسید که آرام جان برفت

Ваон ҳар ки дар ҷаҳон ба дареғ аз ҷаҳон бирафт

وان هر که در جهان به دریغ از جهان برفت

Шояд ки чашми чашмаи бгрид баҳои ҳои

شاید که چشم چشمه بگرید به های‌های

Бар бӯстон ки сарви баланд аз миён бирафт

بر بوستان که سرو بلند از میان برفت

Боло тамом карда дарахти баланди ноз

بالا تمام کرده درخت بلند ناز

Ногуҳ ба ҳасрат аз назар боғбон бирафт

ناگه به حسرت از نظر باغبان برفت

Гетӣ бирав чу хӯни Сиёвуш навҳа кард

گیتی برو چو خون سیاووش نوحه کرد

Хӯн Сиёвушон заду чашмаш равон бирафт

خون سیاوشان زد و چشمش روان برفت

Дӯди дил аз даричаи баромад ки дӯди дег

دود دل از دریچه برآمد که دود دیگ

Ҳаргиз чунин набӯд ки то осмон бирафт

هرگز چنین نبود که تا آسمان برفت

То оташаст хирмани касро чунин насӯхт

تا آتش است خرمن کس را چنین نسوخت

Зинҳор аз оташӣ ки ба чархиш духон бирафт

زنهار از آتشی که به چرخش دخان برفت

Борони фитна бар дару девор кас набӯд

باران فتنه بر در و دیوار کس نبود

Бар боми мо зи гиряи хӯн новдон бирафт

بر بام ما ز گریهٔ خون ناودان برفت

Талхаст шарбати ғами ҳиҷрону талх тар

تلخست شربت غم هجران و تلخ‌تر

Бар срўқомтӣ ки ба ҳасрат ҷавон бирафт

بر سروقامتی که به حسرت جوان برفت

Чандон бирафт хӯни зи ҷароҳат ба ростӣ

چندان برفت خون ز جراحت به راستی

Каз чашми модару падар меҳрбон бирафт

کز چشم مادر و پدر مهربان برفت

Ҳамчун шақоӣқами дили хунин сиёҳ шуд

همچون شقایقم دل خونین سیاه شد

Кони сарви нўбромдаҳ аз бӯстон бирафт

کان سرو نوبرآمده از بوستان برفت

Хӯрдем захмҳо ки на хӯн омад ва на оҳ

خوردیم زخمها که نه خون آمد و نه آه

Ваа ин чаҳ неш буд ки то устихон бирафт

وه این چه نیش بود که تا استخوان برفت

Ҳушёр сарзаниш накунад дардманд ро

هشیار سرزنش نکند دردمند را

Каз дил нишон намераваду дил нишон бирафт

کز دل نشان نمی‌رود و دل‌نشان برفت

Чашму чароғи аҳли қабоили зи пеши чашм

چشم و چراغ اهل قبایل ز پیش چشم

Барқи ҷаҳанда чун баравад ҳамчунон бирафт

برق جهنده چون برود همچنان برفت

Лекини сумуми қаҳри аҷалро алоҷ нест

لیکن سموم قهر اجل را علاج نیست

Бисёр азин варақ ки ба бод хазон бирафт

بسیار ازین ورق که به باد خزان برفت

Мо корвон охиратем аз диёри умр

ما کاروان آخرتیم از دیار عمر

ӯ мард буд пештар аз корвон бирафт

او مرد بود پیشتر از کاروان برفت

Иқболи хонадони шарифу бародарон

اقبال خاندان شریف و برادران

Ҷовиди бод агар яке аз хонадон бирафт

جاوید باد اگر یکی از خاندان برفت

эй нафаси поки манзили хокати хуҷастаи бод

ای نفس پاک منزل خاکت خجسته باد

Танҳо на бар ту ҷавру ҷафоӣ замон бирафт

تنها نه بر تو جور و جفای زمان برفت

Донанд оқилон ба ҳақиқат ки мурғи рӯҳ

دانند عاقلان به حقیقت که مرغ روح

Вақте халос ёфт казин ошён бирафт

وقتی خلاص یافت کزین آشیان برفت

Зинҳор аз он шабонгаҳи торику бомдод

زنهار از آن شبانگه تاریک و بامداد

Каз ту хабар наомад ва аз мо фиғон бирафт

کز تو خبر نیامد و از ما فغان برفت

Захмӣ чунон набӯд ки марҳами тавон ниҳод

زخمی چنان نبود که مرهم توان نهاد

Доруии дил чаҳ фоида дорад чу ҷон бирафт

داروی دل چه فایده دارد چو جان برفت

Шарҳи ғамат тамом нагуфтем ҳамчунон

شرح غمت تمام نگفتیم همچنان

Ин сад якеаст каз ғами дил бар забон бирафт

این صد یکیست کز غم دل بر زبان برفت

Саъдӣ ҳамеша бори фироқ эҳтимол ӯст

سعدی همیشه بار فراق احتمال اوست

Ин навбаташи зи дасти таҳаммул Аннан бирафт

این نوبتش ز دست تحمل عنان برفت

Ҳукми худоӣ буд қиронӣ ки аз сипеҳр

حکم خدای بود قرانی که از سپهر

Бар дасту теғи ҳазрат соҳибқирон бирафт

بر دست و تیغ حضرت صاحبقران برفت

Умраши дарози бод ки бар қатл бе гуноҳ

عمرش دراز باد که بر قتل بی‌گناه

Вақте дареғ гуфт ки тир аз камон бирафт

وقتی دریغ گفت که تیر از کمان برفت