Ба иттифоқ , дигар дил ба кас набояд дод

به اتّفاق، دگر دل به کَس نباید داد

зи хастагӣ ки дарин навбат иттифоқ афтод

زِ خستگی که درین نوبت اتّفاق افتاد

Чу моҳи давлати бўбкри саъд оФл шуд

چو ماهِ دولتِ بوبَکرِ سَعد آفِل شد

Тулӯъи ахтари саъдаш ҳануз ҷон ме дод

طلوعِ اَخترِ سَعدَش هنوز جان می‌داد

Умеди амну саломат , ба гӯш дил ме гуфт

امیدِ امن و سلامت، به گوشِ دل می‌گفت

Бақои саъди Абубакри саъди зангии бод

بقای سَعدِ ابوبکرِ سَعدِ زَنگی باد

Ҳануз , доғи нахустин , дуруст ношуда буд

هنوز، داغ نخستین، درست ناشُده بود

Ки дасти ҷаври замон , доғ дигараш биниҳод

که دستِ جورِ زمان، داغِ دیگرش بِنْهاد

На он дареғ ки ҳаргиз ба дар равад аз дил

نه آن دریغ که هرگز به دَر رَوَد از دل

На он ҳадис ки ҳаргиз бурун шавад аз ёд

نه آن حدیث که هرگز بُرون شود از یاد

Арӯси малик , нкўрўии духтарии сет ; валек

عروسِ مُلک، نِکوروی‌دختری‌ست؛ وَلیک

Вафо намекунад ин сусти меҳр , бо домод

وفا نمی‌کند این سُست‌مِهر، با داماد

На худ сарири сулаймон ба бод рафтӣу бас

نه خود سَریرِ سلیمان به باد رَفتی و بس

Ки ҳркҷо ки саририи сет , меравад бар бод

که هرکجا که سَریری‌ست، می‌رَود بَر باد

Вуҷӯди халқ , бадал мешавад ; вагарна , замин

وجودِ خَلق، بَدَل می‌شود؛ وگرنه، زمین

Ҳамон вилоят кӣ хусравасту тӯру Қубод

همان ولایتِ کِی‌خُسرو است و تور و قباد

Шунидаем ки бо ҷумлаи дӯстии пайваст

شنیده‌ایم که با جمله دوستی پیوست

Нагуфтаанд ки бо ҳеҷ кас ба аҳди устод

نگفته‌اند که با هیچ‌کس به عهد اِستاد

Чу Тифл , бо ҳама бозед ва бевафое кард

چو طفل، با همه بازید و بی‌وفایی کرد

Аҷабтар он ки нагаштанд ҳеҷ як устод

عجب‌تر آن‌که نگشتند هیچ‌یک اُستاد

Бад-ӣн хилоф надонам ки малик ширин аст

بِدین خلاف ندانم که مُلکِ شیرین است

Вале чаҳ суд ки дар санг мекашад Фарҳод ?

ولی چه سود که در سنگ می‌کشد فرهاد؟

зи модари омада беганҷу малику хайлу ҳашам

زِ مادر آمده بی‌گَنج و مُلک و خِیل و حَشَم

Ҳамеи раванд , чунон к омаданд модарзод

هَمی رَوَند، چُنان‌ک آمدند مادرزاد

Равони поки Абубакри саъди зангӣ ро

روانِ پاکِ ابوبکرِ سَعدِ زَنگی را

Худои пок , ба фазлу карам , биёмурзод

خدای پاک، به فضل و کَرَم، بیامُرزاد

Ҳамаи иморати ороми гоҳ уқбо кард

همه عمارتِ آرام‌گاهِ عُقبی کرد

Ки эътимоди бақоро , нишоед ин бунёд

که اعتمادِ بقا را، نَشاید این بُنیاد

Агар касе ба сипандормаз , нпошди тухм

اگر کسی به سِپَندارمُذ، نَپاشَد تُخم

Гадои хирмани дигрксон буд , мурдод

گدای خرمنِ دیگرکَسان بُوَد، مُرداد

Умед ҳаст ки равшан буд бар ӯ , шаби гӯр

امید هست که روشن بُوَد بر او، شبِ گور

Ки шамъи дони макорим , зи пеши бФрстод

که شمع‌دانِ مَکارم، زِ پیش بِفْرِستاد

Ба рӯзи арзи қиёмат , худои ъзўҷл

به روزِ عرضِ قیامت، خدای عَزَّوَجَل

Ҷазои хайри дҳодш , ки дод хайр бидод

جزای خِیر دَهادَش، که دادِ خِیر بِداد

Бикрад ва бо тан худ кард , ҳарчӣ аз инсоф

بِکَرد و با تَنِ خود کرد، هرچه از انصاف

Ҳамин қиёс бикун ,гар касе кунад бе дод

همین قیاس بِکُن، گَر کسی کُنَد بی‌داد

Касон , ҳукӯмат ботил кунанд ва , пиндоранд

کَسان، حکومتِ باطل کنند و، پندارند

Ки ҳукмро ҳама вақте мулозимаст нФоз

که حُکم را همه‌وقتی مُلازِمَست نَفاذ

Ҳазор давлати султонӣу худовандӣ

هزار دولتِ سلطانی و خداوندی

Ғулом « бандагӣ » ва « гардан аз гунаҳи озод »

غلامِ «بندگی» و «گَردن از گُنَه آزاد»

Гар оби дида ӣ Широзёни бипайвандад

گَر آبِ دیده‌ی شیرازیان بپیوندد

Ба як дигар , баравад ҳам чу диҷла дар Бағдод

به یِک‌دِگَر، برود هم‌چو دِجله در بغداد

Вале чаҳ фоида аз гардиши замонаи нафир

ولی چه فایده از گَردشِ زمانه نَفیر

Накардаанд шносндгон , зи ҳақ , фарёд

نکرده‌اند شناسَندگان، زِ حق، فریاد

Агар зи боди хазон , гул банӣ шукуфта бирехт

اگر زِ بادِ خزان، گُل‌بُنی شکفته بِریخت

Бақои сарви равони бод ва , соя ӣ шамшод

بقای سَروِ روان باد و، سایه‌ی شِمشاد

Ҳануз рӯй саломат ба кишвараст ваъид

هنوز روی سلامت به کشور است وَعید

Ҳануз пушти саодат ба маснадаст съод

هنوز پشتِ سعادت به مَسند است سَعاد

Кулоҳи давлату савлат , ба зӯр бозу нест

کلاهِ دولت و صولت، به زورِ بازو نیست

Ба ҳафт сола диҳад бахту давлат , аз ҳафтод

به هفت‌ساله دهد بَخت و دولت، از هفتاد

Ба хизматаши сар тоъат ниҳанд , хираду бузург

به خدمتش سَرِ طاعت نَهَند، خُرد و بزرگ

Дар он қабӣла ки : хурдӣ , буд бузурги ниҳод

در آن قبیله که: خُردی، بُوَد بزرگ‌نَهاد

Қамар фурӯ шуду субҳи дувум , ҷаҳон бигирифт

قَمَر فرو شد و صبحِ دوم، جهان بِگْرِفت

Ҳаёт ӯ ба сар омад ; давоми умри ту бод

حیاتِ او به سر آمد؛ دوامِ عُمْرِ تو باد

Гушоишат буд ар панди банда гӯш кунӣ

گُشایِشَت بُوَد اَر پَندِ بنده گوش کُنی

Ки ҳарки кор набаст ин сухан , ҷаҳон накушод

که هرکه کار نَبَست این سخن، جهان نَگُشاد

Ҳамон насиҳати ҷадат ки гуфтаам , бишинав

همان نصیحتِ جَدَّت که گفته‌ام، بِشِنُو

Ки ман нмонм ва , гуфт миннат , бимонад ёд

که من نَمانم و، گفتِ مَنَت، بِمانَد یاد

Дилӣ хароб макун бегунаҳ , агар хоҳӣ

دِلی خراب مَکُن بی‌گُنَه، اگر خواهی

Ки солҳо будат хонадону малик , обод

که سال‌ها بُوَدَت خاندان و مُلک، آباد