Сипосу шукр бе поёни худо ро

سپاس و شکر بی‌پایان خدا را

Барин неъмат ки неъмат нест мо ро

برین نعمت که نعمت نیست ما را

Басои моло ки бар мардум вабол аст

بسا مالا که بر مردم وبال است

Мазиди зулму таъкӣд залол аст

مزید ظلم و تأکید ضلال است

Мафосили мртхӣу дасти отил

مفاصل مُرتَخی و دست عاطل

Ба аз сарпанҷагӣу зӯри ботил

به از سرپنجگی و زور باطل

Ман он мӯрам ки дар поем бимоланд

من آن مورم که در پایم بمالند

На занбӯрам ки аз дастам биноланд

نه زنبورم که از دستم بنالند

Куҷои худ шукри ин неъмати гузорам

کجا خود شکر این نعمت گزارم

Ки зӯри мардум озорӣ надорам

که زور مردم آزاری ندارم