Сарви симинӣу бори сарви симини офтоб

سرو سیمینی و بار سرو سیمین آفتاب

Ҷуфти лолаи моҳи дории ҷуфти насрини офтоб

جفت لاله ماه داری جفت نسرین آفتاب

Офтобу моҳи ҷуфти лолау насрин ки дид

آفتاب و ماه جفت لاله و نسرین که دید

ё касе дидаи сети бори сарви симини офтоб

یا کسی دیده ست بار سرو سیمین آفتاب

Ҳеҷ касро нест ҷузи зулфин дилбанди ту ро

هیچ کس را نیست جز زلفین دلبند تو را

Чун бихоҳад хуфт бистари моҳу болини офтоб

چون بخواهد خفت بستر ماه و بالین آفتاب

Хуштар аз умрӣ ба рухи ширинтар аз ҷонӣ ба лаб

خوشتر از عمری به رخ شیرین تر از جانی به لب

Инат хуши дидори моҳ ва инат ширини офтоб

اینت خوش دیدار ماه و اینت شیرین آفتاب

Хусрави хубони туе , ширин агар будӣ чу ту

خسرو خوبان تویی، شیرین اگر بودی چو تو

Хок бӯседӣ ба миннати пеши ширини офтоб

خاک بوسیدی به منت پیش شیرین آفتاب

Зини зину зинати маҷлиси туе дар базму разм

زین زین و زینت مجلس تویی در بزم و رزم

Моҳии андари маҷлиси шодӣ ва дар зини офтоб

ماهی اندر مجلس شادی و در زین آفتاب

Офтоб аз рухи падеди ореу парвин аз даҳон

آفتاب از رخ پدید آری و پروین از دهان

Кӣ буд ҷое ки пайдои гашти парвини офтоб

کی بود جایی که پیدا گشت پروین آفتاب

Чун битобад зи осмони некуии рухсори ту

چون بتابد ز آسمان نیکویی رخسار تو

Ахтарон осмон гӯйанд мискини офтоб

اختران آسمان گویند مسکین آفتاب

То ба ҳасан аз оли тксин чун туе мавҷӯд шуд

تا به حسن از آل تکسین چون تویی موجود شد

Офарин гуяд ҳамеи броли тксини офтоб

آفرین گوید همی برآل تکسین آفتاب

Гар ба чини наққоши чинро лъбтӣ будӣ чу ту

گر به چین نقاش چین را لعبتی بودی چو تو

Ҷовдон бо рӯй парчин будӣ аз чини офтоб

جاودان با روی پرچین بودی از چین آفتاب

Бар сипеҳр аз шарми он рухсора бо тшўири моҳ

بر سپهر از شرم آن رخساره با تشویر ماه

Чун зи рои офтоби оли ёсини офтоб

چون ز رای آفتاب آل یاسین آفتاب

Сайиди алсодоти мҷдолдини Абулқосими алӣ

سید السادات مجدالدین ابوالقاسم علی

Каз улувва чархаст ва аз дили моҳ ва аз дайни офтоб

کز علو چرخ است و از دل ماه و از دین آفتاب

Ҳурмат ӯро ки бошад ҳимматаш бар осмон

حرمت او را که باشد همتش بر آسمان

Осмонро аз кавокиби сохт озини офтоб

آسمان را از کواکب ساخت آذین آفتاب

Осмонро ҳурмат ӯ дар улувва тамкин кунад

آسمان را حرمت او در علو تمکین کند

Гар кунад мари моҳро дар нури тамкини офтоб

گر کند مر ماه را در نور تمکین آفتاب

Аз кусуф офат набинад вази ғуруб эмин шавад

از کسوف آفت نبیند وز غروب ایمن شود

Гар з райш ёбад андари сайри талқини офтоб

گر ز رایش یابد اندر سیر تلقین آفتاب

эй худовандӣ ки тазйин дод айёми ту ро

ای خداوندی که تزیین داد ایام تو را

Ҳамчунон чун рӯзро дода сети тазйини офтоб

همچنان چون روز را داده ست تزیین آفتاب

Гар мусаввири ҳиммату рои туро сӯрат кунад

گر مصور همت و رای تو را صورت کند

Бошад аз қадару зёи он осмони ин офтоб

باشد از قدر و ضیا آن آسمان این آفتاب

Рӯз гардад шаби ҳаме бар хотири маддоҳи ту

روز گردد شب همی بر خاطر مداح تو

Рост гӯйӣ ҳаст дар мадҳи ту тазмини офтоб

راست گویی هست در مدح تو تضمین آفتاب

Чархи робъ зон ҳаме гӯйанд мари садри ту ро

چرخ رابع زان همی گویند مر صدر تو را

Кандар ӯ бинад ҳамеи чашми ҷаҳони байни офтоб

کاندر او بیند همی چشم جهان بین آفتاب

Бар фалаки махдуми анҷум офтоб омад аз онк

بر فلک مخدوم انجم آفتاب آمد از آنک

Хизмати садр ту дорад расму ойини офтоб

خدمت صدر تو دارد رسم و آیین آفتاب

Гар бдонстӣ ки ояд чун туе аз насл ӯ

گر بدانستی که آید چون تویی از نسل او

Ёр будӣ бо алии дрсФи сафин офтоб

یار بودی با علی درصف صفین آفتاب

Толеъатро бар фалак чун бар замини мо бандагон

طالعت را بر فلک چون بر زمین ما بندگان

Рӯзу шаби анҷум дуо гӯйанду омини офтоб

روز و شب انجم دعا گویند و آمین آفتاب

Пойгоҳи ҳиммати олӣатро ҷӯяд ҳаме

پایگاه همت عالیت را جوید همی

Зон наёбади як замон аз сайри таскини офтоб

زان نیابد یک زمان از سیر تسکین آفتاب

То нагардад бар сипеҳри гўжи пушт сол хӯрд

تا نگردد بر سپهر گوژ پشت سال خورد

Ҳамчуи пери солхурда рӯй парчини офтоб

همچو پیر سالخورده روی پرچین آفتاب

Ҳосиди ту рӯй парчини боду бахти ту ҷавон

حاسد تو روی پرچین باد و بخت تو جوان

Ронда бар бадхоҳи ту хашми осмони кини офтоб

رانده بر بدخواه تو خشم آسمان کین آفتاب