Чанд боРом бар фироқи дилбарон аз дидаи об
چند بارم بر فراق دلبران از دیده آب
Чанд бошам оташи тимори хубонро кабоб
چند باشم آتش تیمار خوبان را کباب
Тосршкм бештар шуд сабри ман камтар шудаст
تاسرشکم بیشتر شد صبر من کمتر شدست
Рости пиндории магари ман сабр май боРом на об
راست پنداری مگر من صبر می بارم نه آب
Табъу дастам бо ду чизи андари ҷаҳон улфат гирифт
طبع و دستم با دو چیز اندر جهان الفت گرفت
Табъ бо тимори ишқу даст бо ҷоми шароб
طبع با تیمار عشق و دست با جام شراب
Ошиқии оради ҷавонии хурмои табъи ҷавон
عاشقی آرد جوانی خرما طبع جوان
Бе ғамии хезади змстии ҳбзомсти хароб
بی غمی خیزد زمستی حبذامست خراب
Пеши чашмами рӯз то шаби пеши дили шаб то ба рӯз
پیش چشمم روز تا شب پیش دل شب تا به روز
Достони саъду асмои қиссаи дъду рубоб
داستان سعد و اسما قصه دعد و رباب
Бофалони дилбар чаҳ гуфту бофалони бедил чаҳ кард
بافلان دلبر چه گفت و بافلان بیدل چه کرد
Он чаҳ кард инро суол ва ин чаҳ дод онро ҷавоб
آن چه کرد این را سوال و این چه داد آن را جواب
Мӯниси ошиқ чаҳ бошад ҷузи ҳадиси некӯон
مونس عاشق چه باشد جز حدیث نیکوان
Чашми нилӯфар чаҳ ҷӯяд ҷузи фурӯғи офтоб
چشم نیلوفر چه جوید جز فروغ آفتاب
Бози дил дар дилбарии бастам ки бандад ҳар шабӣ
باز دل در دلبری بستم که بندد هر شبی
То ба ҳангоми саҳари хобам ба чашми ним хоб
تا به هنگام سحر خوابم به چشم نیم خواب
Меҳр ӯ яксар бало ва ман талабкори бало
مهر او یکسر بلا و من طلبکار بلا
Ишқ ӯ яксар азоб ва ман харидори азоб
عشق او یکسر عذاب و من خریدار عذاب
Ҳоли ман дар ҳиҷр ӯ шуд ҳамчуи зулфаши тираи фом
حال من در هجر او شد همچو زلفش تیره فام
Сабри ман дар ишқ ӯ чун васл ӯ шуд танг ёб
صبر من در عشق او چون وصل او شد تنگ یاب
ӯ ва ман ҳар ду ба ҳар вақте ҳаме ҷӯйем ва ҳаст
او و من هر دو به هر وقتی همی جوییم و هست
Ҷустан ӯ бар хато ва ҷустан ман бар савоб
جستن او بر خطا و جستن من بر صواب
ӯ ҳаме ҷӯяд ба вақти бӯсаи бахшӣдани диранг
او همی جوید به وقت بوسه بخشیدن درنگ
Ман ҳаме ҷӯям ба мадҳи маҷлиси олии шитоб
من همی جویم به مدح مجلس عالی شتاب
Садри аҳли байти маҷди дайни Абулқосими алӣ
صدر اهل بیت مجد دین ابوالقاسم علی
Ноқиди лафзу маъонии соҳиби калаку китоб
ناقد لفظ و معانی صاحب کلک و کتاب
Онкии гардун назд қадараш чун бар гардуни замин
آنکه گردون نزد قدرش چون بر گردون زمین
Онкии дарё назд ҷўдш чун бар дарёи сароб
آنکه دریا نزد جودش چون بر دریا سراب
Онкӣ мисли ӯ наёбӣ ҳеҷ кас дар ҳеҷ фан
آنکه مثل او نیابی هیچ کس در هیچ فن
Вонкаҳи ҷинс ӯ набинӣ ҳечкас дар ҳеҷ боб
وانکه جنس او نبینی هیچکس در هیچ باب
Бандаи дасту забонаши ҳам схоўи ҳам сухан
بنده دست و زبانش هم سخاو هم سخن
Бастаи меҳру сипосаши ҳам қулӯб ва ҳам рқоб
بسته مهر و سپاسش هم قلوب و هم رقاب
Нисбати фазл аз дили рахшон ӯ гирад хирад
نسبت فضل از دل رخشان او گیرد خرد
Насахт ҷӯад аз кафи эҳсон ӯ хоҳад саҳоб
نسخت جود از کف احسان او خواهد سحاب
Ҷӯад бетўқир ӯ чун дида Эй бошад фароз
جود بی توقیر او چون دیده ای باشد فراز
Ақл бетадбир ӯ чун хона Эй бошад хароб
عقل بی تدبیر او چون خانه ای باشد خراب
Рой ӯ ва рӯй ӯу лафз ӯу табъ ӯ
رای او و روی او و لفظ او و طبع او
Фазли маҳзу нури сарфу ақли поку ҷӯади ноб
فضل محض و نور صرف و عقل پاک و جود ناب
эй худовандӣ ки аз ту манқибат гирад лақаб
ای خداوندی که از تو منقبت گیرد لقب
Ваии сарафрозӣ аз ту манзалат ёбад хитоб
وی سرافرازی از تو منزلت یابد خطاب
Бо маноқиби ҳам нишинӣ бо фазойили ҳам нишон
با مناقب هم نشینی با فضایل هم نشان
Бо мъолии ҳам аноне бо маъонии ҳам рикоб
با معالی هم عنانی با معانی هم رکاب
Сирати ту дар латифӣ чун ҳавои навбаҳор
سیرت تو در لطیفی چون هوای نوبهار
Ҳиммати ту дар баландӣ чун дуои мустаҷоб
همت تو در بلندی چون دعای مستجاب
Як насим аз равзаи афви ту дар гетии Ирам
یک نسیم از روضه عفو تو در گیتی ارم
Як шарар аз оташи хашми ту бргрдўни шаҳоб
یک شرر از آتش خشم تو برگردون شهاب
Миннати ту чун сахои комили ту бе қиёс
منت تو چون سخای کامل تو بی قیاس
Мадҳати ту чун атои шомили ту бе ҳисоб
مدحت تو چون عطای شامل تو بی حساب
Баҳр агар чаҳ ҷӯади варзад кӣ буд чун дасти ту
بحر اگر چه جود ورزد کی بود چون دست تو
Боз агар чаҳ сайд гирад кӣ барояд бо уқоб
باز اگر چه صید گیرد کی برآید با عقاب
Абр агар чаҳ дар фишонд кӣ буд чун лафзи ту
ابر اگر چه در فشاند کی بود چون لفظ تو
Ранги перӣ кӣ бипушади золи грбндди хизоб
رنگ پیری کی بپوشد زال گربندد خضاب
эй бузургӣ каз туроби даргаи маймуни ту
ای بزرگی کز تراب درگه میمون تو
Тўтёии чашми худ созанди оли Бутуроб
توتیای چشم خود سازند آل بوتراب
Зардӣ аз рухсори хасмати нгслди суҳбати ҳаме
زردی از رخسار خصمت نگسلد صحبت همی
Ҳамчунон чун сурхӣ аз гулнору сабзӣ аз сдоб
همچنان چون سرخی از گلنار و سبزی از سداب
Рости гӯйии асли симоб аз дил бадхоҳ туаст
راست گویی اصل سیماب از دل بدخواه توست
Каз наҳиф ту набошад соъатӣ бе изтироб
کز نهیب تو نباشد ساعتی بی اضطراب
Нисбати кирдори некӯи сӯии феъл ва расм туаст
نسبت کردار نیکو سوی فعل و رسم توست
Зон диҳад эзади ҳамеи кирдори некӯро савоб
زان دهد ایزد همی کردار نیکو را ثواب
Шеъри ман зебо чунон ояд ҳаме бар номи ту
شعر من زیبا چنان آید همی بر نام تو
Чун нишоти андари шароб ва чун шароби андари шабоб
چون نشاط اندر شراب و چون شراب اندر شباب
То набошад номи ту , некӯ наёяд шеъри ман
تا نباشد نام تو، نیکو نیاید شعر من
То набошад оташ аз гул кӣ тавон кардани гулоб
تا نباشد آتش از گل کی توان کردن گلاب
Як ҷаҳон дӯшизагон дорам наҳуфта дар замир
یک جهان دوشیزگان دارم نهفته در ضمیر
Ҷуз ба ишқи номи ту беруни нёинд аз ҳиҷоб
جز به عشق نام تو بیرون نیایند از حجاب
Нест аҳволами накӯ ҳар чанд ашъорам накӯаст
نیست احوالم نکو هر چند اشعارم نکوست
Рӯй некӯ ҳаст лекин нест дар хӯрдаш ниқоб
روی نیکو هست لیکن نیست در خوردش نقاب
Аз ҷаҳонаст ин гуноҳ аз рӯзгораст ин халал
از جهان است این گناه از روزگار است این خلل
Аз ситораи сети ин ҷафо бо осмонаст ин итоб
از ستاره ست این جفا با آسمان است این عتاب
То ҳамеи рухсори дилбандон буд пари зебу ҳасан
تا همی رخسار دلبندان بود پر زیب و حسن
То ҳамеи зулфин маъшӯқон буд пари печу тоб
تا همی زلفین معشوقان بود پر پیچ و تاب
Ҳар нишотии кони туро рағбат ҳаме бошад бикун
هر نشاطی کان تو را رغبت همی باشد بکن
Ҳар Муродии кони туро дар дил ҳаме гардад биёб
هر مرادی کان تو را در دل همی گردد بیاب
Гарчи аҳволи ҷаҳон бо инқилоб омехта аст
گرچه احوال جهان با انقلاب آمیخته است
Даври бод аз домани ҷоҳи ту дасти инқилоб
دور باد از دامن جاه تو دست انقلاب