Молу ҷамол ва беғамӣу сиҳҳату шабоб

مال و جمال و بی غمی و صحت و شباب

Ишқу висолу хуррамӣу ъушрату шароб

عشق و وصال و خرمی و عشرت و شراب

Шуғлӣ буд ба ваҷҳу нишотӣ буд ба шарт

شغلی بود به وجه و نشاطی بود به شرط

Айшӣ буд ба расму Муродӣ буд савоб

عیشی بود به رسم و مرادی بود صواب

( инҳо ҳама хушанд вале назд оқилон

(اینها همه خوشند ولی نزد عاقلان

Онаст айбашон ки азизанд ва танг ёб )

آن است عیبشان که عزیزند و تنگ یاب)

Таърихи аҳди ишқ висоласту кӯи висол

تاریخ عهد عشق وصال است و کو وصال

Феҳристи рӯзи умр шабобасту кӯи шабоб

فهرست روز عمر شباب است و کو شباب

эй онкӣ бо шабобу шаробӣу гӯши ту

ای آنکه با شباب و شرابی و گوش تو

Ҳам лаҳн чанг дорад ва ҳам нағмаи рубоб

هم لحن چنگ دارد و هم نغمه رباب

Гар гулистони оризи маъшӯқ пеш туаст

گر گلستان عارض معشوق پیش توست

Аз гардиши замонаи туе дар гулу гулоб

از گردش زمانه تویی در گل و گلاب

Хоки всоқи ту чамани сарв ва сӯсан аст

خاک وثاق تو چمن سرو و سوسن است

Саҳни сарои ту фалаки моҳу офтоб

صحن سرای تو فلک ماه و آفتاب

Дар роҳи васли пои умед аз талаб мабар

در راه وصل پای امید از طلب مبر

Бо тоби зулфи дӯсти Аннан аз тараби мтоб

با تاب زلف دوست عنان از طرب متاب

Дар кӯии дӯстон ки буд даҳшати фироқ

در کوی دوستان که بود دهشت فراق

Бар рӯй дӯстӣ чаҳ кунад ваҳшати ниқоб

بر روی دوستی چه کند وحشت نقاب

Ҷони парварон ба сӯсани озоди бордор

جان پروران به سوسن آزاد باردار

Дил тоза кун ба наргиси махмури ним хоб

دل تازه کن به نرگس مخمور نیم خواب

БФрўзи дидаро ба рух ӯ зи себи сурх

بفروز دیده را به رخ او ز سیب سرخ

Хуш кун димоғро зхт ӯ ба машки ноб

خوش کن دماغ را زخط او به مشک ناب

Аз рӯҳи сози қосиди маъшӯқро нисор

از روح ساز قاصد معشوق را نثار

Вази бӯсаи даҳ суоли длоромро ҷавоб

وز بوسه ده سوال دلارام را جواب

Аз коми дил ба баҳра гирифтан шитоб кун

از کام دل به بهره گرفتن شتاب کن

Гар мураккаби замона ба маргат кунад шитоб

گر مرکب زمانه به مرگت کند شتاب

Вртрси инқилоб замонааст дар дилат

ورترس انقلاب زمانه است در دلت

Бо мадҳи садри шарқ ки тарсади зи инқилоб

با مدح صدر شرق که ترسد ز انقلاب

Садрӣ ки садр мӯсавиёнаст ва муҷаддадин

صدری که صدر موسویانست و مجددین

Дарсадри дайни судӯри ҷаҳонро бадви моб

درصدر دین صدور جهان را بدو مآب

Баҳри улӯми тоҷи мъолии алӣ ки ҳаст

بحر علوم تاج معالی علی که هست

Ҳар баҳр бо макорим ӯ камтар аз сароб

هر بحر با مکارم او کمتر از سراب

Баҳрӣ кигар ба баҳри дроФтди наҳиф ӯ

بحری که گر به بحر درافتد نهیب او

Гирданд зери оби ҳамаи моҳёни кабоб

گردند زیر آب همه ماهیان کباب

Он вориси бародари пайғамбари худоӣ

آن وارث برادر پیغمبر خدای

Кӯро бародараст зи шоҳи ҷаҳони хитоб

کو را برادرست ز شاه جهان خطاب

Рои рафеъ ӯ чу рақибӣаст меҳрбон

رای رفیع او چو رقیبی است مهربان

Бар тоҷу тахти шоҳи ҷаҳони молики алрқоб

بر تاج و تخت شاه جهان مالک الرقاب

Холӣ аз ӯст гӯшаи тоҷаши зи изтирор

خالی از اوست گوشه تاجش ز اضطرار

Эмин бадваст пояи тахташи зи изтироб

ایمن بدوست پایه تختش ز اضطراب

Аз давҳаи рисолат ва аз миваи шараф

از دوحه رسالت و از میوه شرف

Содоти аҳли байти қшўрнд ва ӯ лбоб

سادات اهل بیت قشورند و او لباب

То боду хоку оташ ва обанд дар ҷаҳон

تا باد و خاک و آتش و آبند در جهان

То навбаҳору тир маасту тамӯзу об

تا نوبهار و تیر مه است و تموز و آب

Вақти хазони зи баҳри атоҳои ӯ буд

وقت خزان ز بهر عطاهای او بود

Тарафи чамани хазонаи зарҳои бе ҳисоб

طرف چمن خزانه زرهای بی حساب

Ҳамвора аз дилаш ки бихандад бар абру баҳр

همواره از دلش که بخندد بر ابر و بحر

Бошад бар абру баҳр , ба ҷӯаду атои итоб

باشد بر ابر و بحر، به جود و عطا عتاب

Пайваста бар сараши зи забонҳои зоирон

پیوسته بر سرش ز زبانهای زایران

Аз осмони нисори дуоҳои мустаҷоб

از آسمان نثار دعاهای مستجاب

ӯ рост аз замонаи иқболи инқиёд

او راست از زمانه اقبال انقیاد

Ва ӯ рост аз ситораи таъйиди фатҳи боб

و او راست از ستاره تایید فتح باب

Чун зулф некӯон шавад аз даст ӯ Аннан

چون زلف نیکوان شود از دست او عنان

Чун тоҷ хусравон шавад аз пой ӯ рикоб

چون تاج خسروان شود از پای او رکاب

Бо қӯти анояту номи риояташ

با قوت عنایت و نام رعایتش

Бозӣ кунад тзрў ва уқобӣ кунад ғроб

بازی کند تذرو و عقابی کند غراب

Ва андари кафи уқубату хашму сиёсаташ

و اندر کف عقوبت و خشم و سیاستش

Мешайъ буд ҳзбру ғробӣ буд уқоб

میشی بود هزبر و غرابی بود عقاب

Аз вай ба амр ва наҳй салоҳ ояду фасод

از وی به امر و نهی صلاح آید و فساد

Вази вай ба меҳру кӣна савоб ояду уқоб

وز وی به مهر و کینه ثواب آید و عقاب

Аз фахр мадҳ ӯст ки машҳури гашти шеър

از فخر مدح اوست که مشهور گشت شعر

Аз ишқи дъд буд ки маърӯф шуд рубоб

از عشق دعد بود که معروف شد رباب

эй шарқу ғарбро ба атоҳои ту умед

ای شرق و غرب را به عطاهای تو امید

эй табъу завқро ба дуоҳои ту савоб

ای طبع و ذوق را به دعاهای تو ثواب

Аз нусратаст хонаи умри туро имод

از نصرت است خانه عمر تو را عماد

Ваз давлатаст хаймаи ъзи туро таноб

وز دولت است خیمه عز تو را طناب

Шохи салобати ту з дайнасту эътиқод

شاخ صلابت تو ز دین است و اعتقاد

Бехи мҳобти ту з оласту иктисоб

بیخ مهابت تو ز آلست و اکتساب

Дар фахри иктисоб чаҳ некӯаст дар ҷаҳон

در فخر اکتساب چه نیکوست در جهان

Никўтрш кунад шарафу фахри интисоб

نیکوترش کند شرف و فخر انتساب

Ном адуат нест сазовори офарин

نام عدوت نیست سزاوار آفرین

Шоиста гулоб набошад сари клоб

شایسته گلاب نباشد سر کلاب

Омоли зоирони з ту ёбад ҳамеи ҳусӯл

آمال زایران ز تو یابد همی حصول

Амволи шоирони з ту гирад ҳамеи нассоб

اموال شاعران ز تو گیرد همی نصاب

Брхираҳ аз ҷавониб олам наме расад

برخیره از جوانب عالم نمی رسد

Зоири бад-ӣни сетонау шоири бад-ӣни ҷаноб

زایر بدین ستانه و شاعر بدین جناب

Гар нестии атои ту , ҳастӣ ба аҳди мо

گر نیستی عطای تو، هستی به عهد ما

Боғи умеди хушку ҷаҳони тамаъи хароб

باغ امید خشک و جهان طمع خراب

Зуҳраи зъшқи лафзи ту дарборад аз садаф

زهره زعشق لفظ تو دربارد از صدف

Меҳр аз барои базли ту зар созад аз туроб

مهر از برای بذل تو زر سازد از تراب

Андари баёни лафзи ту заррин шавад сухан

اندر بیان لفظ تو زرین شود سخن

Ва андари даҳони калаки ту мишкӣн шавад луоб

و اندر دهان کلک تو مشکین شود لعاب

Дар роҳи мадҳати ту далелӣ кунад хирад

در راه مدحت تو دلیلی کند خرد

Дар кӯии хизмати ту залилӣ кунад съоб

در کوی خدمت تو ذلیلی کند صعاب

Пайдотараст аз ахтари тобони тираи шаб

پیداتر است از اختر تابان تیره شب

Ҳаззи ту дар набуввату фазли ту дар китоб

حظ تو در نبوت و فضل تو در کتاب

Асл бузург туаст бузургятро сабаб

اصل بزرگ توست بزرگیت را سبب

Зоби хуши латиф буд лўлўи хўшоб

زاب خوش لطیف بود لولو خوشاب

Гӯйанд нест чарх дар афъоли худ мсиб

گویند نیست چرخ در افعال خود مصیب

Пас чунки душман ту набошад магари мсоб

پس چونکه دشمن تو نباشد مگر مصاب

Гар рои ту шаҳобу адуи ту дев нест

گر رای تو شهاب و عدو تو دیو نیست

Пайвастаи дев чун Ромад аз ҳамлаи шаҳоб

پیوسته دیو چون رمد از حمله شهاب

Эзади зи офарӣдаи хеш интихоб кард

ایزد ز آفریده خویش انتخاب کرد

Арзи расӯлу итрат ӯ омад интихоб

عرض رسول و عترت او آمد انتخاب

Вази итрати мутаҳҳар ӯ мунтахаби туе

وز عترت مطهر او منتخب تویی

Чун теғи обдори гарони моя аз қроб

چون تیغ آبدار گران مایه از قراب

Оре дар офарӣда ба ҳурмат тафовут аст

آری در آفریده به حرمت تفاوت است

Як офарӣдаи нор буд дайгарии туроб

یک آفریده نار بود دیگری تراب

Танро маҳал рӯҳ набошад ба ҳеҷ навъ

تن را محل روح نباشد به هیچ نوع

Шабро фурӯғ рӯз набошад ба ҳеҷ боб

شب را فروغ روز نباشد به هیچ باب

То тобишаст аз ахтар ва давраст аз осмон

تا تابش است از اختر و دور است از آسمان

Доими ту раси зи ахтари давлат ба нуру тоб

دایم تو رس ز اختر دولت به نور و تاب

Пушти мўоФқонт ба саъди фалаки қавӣ

پشت موافقانت به سعد فلک قوی

Рӯй мухолифонат ба хӯни ҷигари хизоб

روی مخالفانت به خون جگر خضاب

Ҳазрат ба ту музайяну бадхоҳи ҷоҳи ту

حضرت به تو مزین و بدخواه جاه تو

Дар ғурбатӣ каз ӯ мутааззир буд аёб

در غربتی کز او متعذر بود ایاب