Рӯзгор навбаҳор ояд ҳаме
روزگار نوبهار آید همی
Ғмгнонро ғмгсор ояд ҳаме
غمگنان را غمگسار آید همی
Вақти шодӣ ва нишот ояд ҳаме
وقت شادی و نشاط آید همی
Навбати бӯс ва канор ояд ҳаме
نوبت بوس و کنار آید همی
Боғи пари гули гашт ва ҳар соъати зи абр
باغ پر گل گشت و هر ساعت ز ابر
Барсари гулҳо нисор ояд ҳаме
برسر گلها نثار آید همی
Бо сабои мшкбору буии гул
با صبای مشکبار و بوی گل
Машки пеши дида хор ояд ҳаме
مشک پیش دیده خوار آید همی
ё раби ин вақти саҳар бод сабост
یا رب این وقت سحر باد صباست
ё насими зулф ёр ояд ҳаме
یا نسیم زلف یار آید همی
Ҳар куҷои чашми афканам бар кӯҳу дашт
هر کجا چشم افکنم بر کوه و دشت
Пеши чашмами лола зор ояд ҳаме
پیش چشمم لاله زار آید همی
Хуш буд ишқу шаробу боғу гул
خوش بود عشق و شراب و باغ و گل
Навбати ин ҳар чаҳор ояд ҳаме
نوبت این هر چهار آید همی
Он гули сарвии збҳр рӯй дӯст
آن گل سروی زبهر روی دوست
Ошиқонро ёдгор ояд ҳаме
عاشقان را یادگار آید همی
Венаи бунафшатар зи ишқи зулфи ёр
وین بنفشه تر ز عشق زلف یار
Мари маро чун ҷон ба кор ояд ҳаме
مر مرا چون جان به کار آید همی
Лаҳни булбули ним шаб дар гӯши ман
لحن بلبل نیم شب در گوش من
Чун навой зер ва зор ояд ҳаме
چون نوای زیر و زار آید همی
Ошиқӣ кардан ба ҳар вақте хуш аст
عاشقی کردن به هر وقتی خوش است
Хосса чун вақт баҳор ояд ҳаме
خاصه چون وقت بهار آید همی
Бозам аз сар тоза шуд савдои ишқ
بازم از سر تازه شد سودای عشق
Ёди он зебо нигор ояд ҳаме
یاد آن زیبا نگار آید همی
Бе қарорами рӯзу шаби венаи мари маро
بی قرارم روز و شب وین مر مرا
Зон ду зулф беқарор ояд ҳаме
زان دو زلف بی قرار آید همی
Дар сари ман солу ма бе май хумор
در سر من سال و مه بی می خمار
Зон ду чашми пар хумор ояд ҳаме
زان دو چشم پر خمار آید همی
Номи ман то дар шумор ишқ шуд
نام من تا در شمار عشق شد
Ранҷами афзӯн аз шумор ояд ҳаме
رنجم افزون از شمار آید همی
Ҳар касеро ихтиёрӣу маро
هر کسی را اختیاری و مرا
Мадҳи олӣ ихтиёр ояд ҳаме
مدح عالی اختیار آید همی
Маҷди дайн каз лафз дар афшон ӯ
مجد دین کز لفظ در افشان او
Дар тоҷ шоҳвор ояд ҳаме
در تاج شاهوار آید همی