Маро дилӣаст ки даъвӣ кунад ба ишқи ҳаме

مرا دلی است که دعوی کند به عشق همی

Чаҳ дил буд ки надорад ба ошиқии даъвӣ

چه دل بود که ندارد به عاشقی دعوی

Дилами асири ғами ишқ ва ман асири дилам

دلم اسیر غم عشق و من اسیر دلم

Касе ба ҷузи ман асир асир бошад , не

کسی به جز من اسیر اسیر باشد، نی

Агар чаҳ ишқи сари ранҷу моя блўӣ аст

اگر چه عشق سر رنج و مایه بلوی است

Дил манаст ҳамаи солаи ишқро моўӣ

دل من است همه ساله عشق را ماوی

Нигоҳ кун ки чаҳ мояи дареғу дард буд

نگاه کن که چه مایه دریغ و درد بود

Бар он ки фитна ранҷасту ошиқи блўӣ

بر آن که فتنه رنج است و عاشق بلوی

Дилӣ ки дид ба дунёи уқубати ғами ишқ

دلی که دید به دنیا عقوبت غم عشق

Раво буд ки набинад уқубати уқбо

روا بود که نبیند عقوبت عقبی

Маро ба ишқи маломат ҳаме кунанд ва равост

مرا به عشق ملامت همی کنند و رواست

Карӣ кунад ки маломати кашӣ ба ишқи карӣ

کری کند که ملامت کشی به عشق کری

Касе ки дида набошад ҷамоли сӯрати ишқ

کسی که دیده نباشد جمال صورت عشق

Чаҳ баҳра бошадаш аз айшу лиззати ?дане

چه بهره باشدش از عیش و لذت دنیی

Ҳамаи саломати ман бории андар он бошад

همه سلامت من باری اندر آن باشد

Ки боди сӯии ман оради саломӣ аз слмӣ

که باد سوی من آرد سلامی از سلمی

Марои бузурги қабӯлӣ буд ба лайл ва наҳор

مرا بزرگ قبولی بود به لیل و نهار

Агар биёбам хоки қабӣлаи Лайлӣ

اگر بیابم خاک قبیله لیلی

Ғуломи он дилам аз дил ки ишқи рости ғулом

غلام آن دلم از دل که عشق راست غلام

Фидои онам кӯ ҷон кунад ба ишқи Фдӣ

فدای آنم کو جان کند به عشق فدی

Агар ба ҷон ва ба дили дилбарӣ туоне ёфт

اگر به جان و به دل دلبری توانی یافت

Бихар ки суди ту ҳосил шавад ба байъу шарӣ

بخر که سود تو حاصل شود به بیع و شری

Ҳар ончии роҳату лиззат буд ба ишқ дар аст

هر آنچه راحت و لذت بود به عشق در است

Маро ба ишқи маломат чаро кунанд ҳаме

مرا به عشق ملامت چرا کنند همی

Ман он касам ки ба ишқаст майли ман ҳамаи сол

من آن کسم که به عشق است میل من همه سال

Ки дил ба ишқ ба ҷойасту колбуд ба ғзӣ

که دل به عشق به جایست و کالبد به غذی

Гарм ба ишқ азобаст ҳам бадваст халос

گرم به عشق عذاب است هم بدوست خلاص

Вагар зъшқм дардаст ҳам бадваст шФӣ

وگر زعشقم درد است هم بدوست شفی

Вагар ба тӣаи фироқи андарам ба ишқ равост

وگر به تیه فراق اندرم به عشق رواست

Ҳаме расад ба ман аз васли ваъдаи селоӣ

همی رسد به من از وصل وعده سلوی

Вагар ба рӯз ва ба шаб чун фалак қарорам нест

وگر به روز و به شب چون فلک قرارم نیست

Равост дар талаби оризин бадари дҷӣ

رواست در طلب عارضین بدر دجی

Вагар чу бадари дҷии шаб ҳаме наёбам хоб

وگر چو بدر دجی شب همی نیابم خواب

Хушаст дар ҳавас рӯй хуби шамси зҳӣ

خوش است در هوس روی خوب شمس ضحی

Марои зъшқи баси ин фоида ки сохта анд

مرا زعشق بس این فایده که ساخته اند

Аз ӯ маъонии тшбиби шеъри шамъи ҳудо

از او معانی تشبیب شعر شمع هدی

Амини малики умр каз кифояти карамаш

امین ملک عمر کز کفایت کرمش

Магари макорим ӯ ҳаст мӯъҷизи Мӯсо

مگر مکارم او هست معجز موسی

Бузурги бори худоӣ ки дар атоу сахо

بزرگ بار خدایی که در عطا و سخا

Бар абр ва баҳр кунад табъу дасташи астҳзӣ

بر ابر و بحر کند طبع و دستش استهزی

Каминаи моя эй аз ҷӯад ӯ саҳоби баҳор

کمینه مایه ای از جود او سحاب بحار

Кҳинаҳи поя эй аз қадар ӯ шаҳоб ва сеӣ

کهینه پایه ای از قدر او شهاب و سهی

Ду даст ӯ ба атои гоҳ бар ду чашми ниёз

دو دست او به عطا گاه بر دو چشم نیاز

Ҳамон кунад ки зумуррад ба дидаи афъӣ

همان کند که زمرد به دیده افعی

Саховат аз дил ӯ сохт дастгоҳи камол

سخاوت از دل او ساخت دستگاه کمال

Кифоят аз каф ӯ ёфт ғояти қсўӣ

کفایت از کف او یافت غایت قصوی

Сӯй ҷҳим кашад душманяш чун исён

سوی جحیم کشد دشمنیش چون عصیان

Ба хулди роҳи баради дӯстяш чун тақво

به خلد راه برد دوستیش چون تقوی

Ба шохи ҳиммат ӯ зани ду даст ва восиқ бош

به شاخ همت او زن دو دست و واثق باش

Ки ҳаст хизмати маймунаши ърўаҳи алўсқӣ

که هست خدمت میمونش عروه الوثقی

Шароби хизмат ӯ рости мояи кавсар

شراب خدمت او راست مایه کوثر

Дарахти давлат ӯ рости сояи тӯбо

درخت دولت او راست سایه طوبی

Ба осмон натавон кард васфи ҳиммат ӯ

به آسمان نتوان کرد وصف همت او

Ки ҳимматаш ба сурайёсту осмон ба срӣ

که همتش به ثریاست و آسمان به ثری

Шигифтам ояд аз он кӯи бад-ӣни бузургӣу ҷоҳ

شگفتم آید از آن کو بدین بزرگی و جاه

Чигуна бози бгнҷд ба олами суғро

چگونه باز بگنجد به عالم صغری

зи меҳр ӯ мтъин шудааст оби ҳаёт

ز مهر او متعین شده است آب حیات

Зкин ӯ мутасаввир шудаи сети марги Фҷӣ

زکین او متصور شده ست مرگ فجی

з нақс ӯст забони суханварони ахрс

ز نقص اوست زبان سخنوران اخرس

з айб ӯст ду чашми ҷаҳонёни аъамӣ

ز عیب اوست دو چشم جهانیان اعمی

Ҳрони сифат ки бидон Муҳамадат кунад воҷиб

هرآن صفت که بدان محمدت کند واجب

Азиз кард бидон арзи хоҷаро мавло

عزیز کرد بدان عرض خواجه را مولی

Аё хирадро чўнонкаҳи ҷӯадро ҳотам

ایا خرد را چونانکه جود را حاتم

Ваёи адабро чўнонкаҳи адлро касрӣ

ویا ادب را چونانکه عدل را کسری

зи фарқи бандаи براردи фироқи ту гардӣ

ز فرق بنده برآرد فراق تو گردی

Агар чаҳ нест чу ман бандае бад-ӣни аввалӣ

اگر چه نیست چو من بنده ای بدین اولی

Чу ман ба даврии ту давр гаштаам змрод

چو من به دوری تو دور گشته ام زمراد

Ба садри ту ки кунад ҷоли ман дурусти анҳӣ

به صدر تو که کند جال من درست انهی

На чашм ман нигарад сӯии ҳеҷ лаҳву нишот

نه چشم من نگرد سوی هیچ لهو و نشاط

На гӯши ман шунӯди ҳеҷ ояти башарӣ

نه گوش من شنود هیچ آیت بشری

Гарон ва хор шудам бар дили замонаи дун

گران و خوار شدم بر دل زمانه دون

Чунонкӣ бар дили фиръавни тираи дили Мӯсо

چنانکه بر دل فرعون تیره دل موسی

Ҳаме кунам пас аз он каз ту гуфт назмами шукр

همی کنم پس از آن کز تو گفت نظمم شکر

Гуҳ аз замонаи шикояти гуҳ аз фалаки ?шкевӣ

گه از زمانه شکایت گه از فلک شکوی

Агарчӣ додаам ин дил ба хизмати ту забун ?

اگرچه داده ام این دل به خدمت تو زبون؟

Ҳаром кард бар ӯ ҳиҷри ту тараб чу рабӣ

حرام کرد بر او هجر تو طرب چو ربی

Худои ъзўҷл пойдор гардонод

خدای عزوجل پایدار گرداناد

Бузургӣу шарафу ҷоҳу қадару аҳду луӣ

بزرگی و شرف و جاه و قدر و عهد و لوی

Маро ба равони вайрон раҳо набояд кард

مرا به روان ویران رها نباید کرد

Чу дар кунишати ҷуҳуди палиди ҳеҷ набӣ

چو در کنشت جهود پلید هیچ نبی

Ҳар оина ки бар Тирмизи рисии ҷудогона

هر آینه که بر ترمذ رسی جداگانه

Всоқ хоҳаму ташрифу ротбу аҷрӣ

وثاق خواهم و تشریف و راتب و اجری

Ба Авни рои Садиди туу атои ҷазил

به عون رای سدید تو و عطای جزیل

Магар бар орми садии миёни фақру ғанӣ

مگر بر آرم سدی میان فقر و غنی

Қариби понздаҳ соласт то ҳаме гӯям

قریب پانزده سال است تا همی گویم

Шарифи зоти туро шеърҳои чун шеърӣ

شریف ذات تو را شعرهای چون شعری

Чу ман ба мӯъҷизи назму ъҷўбаҳи нукта

چو من به معجز نظم و عجوبه نکته

На мӯъҷизӣаст ба ғазнӣн на мъҷбӣ ба ҳарӣ

نه معجزی است به غزنین نه معجبی به هری

Агар ба фазлу ҳунари ком дил нахоҳам ёфт

اگر به فضل و هنر کام دل نخواهم یافت

Аз ин сипас ману девонагӣу танзи ҷҳӣ

از این سپس من و دیوانگی و طنز جحی

Ҳамеша то шуъарои замона ёд кунанд

همیشه تا شعرای زمانه یاد کنند

Каримро ба мдиҳу лӣимро ба ?ҳеҷӣ

کریم را به مدیح و لئیم را به هجی

Бизӣ ба коми дили дӯстон ва бар дар ту

بزی به کام دل دوستان و بر در تو

Ҳазор чокари шоир чу ахтлу аъшӣ

هزار چاکر شاعر چو اخطل و اعشی

Хуҷастаи бод хиромидан аз сафар ба ҳзр

خجسته باد خرامیدن از سفر به حضر

Дар ин хуҷастаи баҳорону мавсими азҳӣ

در این خجسته بهاران و موسم اضحی