Кро нест дил дар кафи дилбарӣ
کرا نیست دل در کف دلبری
Наёбад ба коми дил аз дил , рай
نیابد به کام دل از دل، ری
Бар аз дил ба коми дили он каси барад
بر از دل به کام دل آن کس برد
Ки доим буд дар буриши дилбарӣ
که دایم بود در برش دلبری
Валикин чаҳ дармон ки андари ҷаҳон
ولیکن چه درمان که اندر جهان
Намонад ҳамеи дилбарӣ дар барӣ
نماند همی دلبری در بری
Нигаҳ кун бидон боғи дилбар ки буд
نگه کن بدان باغ دلبر که بود
Кушода дар ӯ ҳар дилиро дарӣ
گشاده در او هر دلی را دری
Ба ҳар тараф ӯ хирмани лола Эй
به هر طرف او خرمن لاله ای
Ба ҳар гом ӯ тӯдаи анбарӣ
به هر گام او توده عنبری
Аз ӯ ҳар дарахтии яке хусравӣ
از او هر درختی یکی خسروی
Сар ҳар якеро бадеъи афсарӣ
سر هر یکی را بدیع افسری
Ба паймон ҳар афсарии кишварӣ
به پیمان هر افسری کشوری
Ба фармон ҳар хусравии лашкарӣ
به فرمان هر خسروی لشکری
з бе Меҳрии лашкари меҳргон
ز بی مهری لشکر مهرگان
Набинӣ кунун афсарӣ бар сиррӣ
نبینی کنون افسری بر سری
Баҳор ар зумурради ҳаме аз дарахт
بهار ار زمرد همی از درخت
Дроўихт чун дилбарии зеварӣ
درآویخت چون دلبری زیوری
Хазон зон зумурради ҳаме зар кунад
خزان زان زمرد همی زر کند
Зиҳии ман ғуломи чунин заргарӣ
زهی من غلام چنین زرگری
Ба дидори ин турфа санъат равост
به دیدار این طرفه صنعت رواست
Ки бино шавад чашм ҳар ъбҳрӣ
که بینا شود چشم هر عبهری
Ҳам акнӯн хазони бинӣ аз шарми сар
هم اکنون خزان بینی از شرم سر
Дарорад ба коФўргўни чодар
درآرد به کافورگون چادری
Ба боғи андар аз миваи чандин батон
به باغ اندر از میوه چندین بتان
Надонам ки орост бе озрӣ
ندانم که آراست بی آزری
Дарахт онгаҳе космони гӯна буд
درخت آنگهی کاسمان گونه بود
Надидам чу ахтар бар ӯ пайкарӣ
ندیدم چو اختر بر او پیکری
Кунун космони ранг аз ӯ бозхост
کنون کآسمان رنگ از او بازخواست
Падед омад аз ҳар сӯяши ахтарӣ
پدید آمد از هر سویش اختری
Ба гавҳар бимонад ҳамеи себи сурх
به گوهر بماند همی سیب سرخ
Шунидӣ чунин кам баҳои гавҳарӣ
شنیدی چنین کم بها گوهری
Гар обӣ ба ахтар бимонад равост
گر آبی به اختر بماند رواست
Ки ӯ модарӣ буд ва ин духтарӣ
که او مادری بود و این دختری
Чаро нор монандаи ахгар аст
چرا نار ماننده اخگر است
Ки ноед чунин сӯдманди ахгарӣ
که ناید چنین سودمند اخگری
Чу ангури мари бодаро модар аст
چو انگور مر باده را مادر است
Равонро ба роҳати баин раҳбарӣ
روان را به راحت بهین رهبری
Фидо дорад аз баҳри фарзанди ҷон
فدا دارد از بهر فرزند جان
Чунин меҳрбон кам буд модарӣ
چنین مهربان کم بود مادری
Ба фарзанд ӯ ҷони бпрўр ки нест
به فرزند او جان بپرور که نیست
Чуну дар ҷаҳони ҳеҷ ҷони парварӣ
چنو در جهان هیچ جان پروری
На чун май тараб густарӣ дид кас
نه چون می طرب گستری دید کس
На чун хоҷаи ҳаргизи дирами густарӣ
نه چون خواجه هرگز درم گستری
Амиду имоди ҳамаи мамлакат
عمید و عماد همه مملکت
Маин ҳақи гузории баин меҳтарӣ
مهین حق گزاری بهین مهتری
Умр кандар аҳкоми адл омада аст
عمر کاندر احکام عدل آمده است
Ҳар ангушт аз даст ӯ умрӣ
هر انگشت از دست او عمری
На бешукр ӯ бар забони нукта Эй
نه بی شکر او بر زبان نکته ای
На бемадҳ ӯ дар ҷаҳони дафтарӣ
نه بی مدح او در جهان دفتری
На чун ҳукм ӯ адлро ҳокимӣ аст
نه چون حکم او عدل را حاکمی است
На ҷузи калак ӯ маликро доварӣ
نه جز کلک او ملک را داوری
На иқрори ҳуряшро мункирӣ аст
نه اقرار حریش را منکری است
На маърӯфи родяшро мункирӣ
نه معروف رادیش را منکری
На ҷонро ба боистагӣ дайгарӣ аст
نه جان را به بایستگی دیگری است
На ӯро ба шойистагии дайгарӣ
نه او را به شایستگی دیگری
На муҳкамтар аз ҳзм ӯ ҷавшанӣ аст
نه محکم تر از حزم او جوشنی است
На баронтар аз калак ӯ ханҷарӣ
نه بران تر از کلک او خنجری
На дар ғайб ӯ айбро мазҳарӣ аст
نه در غیب او عیب را مظهری است
На аз илм ӯ ғайбро мзмрӣ
نه از علم او غیب را مضمری
Ба меҳр ар ишорат кунад бар замин
به مهر ار اشارت کند بر زمین
Падед ояд андари замони кавсарӣ
پدید آید اندر زمان کوثری
Ба хашм ар наад чашми зии осмон
به خشم ار نهد چشم زی آسمان
Сурайё баробар шавад бо срӣ
ثریا برابر شود با ثری
Ба ҷавҳари арз қоим омад ваз ӯст
به جوهر عرض قایم آمد وز اوست
Қиёми муҳимот ҳар ҷавҳарӣ
قیام مهمات هر جوهری
Кро дар сар аз меҳр ӯ мағз нест
کرا در سر از مهر او مغز نیست
Ба гардан дар аз ғам буд чанбарӣ
به گردن در از غم بود چنبری
Куҷо зулфиқорӣ кунад калак ӯ
کجا ذوالفقاری کند کلک او
Набинӣ танӣ бо сари ънтрӣ
نبینی تنی با سر عنتری
Куҷои қӯти даст иқбол ӯст
کجا قوت دست اقبال اوست
Ба бозӣ насинҷид дар хайбарӣ
به بازی نسنجد در خیبری
Крои антар ва хайбар ояд ба даст
کرا عنتر و خیبر آید به دست
Бибояд дилу Зуҳраи ҳайдарӣ
بباید دل و زهره حیدری
Ҳунаргар бигардад ба гирди ҷаҳон
هنر گر بگردد به گرد جهان
Наёяд ба аз калак ӯ дархурӣ
نیاید به از کلک او درخوری
Буд дар сафи оди бадхоҳ ӯ
بود در صف عاد بدخواه او
Азу ҳар сририи яке сарсарӣ
ازو هر صریری یکی صرصری
На тобанда аз тоъат ӯ сиррӣ аст
نه تابنده از طاعت او سری است
На поянда бо захм ӯ мғФрӣ
نه پاینده با زخم او مغفری
Чу абр ар ба гавҳар на обистан аст
چو ابر ار به گوهر نه آبستن است
Чаҳ дорад хурӯшидани тундарӣ
چه دارد خروشیدن تندری
Сари шаръу илм мусулмонӣ ӯст
سر شرع و علم مسلمانی اوست
Валикини сараш чун дили кофарӣ
ولیکن سرش چون دل کافری
Хиради аъўр дурбин хондаш
خرد اعور دوربین خواندش
Чунин дурбини дидае аъўрӣ
چنین دوربین دیده ای اعوری
Худованд агар пеши хизмати ним
خداوند اگر پیش خدمت نیم
Ҳамеи гирам аз ранҷи дили кайфарӣ
همی گیرم از رنج دل کیفری
Ҳамеи гирдам инак хирад карда гум
همی گردم اینک خرد کرده گم
Чу гардӣ дар ин бе навои крдрӣ
چو گردی در این بی نوا کردری
Гуҳии ҷома чун хирмани лола Эй
گهی جامه چون خرمن لاله ای
Гуҳии дида чун ҳавзи нилӯфарӣ
گهی دیده چون حوض نیلوفری
На чашми марои сӯрати лъбтӣ
نه چشم مرا صورت لعبتی
На гӯши марои нғмти мзмрӣ
نه گوش مرا نغمت مزمری
Зтрмз ба роўни чунон омадам
زترمذ به راون چنان آمدم
Чу бо гавҳарии сӯии бдгўрӣ
چو با گوهری سوی بدگوری
Ба охир чу блъом ботил шудам
به آخر چو بلعام باطل شدم
Ваз оғоз будам чу пайғамбарӣ
وز آغاز بودم چو پیغمبری
Ҳар он кандар ин раҳ бидидӣ маро
هر آن کاندر این ره بدیدی مرا
Бар асбӣ нишаста бидидӣ харӣ
بر اسبی نشسته بدیدی خری
Чу киштии марои мураккабии зери рон
چو کشتی مرا مرکبی زیر ران
Зпоӣу рикоби маниши лангарӣ
زپای و رکاب منش لنگری
Раседем ва ин шаҳр бо шуҳра дид
رسیدیم و این شهر با شهره دید
Ки диданаш дар дида зад нштрӣ
که دیدنش در دیده زد نشتری
Дар ӯ бо банно гашта ҳар бе банӣ
در او با بنا گشته هر بی بنی
Баров чун алӣ гашта ҳар қанбарӣ
براو چون علی گشته هر قنبری
На дар қавм ӯ қимати мардумӣ
نه در قوم او قیمت مردمی
На дар боғ ӯ қомати ърърӣ
نه در باغ او قامت عرعری
На ҷузи сард ва бе тоби табъу дилӣ
نه جز سرد و بی تاب طبع و دلی
На ҷузи хушк ва бе оби ҷӯйу ҷирӣ
نه جز خشک و بی آب جوی و جری
Кунун андари ин шаҳр бе бар манам
کنون اندر این شهر بی بر منم
Дувуми болшӣу сиўми бистарӣ
دوم بالشی و سیوم بستری
На машк маро ёфта нофа Эй
نه مشک مرا یافته نافه ای
На авди марои сохтаи миҷмарӣ
نه عود مرا ساخته مجمری
Чаҳ ғам ҳо хӯрд дил ки монад ҷудо
چه غم ها خورد دل که ماند جدا
Чунин хотбӣ аз чунон минбарӣ
چنین خاطبی از چنان منبری
Аё нақши калаки ту бар рӯй дарҷ
ایا نقش کلک تو بر روی درج
Чу бар сӯсании рустаи сиснбрӣ
چو بر سوسنی رسته سیسنبری
Марои рӯзи ҳам ранги сиснбри сот
مرا روز هم رنگ سیسنبر سات
Марои дидаи ҳам гӯнаи маъбарӣ
مرا دیده هم گونه معبری
Ба ҳар соъатии боди Тирмизи маро
به هر ساعتی باد ترمذ مرا
Бисӯзад дилу ҷон ба гарми озарӣ
بسوزد دل و جان به گرم آذری
Ба асбии нҷстии ризои раҳе
به اسبی نجستی رضای رهی
Биандеш аз баҳри ман астарӣ
بیندیش از بهر من استری
Валикини шрнгӣ ки ҳосил буд
ولیکن شرنگی که حاصل بود
Сӯии ман ба аз ваъдаи шукрӣ
سوی من به از وعده شکری
Ба астари бирзд чу ман банда Эй
به استر بیرزد چو من بنده ای
Ба асб ар наярзад чу ман чокарӣ
به اسب ار نیرزد چو من چاکری
Агар пеш ту будамӣ бстмӣ
اگر پیش تو بودمی بستمی
зи хизматгарӣ бар миёни мирзӣ
ز خدمتگری بر میان میرزی
Ало то ҳавоу оташу хоку об
الا تا هوا و آتش و خاک و آب
Буд мояи ҷон ҳар ҷони варӣ
بود مایه جان هر جان وری
Аз он май ки ҷонро зиёдат кунад
از آن می که جان را زیادت کند
Ҳамаи сола бар дасти ту соғарӣ
همه ساله بر دست تو ساغری
Шаробӣ ки хуршедро манзар аст
شرابی که خورشید را منظر است
Ҳамеи хур ба дидори маи манзарӣ
همی خور به دیدار مه منظری
На ҳаст аз ту умедро чора Эй
نه هست از تو امید را چاره ای
На хуршедро чора аз ховарӣ
نه خورشید را چاره از خاوری
Ҳаме то ситоиш буд дар ҷаҳон
همی تا ستایش بود در جهان
Ситоиш бар аз ҳар ситоишгарӣ
ستایش بر از هر ستایشگری
ЗдФтр чу ин хондӣ онро бихон
زدفتر چو این خواندی آن را بخوان
« чунин хондам имрӯз дар дафтарӣ »
«چنین خواندم امروز در دفتری»