Шаби одина ва ман масту хароб

شب آدینه و من مست و خراب

Ошиқӣ дар дил ва дар дасти шароб

عاشقی در دل و در دست شراب

Пеши ман шамъ ва ман аз ишқ чу шамъ

پیش من شمع و من از عشق چو شمع

Ранҷ ӯ зи оташу ранҷи ман аз об

رنج او ز آتش و رنج من از آب

Суҳбати ман ҳама бо ишқ ва набед

صحبت من همه با عشق و نبید

Улфати ман ҳама бо чангу рубоб

الفت من همه با چنگ و رباب

Мари марои шанбеу одина яке аст

مر مرا شنبه و آدینه یکی است

Ки чунин дидаам аз ишқи савоб

که چنین دیده ام از عشق صواب

Ошиқу масту харобам чаҳ кунам

عاشق و مست و خرابم چه کنم

Ошиқи он ба ки буд масту хароб

عاشق آن به که بود مست و خراب

Хастаи ишқам ва дар дили ғами ишқ

خسته عشقم و در دل غم عشق

Ошиқи ёрам ва бар каф май ноб

عاشق یارم و بر کف می ناب

намехӯрам лаълтар аз чашми хурӯш

می خورم لعل تر از چشم خروش

Дар шаби тиратар аз пари ғроб

در شب تیره تر از پر غراب

Кард бар дидаи ман хоби ҳаром

کرد بر دیده من خواب حرام

Ишқи он наргиси олӯда ба хоб

عشق آن نرگس آلوده به خواب

Ҳеҷ таҳдид азобам накунед

هیچ تهدید عذابم نکنید

Ки марои ишқи басандаи сети азоб

که مرا عشق بسنده ست عذاب

Чаҳ кунам гар накунам айшу нишот

چه کنم گر نکنم عیش و نشاط

Ки марои ишқ ва шаробасту шабоб

که مرا عشق و شراب است و شباب

Натавон хӯрд ғами кори ҷаҳон

نتوان خورد غم کار جهان

Ки ҷаҳони сояи абросту сароб

که جهان سایه ابراست و سراب

Ғами бидонадяш худованд хӯрд

غم بداندیش خداوند خورد

Ҷғди зебанда тар ояд ба хароб

جغد زیبنده تر آید به خراب

Садри олии шарафи оли расӯл

صدر عالی شرف آل رسول

Қиблаи содау каъбаи одоб

قبله ساده و کعبه آداب

Муҷаддадин умдаи исломи алӣ

مجددین عمده اسلام علی

Он писандида чу ҷад дар ҳар боб

آن پسندیده چو جد در هر باب

Каф бахшанда ӯ абри мтир

کف بخشنده او ابر مطیر

Лафзи фархунда ӯ дар хўшоб

لفظ فرخنده او در خوشاب

Ошиқи хизмат ӯ ҳар чаҳ қулӯб

عاشق خدمت او هر چه قلوب

Оҷизи миннат ӯ ҳар чаҳ рқоб

عاجز منت او هر چه رقاب

эй туро абри дирами бори лақаб

ای تو را ابر درم بار لقب

Ваии туро баҳри гуҳари бахши хитоб

وی تو را بحر گهر بخش خطاب

Бе саноҳои ту мансӯхи сухан

بی ثناهای تو منسوخ سخن

Бо атоҳои ту маъзули ҳисоб

با عطاهای تو معزول حساب

Хокро ҳалам ту фармуд диранг

خاک را حلم تو فرمود درنگ

Бодро ҷӯади ту омухти шитоб

باد را جود تو آموخت شتاب

Ҳазрат туаст ҷаҳонро каъба

حضرت توست جهان را کعبه

Тоқи айвонати фалакро миҳроб

طاق ایوانت فلک را محراب

Офтоб аз қабл бахшиши ту

آفتاب از قبل بخشش تو

Зар ва гавҳар кунад аз сангу туроб

زر و گوهر کند از سنگ و تراب

Зуҳал аз тиргии ҳиммати ту

زحل از طیرگی همت تو

Сохт аз ҳафт фалаки ҳафт ҳиҷоб

ساخت از هفت فلک هفت حجاب

Зон барафрӯхт асири оташи тез

زان برافروخت اثیر آتش تیز

Токанд ҷони адуии ту кабоб

تاکند جان عدوی تو کباب

Оташи хасми ту чун хокистар

آتش خصم تو چون خاکستر

Оби бадхоҳи ту тира чу хлоб

آب بدخواه تو تیره چو خلاب

Бар бидонадяши ту иқболу қабул

بر بداندیش تو اقبال و قبول

Натавон баст ба занҷиру таноб

نتوان بست به زنجیر و طناب

Ба такаллуф нашавад чун ту адуат

به تکلف نشود چون تو عدوت

( натавон ёфт ҷавонӣ ба хизоб

(نتوان یافت جوانی به خضاب

Чаҳ хатар дорад пеши ту адуат )

چه خطر دارد پیش تو عدوت)

Девро чанд хатари пеши шаҳоб

دیو را چند خطر پیش شهاب

Аз ҳақирӣ ки буд ҳосиди ту

از حقیری که بود حاسد تو

Кишт ӯро надиҳади оби саҳоб

کشت او را ندهد آب سحاب

Ҳар ки аз хизмат ту ёфт насиб

هر که از خدمت تو یافت نصیب

Расадаш ҷоҳу бузургӣ ба нассоб

رسدش جاه و بزرگی به نصاب

Лафз гардад ба мдиҳи ту латиф

لفظ گردد به مدیح تو لطیف

Табъ ёбад ба санои ту савоб

طبع یابد به ثنای تو ثواب

То зи ушшоқ буд сабру шикеб

تا ز عشاق بود صبر و شکیب

То зи маъшӯқ буд нозу итоб

تا ز معشوق بود ناز و عتاب

То равонаст ва пас онгоҳи хирад

تا روان است و پس آنگاه خرد

То суоласт ва пас онгоҳи ҷавоб

تا سوال است و پس آنگاه جواب

Ҳамаи ҷузи давлату иқболи мубин

همه جز دولت و اقبال مبین

Ҳамаи ҷузи нусрат ва таъйид меаб

همه جز نصرت و تایید میاب