То дилам дар дасти он симин бар сангин дил аст

تا دلم در دست آن سیمین بر سنگین دل است

Зери пои ман зи оби чашму хӯни дил гул аст

زیر پای من ز آب چشم و خون دل گل است

Ҷузи ҷафоӣ ман нагардад дар дили сангин ӯ

جز جفای من نگردد در دل سنگین او

Бар надорад санги хорои ончӣ ӯро дар дил аст

بر ندارد سنگ خارا آنچه او را در دل است

Нест нармӣ дар дилаш бо дидаи пуроби ман

نیست نرمی در دلش با دیده پرآب من

Сангро аз оби дидаи нарм кардан мушкил аст

سنگ را از آب دیده نرم کردن مشکل است

То дили сангин ӯ созад ҳамеи асбоби ҳиҷр

تا دل سنگین او سازد همی اسباب هجر

Аз дили мискини ман асбоби шодӣ зоил аст

از دل مسکین من اسباب شادی زایل است

Бобулӣ чашмасту зангии зулфу рӯмии оризин

بابلی چشم است و زنگی زلف و رومی عارضین

Оина бо сӯрат ӯ зангу рӯм ва Бобул аст

آینه با صورت او زنگ و روم و بابل است

Хобами андари дида бсмл шуд зтиғи ҳиҷр ӯ

خوابم اندر دیده بسمل شد زتیغ هجر او

Гар рухами пар хӯн шудаст он хӯни зхўн бсмл аст

گر رخم پر خون شدست آن خون زخون بسمل است

Нӯши ҷони афзой ( дорад ) дар лаби нӯшин чаро

نوش جان افزای (دارد) در لب نوشین چرا

Посухи талхаши марои пайвастаи заҳр қотил аст

پاسخ تلخش مرا پیوسته زهر قاتل است

То ба манзил рафту маҳмили хост бар азми сафар

تا به منزل رفت و محمل خواست بر عزم سفر

Ҷойгоҳи моҳи манзил буд акнӯн маҳмил аст

جایگاه ماه منزل بود اکنون محمل است

Гар ба роҳи андари змнзли корвонро чора нест

گر به راه اندر زمنزل کاروان را چاره نیست

Корвони ишқ ӯро дар дили ман манзил аст

کاروان عشق او را در دل من منزل است

Дар дилам бе ӯ сабурӣ нест кандар кеши ишқ

در دلم بی او صبوری نیست کاندر کیش عشق

Беҷамол рӯй дилбари сабр кардан ботил аст

بی جمال روی دلبر صبر کردن باطل است

Ёди боди он рӯз каз дидор ӯ гуфтӣ дилам

یاد باد آن روز کز دیدار او گفتی دلم

Ҳар чаҳ дилро бояд аз шодии марои он ҳосил аст

هر چه دل را باید از شادی مرا آن حاصل است

Гар мурод кард аз висол ӯ фироқаш бе насиб

گر مراد کرد از وصال او فراقش بی نصیب

Аз атои маҷлиси олии насибам комил аст

از عطای مجلس عالی نصیبم کامل است

Сайиди содоти шарқу ғарб кандар шарқу ғарб

سید سادات شرق و غرب کاندر شرق و غرب

Ҳар ки байтӣ шеър гуяд мадҳ ӯро қойил аст

هر که بیتی شعر گوید مدح او را قایل است

Умдаи исломи Абулқосими алии кослом аз ӯ

عمده اسلام ابوالقاسم علی کاسلام از او

Дар ҳарими иҳтимом ва дар Наим шомил аст

در حریم اهتمام و در نعیم شامل است

Он худовандӣ ки пеши ҳиммат ва бару атоаш

آن خداوندی که پیش همت و بر و عطاش

Осмон беқадару кони дарвешу дарё мбхл аст

آسمان بی قدر و کان درویش و دریا مبخل است

Чун сухан дар ҷӯад ӯ ронанд дарё мумсик аст

چون سخن در جود او رانند دریا ممسک است

Чун ҳадис аз илм ӯ гӯйанд сҳбон боқул аст

چون حدیث از علم او گویند سحبان باقل است

Каъбаи ол набӣ шуд қиблаи оли алӣ

کعبه آل نبی شد قبله آل علی

Дӯстдори каъба ва қиблааст ҳар кӯ оқил аст

دوستدار کعبه و قبله است هر کو عاقل است

Чун алии зоти шарифаши садру бадар олам аст

چون علی ذات شریفش صدر و بدر عالم است

Чун набии қадари рафеъаши садру бадар маҳфил аст

چون نبی قدر رفیعش صدر و بدر محفل است

Аз мдиҳши оҷилу оҷли ҳаме ҳосил шавад

از مدیحش عاجل و آجل همی حاصل شود

Дидаи мътӣ каз ӯ ҳам оҷил ва ҳам оҷл аст

دیده معطی کز او هم عاجل و هم آجل است

Онкӣ аз иқболи мадҳаши хайри оҷл касб кард

آنکه از اقبال مدحش خیر آجل کسب کرد

Аз қабули маҷлис ӯ дар атоӣ оҷил аст

از قبول مجلس او در عطای عاجل است

Дигарон дар молу неъмати касб кардан моиланд

دیگران در مال و نعمت کسب کردن مایلند

ӯ ба номи неку неъмати базл кардан моил аст

او به نام نیک و نعمت بذل کردن مایل است

Бори шукрашро макони бргрдн ҳар зоир аст

بار شکرش را مکان برگردن هر زایر است

Зари ҷўдшро ватан дар кӣса ҳар соил аст

زر جودش را وطن در کیسه هر سایل است

Ҳосидонрогар ҷроҳтҳост бар дилҳо аз ӯ

حاسدان را گر جراحتهاست بر دلها از او

Ҳишмат ӯ бар ҷароҳатҳои эшон плпл аст

حشمت او بر جراحتهای ایشان پلپل است

Аз ҳалимӣ гарчи мстъҷл набошад вақти хашм

از حلیمی گرچه مستعجل نباشد وقت خشم

Аз карӣмӣ дар қабули маъзират мстъҷл аст

از کریمی در قبول معذرت مستعجل است

Дар амони адлу базлаши Тирмизу атроф ӯ

در امان عدل و بذلش ترمذ و اطراف او

Крх Бағдодаст пиндорӣу наҳр мъқл аст

کرخ بغدادست پنداری و نهر معقل است

Шоҳи шоҳони подшои санҷар ки шарқу ғарб ро

شاه شاهان پادشا سنجر که شرق و غرب را

Шаҳриёри комгору подшоҳ одил аст

شهریار کامگار و پادشاه عادل است

Дар паноҳи роят ӯ дар амони теғ ӯ

در پناه رایت او در امان تیغ او

Аз сурайё то срӣ аз Кошғар то Мӯсил аст

از ثریا تا ثری از کاشغر تا موصل است

Хони туркистони зи дасти бандагонаш нойиб аст

خان ترکستان ز دست بندگانش نایب است

Хусрави ғзнии зи дасти нойибонаш омил аст

خسرو غزنی ز دست نایبانش عامل است

Ҳар ғулом аз неъматаш бо неъмати сад хусрав аст

هر غلام از نعمتش با نعمت صد خسرو است

Ҳар амир аз лашкараш бо ҳишмати сад ҳар қул аст

هر امیر از لشکرش با حشمت صد هر قل است

Эътимодаш бар замир ӯст дар тадбири малик

اعتمادش بر ضمیر اوست در تدبیر ملک

Баси змирои кӯи зи тадбири мамолик ғофил аст

بس ضمیرا کو ز تدبیر ممالک غافل است

Бикр агар ҳомил шавад нодир буд наздики халқ

بکر اگر حامل شود نادر بود نزدیک خلق

Лафзи бикр ӯ зи анвоъи маъонӣ ҳомил аст

لفظ بکر او ز انواع معانی حامل است

Базлае аз базл ӯ сармояи сад муфлис аст

بذله ای از بذل او سرمایه صد مفلس است

Фзаҳ эй аз фазл ӯ перояи сад фозил аст

فضه ای از فضل او پیرایه صد فاضل است

Мадҳат ӯ пеша кардам то маро мқбл кунад

مدحت او پیشه کردم تا مرا مقبل کند

Мадҳат ӯ пеша кардани пеша ҳар мқбл аст

مدحت او پیشه کردن پیشه هر مقبل است

Ваҳми ман дар мавҷи дарёии мдиҳш ғарқа шуд

وهم من در موج دریای مدیحش غرقه شد

Нест айб аз ваҳми ман дарёӣ ӯ бесоҳил аст

نیست عیب از وهم من دریای او بی ساحل است

То ҳамеи ваҳшати қарин ӯ буд кӯ ғмгн аст

تا همی وحشت قرین او بود کو غمگن است

То ҳамеи даҳшати надим ӯ буд кӯ бедил аст

تا همی دهشت ندیم او بود کو بیدل است

Ваҳшату даҳшати насиби ҳосидаши бод аз ҷаҳон

وحشت و دهشت نصیب حاسدش باد از جهان

Ҷуз ҳасудаш кист кин ҳар ду сифатро қобил аст

جز حسودش کیست کین هر دو صفت را قابل است

ӯст дар даъвии ҷӯаду маҷд ва доду дайн ба ҳақ

اوست در دعوی جود و مجد و داد و دین به حق

Вондрин ҳар чори даъвии бадсиголаш мбтл аст

واندرین هر چار دعوی بدسگالش مبطل است