Рухи ту рӯз мунирасту зулфи ту шаби доҷ

رخ تو روز منیر است و زلف تو شب داج

Бурид сабри марои теғи ишқашони аўдоҷ

برید صبر مرا تیغ عشقشان اوداج

Манам ки рӯзи мунирами замон замон гирад

منم که روز منیرم زمان زمان گیرد

зи ишқи рӯзи мунири ту гӯнаи шаби доҷ

ز عشق روز منیر تو گونه شب داج

Чу ҳоҷибони сари зулфати сиёҳи пӯшидаи сет

چو حاجبان سر زلفت سیاه پوشیده ست

Чу хусравони дилу сабрам ҳаме кунад тороҷ

چو خسروان دل و صبرم همی کند تاراج

Рухи ту таҳта оҷасту дасти фитна бар ӯ

رخ تو تخته عاج است و دست فتنه بر او

зи баҳри бурдани дилҳо ду хати набшати зсоҷ

ز بهر بردن دلها دو خط نبشت زساج

Ба суҳбати ту ки хондам тамоми дафтари ишқ

به صحبت تو که خواندم تمام دفتر عشق

Чу дида дид хати соҷу таҳтае аз оҷ

چو دیده دید خط ساج و تخته ای از عاج

Чу рӯй хеш намӯдӣ маро салоҳ махоҳ

چو روی خویش نمودی مرا صلاح مخواه

Ба ҳеҷ ҳол нахоҳад кас аз хароби хароҷ

به هیچ حال نخواهد کس از خراب خراج

Марои зи бими фироқат чигуна бошад дил

مرا ز بیم فراقت چگونه باشد دل

зи бими боз чигуна буд дили дроҷ

ز بیم باز چگونه بود دل دراج

Туе ки то ба вуҷӯд омад аз адами рухи ту

تویی که تا به وجود آمد از عدم رخ تو

Ҳамеша дидау дил дар хусуматанду лҷоҷ

همیشه دیده و دل در خصومتند و لجاج

Манам ки тот бидидам шудаи сети дидаи ман

منم که تات بدیدم شده ست دیده من

Чу нақши чеҳра чун дибаҳи ту бар дибоҷ

چو نقش چهره چون دیبه تو بر دیباج

Лабу дилам ба лабу чеҳра ту муштоқанд

لب و دلم به لب و چهره تو مشتاقند

Чунонкии миллату давлат ба шамси дайни муҳтоҷ

چنانکه ملت و دولت به شمس دین محتاج

Низоми давлати ислому суннати ислом

نظام دولت اسلام و سنت اسلام

Ниҳода бар сари ислому давлати аФсрўи тоҷ

نهاده بر سر اسلام و دولت افسرو تاج

Аҷали Муҳамади бен тоҳир алҳусайнӣ кӯаст

اجل محمد بن طاهر الحسینی کوست

Ба ҳасани маҷду ҷалолати замонаро минҳоҷ

به حسن مجد و جلالت زمانه را منهاج

Саноаши равзау алфози шоирони борон

ثناش روضه و الفاظ شاعران باران

Атоаши каъбау омоли зерони ҳуҷҷоҷ

عطاش کعبه و آمال زیران حجاج

Гуҳӣ кунад ба сухани фазли соҳиби истинбот

گهی کند به سخن فضل صاحب استنباط

Гуҳӣ кунад ба сахои ҷӯади ҳотами истихроҷ

گهی کند به سخا جود حاتم استخراج

Намӯнаи сухан ӯ наводири фаросат

نمونه سخن او نوادر فراست

Натиҷаи ҳунар ӯ маъонии зҷоҷ

نتیجه هنر او معانی زجاج

Хаҷали зи мадҳат ( ӯ ) лафзи ахтлу аъшӣ

خجل ز مدحت (او) لفظ اخطل و اعشی

Дижами зи модҳ ӯ ҷони рӯбаҳу ъҷоҷ

دژم ز مادح او جان روبه و عجاج

Умедро зи атоҳои ӯ буд сирӣ

امید را ز عطاهای او بود سیری

Ниёзро зи ҷаҳони бадал ӯ кунад азъоҷ

نیاز را ز جهان بدل او کند ازعاج

Равоқи давлат ӯ нест холӣ аз меҳмон

رواق دولت او نیست خالی از مهمان

Барроқи ҳишмат ӯ нест фориғ аз миъроҷ

براق حشمت او نیست فارغ از معراج

Саноати адаб аз фазл ӯ гирифт хатар

صناعت ادب از فضل او گرفت خطر

Бизоъати ҳунар аз рой ӯ рабӯди ривоҷ

بضاعت هنر از رای او ربود رواج

Зиҳӣ ба фазлу мъолии хҳӣ ба илм ва ба адл

زهی به فضل و معالی خهی به علم و به عدل

Сутӯда дар ҳамаи олам чу эътидоли мизоҷ

ستوده در همه عالم چو اعتدال مزاج

Хирад лабаст ва дар он лаби иборати ту сухан

خرد لب است و در آن لب عبارت تو سخن

Тамаъ шабаст ва дар он шаби саховати ту Сироҷ

طمع شب است و در آن شب سخاوت تو سراج

Аноят ту диҳад ҳар заъифро қӯт

عنایت تو دهد هر ضعیف را قوت

Фасоҳат ту кунад ҳар фасеҳро лҷлоҷ

فصاحت تو کند هر فصیح را لجلاج

Мисоли давлат ва бадхоҳ туаст оҳану мум

مثال دولت و بدخواه توست آهن و موم

Нишони ҳишмат ва бдгўӣ туаст сангу зҷоҷ

نشان حشمت و بدگوی توست سنگ و زجاج

Ба шарқу ғарби ҷаҳони ноширон шукр тавонад

به شرق و غرب جهان ناشران شکر تواند

зи шоирони табақоту зи зерони аФўоҷ

ز شاعران طبقات و ز زیران افواج

Табиби иллати ифлоси ин замонаи туе

طبیب علت افلاس این زمانه تویی

зи маҷлиси ту буд халқро умеди алоҷ

ز مجلس تو بود خلق را امید علاج

зи ҳазрати ту ба ҳосил кунанд адли умр

ز حضرت تو به حاصل کنند عدل عمر

Агар ба зулм гароед замона чун ҳуҷҷоҷ

اگر به ظلم گراید زمانه چون حجاج

Қалам ба дасти ту нассоҷи дибаҳ сухан аст

قلم به دست تو نساج دیبه سخن است

Ҷузи ин нсиҷи нбоФд ҳамеша ин нассоҷ

جز این نسیج نبافد همیشه این نساج

Ҳамаи троиФи фазлу ҳунар натиҷа ӯст

همه طرایف فضل و هنر نتیجه اوست

Ба ҳеҷ вақти набард аз ин натиҷа натоҷ

به هیچ وقت نبرد از این نتیجه نتاج

Мгири айбгар орм ба маҷлиси ту сухан

مگیر عیب گر آرم به مجلس تو سخن

Ба сӯии каъба буд ломҳоли рағбати ҳоҷ

به سوی کعبه بود لامحال رغبت حاج

Каронаи ҷӯад чаҳ лоиқ буд мдиҳу сано

کرانه جود چه لایق بود مدیح و ثنا

Кро на асб чаҳ бояд рикобӣу асроҷ

کرا نه اسب چه باید رکابی و اسراج

Ҳамеша то ки набошад замона бе афлок

همیشه تا که نباشد زمانه بی افلاک

Ҳамеша то ки набошад ситора бе асроҷ

همیشه تا که نباشد ستاره بی اسراج

Ситора бар сари умрати ниҳодаи боди кулоҳ

ستاره بر سر عمرت نهاده باد کلاه

Замона бар тан қудрат фиканда боди дўоҷ

زمانه بر تن قدرت فکنده باد دواج

Замонаи пеши ҳавои ту бандаи мтўоъ

زمانه پیش هوای تو بنده مطواع

Ситораи зери муроди ту мураккаби ҳмлоҷ

ستاره زیر مراد تو مرکب هملاج