Ин парии рӯйон ки бо зулф парешон омаданд

این پری رویان که با زلف پریشان آمدند

Одамиро аслу фаръи фитна эшон омаданд

آدمی را اصل و فرع فتنه ایشان آمدند

Ошиқонро бо сари кор парешон карда анд

عاشقان را با سر کار پریشان کرده اند

То ба майдон бо сари зулф парешон омаданд

تا به میدان با سر زلف پریشان آمدند

Аз рухи рангини қарини озар брзин шуданд

از رخ رنگین قرین آذر برزین شدند

Вази лаби ширини шарики об ҳайвон омаданд

وز لب شیرین شریک آب حیوان آمدند

Зулфашон чу зангёни посбон бар гирди рух

زلفشان چو زنگیان پاسبان بر گرد رخ

Рости гӯйии ганҷи хӯбиро нигаҳбон омаданд

راست گویی گنج خوبی را نگهبان آمدند

Гарчи омад зулфашонро сад ҳазорон печу тоб

گرچه آمد زلفشان را صد هزاران پیچ و تاب

Ҳасану млҳу зебашони сад бор чандон омаданд

حسن و ملح و زیبشان صد بار چندان آمدند

Тобҳои ҷаъди эшон ҳалқаҳои зулфашон

تابهای جعد ایشان حلقه های زلفشان

Бе гунаҳи дилҳои моро банд ва зиндон омаданд

بی گنه دلهای ما را بند و زندان آمدند

Обидонро ғамзаҳоашон офат дилҳо шуданд

عابدان را غمزه هاشان آفت دلها شدند

Ошиқонро офати асрор пинҳон омаданд

عاشقان را آفت اسرار پنهان آمدند

Дида аз дидорашон бо лаъл ва марҷон шуд қарин

دیده از دیدارشان با لعل و مرجان شد قرین

Кони лабу дандони қарини лаъл ва марҷон омаданд

کان لب و دندان قرین لعل و مرجان آمدند

Дар хами зулфин чавгони шакли анбари бӯишон

در خم زلفین چوگان شکل عنبر بویشان

Гӯй кардам дил чу бо чавгон ба майдон омаданд

گوی کردم دل چو با چوگان به میدان آمدند

Хуб дидоранд эшон гашти майдон чун биҳишт

خوب دیدارند ایشان گشت میدان چون بهشت

То ба майдон бо нишоти гӯй ва чавгон омаданд

تا به میدان با نشاط گوی و چوگان آمدند

Рости пиндории зи баҳри расми истиқболи шоҳ

راست پنداری ز بهر رسم استقبال شاه

Назд мо аз равзаи фирдавс ризвон омаданд

نزد ما از روضه فردوس رضوان آمدند

Одили дунёи алоиддин ки адлу дайн ӯ

عادل دنیا علاءالدین که عدل و دین او

Носири шаръи расӯлу дайн яздон омаданд

ناصر شرع رسول و دین یزدان آمدند

Офтоби малику миллат каз барои тоъаташ

آفتاب ملک و ملت کز برای طاعتش

Ахтарон чун бандагон дар зер фармон омаданд

اختران چون بندگان در زیر فرمان آمدند

Рояти ъолиш каз Эрон ба турони бозгашт

رایت عالیش کز ایران به توران بازگشت

Фару пирӯзии зи Эрони боз турон омаданд

فر و پیروزی ز ایران باز توران آمدند

Тахти султони замин бар осмон шуд аз шараф

تخت سلطان زمین بر آسمان شد از شرف

Чун бишоратҳои ӯ дар гӯш султон омаданд

چون بشارتهای او در گوش سلطان آمدند

То замин аз аҳд ва паймонаш нагардад баъд аз ин

تا زمین از عهد و پیمانش نگردد بعد از این

Ахтарони осмон дар аҳд ва паймон омаданд

اختران آسمان در عهد و پیمان آمدند

Ҳиммату қадараши сроФлокро афсар шуданд

همت و قدرش سرافلاک را افسر شدند

Сирату расмаши тани инсофро ҷон омаданд

سیرت و رسمش تن انصاف را جان آمدند

Бар умед дидани дидори маймуни мураккабаш

بر امید دیدن دیدار میمون مرکبش

Раҳравонро кӯҳу саҳрои боғ ва бустон омаданд

رهروان را کوه و صحرا باغ و بستان آمدند

То ба олии мураккаб ӯ раҳи наёбади гирди роҳ

تا به عالی مرکب او ره نیابد گرد راه

Абрҳо лўлўи нисору гавҳар афшон омаданд

ابرها لولو نثار و گوهر افشان آمدند

Мураккабонро аз нишоти роҳи истиқбол ӯ

مرکبان را از نشاط راه استقبال او

Зери наъл аз сангҳо лаъл Бадахшон омаданд

زیر نعل از سنگ ها لعل بدخشان آمدند

Вази нишоти онкӣ дар раҳи сайди юз ӯ шаванд

وز نشاط آنکه در ره صید یوز او شوند

Оҳӯони юзи душман дар биёбон омаданд

آهوان یوز دشمن در بیابان آمدند

Ваон ҷамоатро ки аз ғами дидаҳо бо гиря буд

وان جماعت را که از غم دیده ها با گریه بود

Миннати эзадро ки бо лабҳои хандон омаданд

منت ایزد را که با لبهای خندان آمدند

Ваҳм ӯу саҳм ӯу азм ӯу ҳзм ӯ

وهم او و سهم او و عزم او و حزم او

Дардҳои маликро дору ва дармон омаданд

دردهای ملک را دارو و درمان آمدند

Ройу тадбираш ки ( бо ) тақдири эзади маҳакманд

رای و تدبیرش که (با) تقدیر ایزد محکمند

Киштзори мамлакатро абр ва борон омаданд

کشتزار مملکت را ابر و باران آمدند

Гарчи устоданду донои ақли поку фаҳми тез

گرچه استادند و دانا عقل پاک و فهم تیز

Пеши ақлу фаҳм ӯ шогирд ва нодон омаданд

پیش عقل و فهم او شاگرد و نادان آمدند

Андари он мавзе ки девонро сулаймонӣ набӯд

اندر آن موضع که دیوان را سلیمانی نبود

Фар ӯу меҳр ӯ меҳр сулаймон омаданд

فر او و مهر او مهر سلیمان آمدند

Давлату иқбол ғоиб гашта аз аўтони хеш

دولت و اقبال غایب گشته از اوطان خویش

Дар паноҳи роят ӯ боз аўтон омаданд

در پناه رایت او باز اوطان آمدند

эй худовандӣ ки айёми туу авқоти ту

ای خداوندی که ایام تو و اوقات تو

Мусҳафи иқболро оёт фарқон омаданд

مصحف اقبال را آیات فرقان آمدند

Чун туро диданди сидқу адли бўбкру умр

چون تو را دیدند صدق و عدل بوبکر و عمر

Мӯнисати илми алӣу ҳалам Усмон омаданд

مونست علم علی و حلم عثمان آمدند

Тоҷ шоҳон омадӣу шоиронро аз шараф

تاج شاهان آمدی و شاعران را از شرف

Байтҳои мадҳати ту тоҷ девон омаданд

بیتهای مدحت تو تاج دیوان آمدند

То дар айвон омадӣ вази ранҷи раҳ фориғ шудӣ

تا در ایوان آمدی وز رنج ره فارغ شدی

Адлу фазл ва доду дайн бо ту дар айвон омаданд

عدل و فضل و داد و دین با تو در ایوان آمدند

То дили мейри хуросони шоди гашт аз омаданат

تا دل میر خراسان شاد گشت از آمدنت

Бар дилаши душворҳои гетӣ осон омаданд

بر دلش دشوارهای گیتی آسان آمدند

Ҳар хуросонии зи душворӣ ба осонӣ расед

هر خراسانی ز دشواری به آسانی رسید

То сипоҳу мавкиби ту дар хуросон омаданд

تا سپاه و موکب تو در خراسان آمدند

То ба мо боз омадӣ гӯйии пас аз аҳди дароз

تا به ما باز آمدی گویی پس از عهد دراز

Фару зебу ҳасани Юсуфи боз канъон омаданд

فر و زیب و حسن یوسف باز کنعان آمدند

Қуббаи алисломро кандар диёнати аҳл ӯ

قبه الاسلام را کاندر دیانت اهل او

Қиблаи исломёну қутб имон омаданд

قبله اسلامیان و قطب ایمان آمدند

Хсрўои перӣ ва заъфанд омадаи меҳмони ман

خسروا پیری و ضعفند آمده مهمان من

Сад бало бар ҷони ман зин ҳар ду меҳмон омаданд

صد بلا بر جان من زین هر دو مهمان آمدند

Узри истиқбол ман бипазир каз перӣу заъф

عذر استقبال من بپذیر کز پیری و ضعف

Дар тан ва дар ҷони ман сдгўнаҳ нуқсон омаданд

در تن و در جان من صدگونه نقصان آمدند

Ҳеҷ бад аҳдам махон зеро забону лафзи ман

هیچ بد عهدم مخوان زیرا زبان و لفظ من

Ҷону ҷоҳатро сногў ва дуо хон омаданд

جان و جاهت را ثناگو و دعا خوان آمدند

То табоиъ дар маротиби бартар аз оташ наянд

تا طبایع در مراتب برتر از آتش نیند

То кавокиби ҷузи манозили зер кайвон омаданд

تا کواکب جز منازل زیر کیوان آمدند

Бод чун кайвону оташи умр бе поёни ту

باد چون کیوان و آتش عمر بی پایان تو

Каз ту умру аҳди бедодӣ ба поён омаданд

کز تو عمر و عهد بیدادی به پایان آمدند