Чаҳ лъбтӣаст ки ӯ сари бурӣда хуб ояд
چه لعبتی است که او سر بریده خوب آید
зи сар баридан ӯ қадар ӯ биафзояд
ز سر بریدن او قدر او بیفزاید
Кро бурӣда шавад сар баров ббхшоинд
کرا بریده شود سر براو ببخشایند
зи сар баридан ӯ кас бар ӯ нбхшоид
ز سر بریدن او کس بر او نبخشاید
Сухан сарой шавад чун бурӣда шуд сар ӯ
سخن سرای شود چون بریده شد سر او
Ва гарчи ҳеҷ сухани сар бурӣда насарояд
و گرچه هیچ سخن سر بریده نسراید
Ҳамеша ҳабс кунандаш гуноҳи нокарда
همیشه حبس کنندش گناه ناکرده
Аҷаб дар онкии тан ӯ зи ҳабси нгзоид
عجب در آنکه تن او ز حبس نگزاید
Агар чаҳ дайр бимонад чу муҷримони маҳбӯс
اگر چه دیر بماند چو مجرمان محبوس
Ба ҳеҷ гӯнаи ҳадисаши забони нёлоид
به هیچ گونه حدیثش زبان نیالاید
Гумони барӣ ки бар ӯ ҳабс нутқ бибаст
گمان بری که بر او حبس نطق ببست
Ки вақти ҳабси забонаш ба нутқи нгроид
که وقت حبس زبانش به نطق نگراید
зи ҳабс кардан ӯ халқро буза набӯд
ز حبس کردن او خلق را بزه نبود
Ва гарчи дайр ба ҳабси андарун ҳаме поед
و گرچه دیر به حبس اندرون همی پاید
Сиришки дидаи зи тимори ҳабси полоинд
سرشک دیده ز تیمار حبس پالایند
Сиришк ӯ ҳамаи беруни ҳабси полоид
سرشک او همه بیرون حبس پالاید
Гуҳӣ намоз кунад гоҳ рӯздор шавад
گهی نماز کند گاه روزدار شود
Намозу рӯзаи худояш ҳаме нафармоед
نماز و روزه خدایش همی نفرماید
Суханаш баста шавад вақти онкӣ рӯза гирифт
سخنش بسته شود وقت آنکه روزه گرفت
Сухан кушода бигӯед чу рӯза бигушоед
سخن گشاده بگوید چو روزه بگشاید
Намоз ӯ ҳамаи саҷдаи сет ва чун суҷуд кунад
نماز او همه سجده ست و چون سجود کند
Ба вақти саҷда ӯ фазл ӯ падед ояд
به وقت سجده او فضل او پدید آید
Аҷаб дар онкӣ схндон набӯду ҳомилаи не
عجب در آنکه سخندان نبود و حامله نی
Чу дрсҷўд шавад зу сухан ҳаме зояд
چو درسجود شود زو سخن همی زاید
Чу зулфи ёри зи рӯзу шаб ар чаҳ бе хабараст
چو زلف یار ز روز و شب ار چه بی خبرست
Ба шаб ҳамеша рухи рӯзро биорояд
به شب همیشه رخ روز را بیاراید
Сиришк ӯ ҳама бар рӯй дайгарии борад
سرشک او همه بر روی دیگری بارد
Ба вақти онкии асарҳои гиря бинмоед
به وقت آنکه اثرهای گریه بنماید
Сухан ба вақти саворӣ ҳаме тавонад гуфт
سخن به وقت سواری همی تواند گفت
Пиёдаи ҳеҷ тариқи сухани нпимоид
پیاده هیچ طریق سخن نپیماید
Забон ду дораду офоқи як забон шуда анд
زبان دو دارد و آفاق یک زبان شده اند
Ки дар даҳони кифояти забон ӯ шояд
که در دهان کفایت زبان او شاید
Забон ӯст дабири санои Сайиди шарқ
زبان اوست دبیر ثنای سید شرق
Аз он ҳамеша даҳонаш ба машки бндоид
از آن همیشه دهانش به مشک بنداید
Қавоми шаръи низоми алхлоФаҳи мҷдолдин
قوام شرع نظام الخلافه مجدالدین
Ки калак дар каф ӯ кор шаръ ороед
که کلک در کف او کار شرع آراید
Ҷамолу тоҷи мъолии алии бен ҷаъфар
جمال و تاج معالی علی بن جعفر
Каз иктисоби мъолӣ ҳаме наёсоед
کز اکتساب معالی همی نیاساید
Сипеҳри мартабатӣ каз паии салоҳи ҷаҳон
سپهر مرتبتی کز پی صلاح جهان
Ҳамеи сиёсат ӯ чун сипеҳри дрбоид
همی سیاست او چون سپهر درباید
Агар чаҳ маснади ъолиш бар замин бошад
اگر چه مسند عالیش بر زمین باشد
Улувва ҳиммат ӯ осмон ҳаме сояд
علو همت او آسمان همی ساید
Ба арзгоҳи ситоиши сутӯдаи ҳамаи гашт
به عرضگاه ستایش ستوده همه گشت
Чаҳ узр арза кунадгар забонаш наситояд
چه عذر عرضه کند گر زبانش نستاید
Чаҳ чарби дасти здоиндаҳ эй ки ҳишмат ӯст
چه چرب دست زداینده ای که حشمت اوست
Ҳамаи ҷузи оинаи дайну малики нздоид
همه جز آینه دین و ملک نزداید
Чаҳ тези чанги рабояндае ки ҳиммат ӯст
چه تیز چنگ رباینده ای که همت اوست
Ки ҷуз улувва сипеҳру ситораи нрбоид
که جز علو سپهر و ستاره نرباید
Мухолифонаш чу мӯранд ваз барои дамор
مخالفانش چو مورند وز برای دمار
Сипеҳрашони ҳамаи сола чу мори бФсоид
سپهرشان همه ساله چو مار بفساید
Чу назм кард мдиҳши забони гуҳари борад
چو نظم کرد مدیحش زبان گهر بارد
Чу қасд кард ба шукраши даҳон шукр хоед
چو قصد کرد به شکرش دهان شکر خاید
Газофаи мадҳат ӯ ҳаркасӣ надонад гуфт
گزافه مدحت او هرکسی نداند گفت
Дароӣ бошаду баси кӯи газофаи бдроид
درای باشد و بس کو گزافه بدراید
Салоҳи ҷон ва ҷаҳон шуд бақоӣ ӯ чу фалак
صلاح جان و جهان شد بقای او چو فلک
Бақоаши боди ҳаме то фалаки бФрсоид
بقاش باد همی تا فلک بفرساید