Агар чаҳ ишқ батон сар ба сар бало бошад

اگر چه عشق بتان سر به سر بلا باشد

Дилам ба ишқи ҳамаи сола мубтало бошад

دلم به عشق همه ساله مبتلا باشد

Дилами балои ману ошиқии балоӣ дил аст

دلم بلای من و عاشقی بلای دل است

Бало ки дид ки ҳамвора дар бало бошад

بلا که دید که همواره در بلا باشد

Ғуломи қомати онам ки қоматами ҳамаи сол

غلام قامت آنم که قامتم همه سال

Чу зулф ӯ зи ғами зулф ӯ дўто бошад

چو زلف او ز غم زلف او دوتا باشد

Чу бо кулоҳ ва қабо дидамаш яқини гаштам

چو با کلاه و قبا دیدمش یقین گشتم

Ки моҳи роклаҳу сарвро қабо бошад

که ماه راکله و سرو را قبا باشد

Сабои насими сари лФ ӯ ҳамеи орад

صبا نسیم سر لف او همی آرد

Ҳамеша мӯниси ман зини сабаб сабо бошад

همیشه مونس من زین سبب صبا باشد

Баҳору сарву гулу сӯсан аз ду дидаи ман

بهار و سرو و گل و سوسن از دو دیده من

Ҷудо шаванд чу аз пеши ман ҷудо бошад

جدا شوند چو از پیش من جدا باشد

Чу оризу рух ва зулфину соидаши байнам

چو عارض و رخ و زلفین و ساعدش بینم

Агар баҳор набошад маро раво бошад

اگر بهار نباشد مرا روا باشد

Ҷафоӣ ӯ зи вафо бар дилам азизтар аст

جفای او ز وفا بر دلم عزیزتر است

Нишони ишқи псндидн ҷафо бошад

نشان عشق پسندیدن جفا باشد

Рахш чу лолаи серобу оризаш чу гул аст

رخش چو لاله سیراب و عارضش چو گل است

Аз он қабл чу гулу лола бевафо бошад

از آن قبل چو گل و لاله بی وفا باشد

Змн махоҳ хирадманду порсо бӯдан

زمن مخواه خردمند و پارسا بودن

Гуҳӣ ки бар дили ман ишқ подшо бошад

گهی که بر دل من عشق پادشا باشد

Бар он ҷамол ва бар он сӯрат ва бар он дидор

بر آن جمال و بر آن صورت و بر آن دیدار

Касе чигуна хирадманд ва порсо бошад

کسی چگونه خردمند و پارسا باشد

Ъности ишқу маро ишқ ӯст роҳати ҷон

عناست عشق و مرا عشق اوست راحت جان

Аҷаби касам ки марои роҳат аз ъно бошад

عجب کسم که مرا راحت از عنا باشد

зи бас ки дар ғами ёқӯт ӯ гуҳари боРом

ز بس که در غم یاقوت او گهر بارم

Ҳамеша рӯй марои ранг каҳрабо бошад

همیشه روی مرا رنگ کهربا باشد

Гувоҳи ишқ манаст ашки лаълу чеҳраи зард

گواه عشق من است اشک لعل و چهره زرد

Ки ҳақ дуруст нагардад ки бегўо бошад

که حق درست نگردد که بی گوا باشد

Маро диласту забон то бақоӣ ҳар ду буд

مرا دل است و زبان تا بقای هر دو بود

Сӯии ду чизи мари ин ҳар дуро ҳаво бошад

سوی دو چیز مر این هر دو را هوا باشد

Аз он ҳамеша длоромро вафои хезад

از آن همیشه دلارام را وفا خیزد

Вазин ҳамеша худовандро сано бошад

وزین همیشه خداوند را ثنا باشد

Сари замонау садри ягонаи мҷдолдин

سر زمانه و صدر یگانه مجدالدین

Ки малику давлату дайнро бадв баҳо бошад

که ملک و دولت و دین را بدو بها باشد

Ҷамоли итрату фахри шарафи алӣ ки ба илм

جمال عترت و فخر شرف علی که به علم

Агар ъдили алии хўонмш сазо бошад

اگر عدیل علی خوانمش سزا باشد

На ҳамчуи ҳиммат ӯ чархро улувва мумкин

نه همچو همت او چرخ را علو ممکن

На ҳамчуи фикрат ӯ моҳро зё бошад

نه همچو فکرت او ماه را ضیا باشد

Каминаи заррае аз ҳалам ӯ замин дидам

کمینه ذره ای از حلم او زمین دیدم

Кҳинаҳи поя эй аз қадар ӯ само бошад

کهینه پایه ای از قدر او سما باشد

Ба ҷанби бахшиш ӯ меғро сиришк буд

به جنب بخشش او میغ را سرشک بود

Ба пеши кӯшиш ӯ теғро мзо бошад

به پیش کوشش او تیغ را مضا باشد

Расед ҷоҳи аризаш ба тӯлу арзи ҷаҳон

رسید جاه عریضش به طول و عرض جهان

Барин сифати фалаку рӯзӣ ва ҳаво бошад

برین صفت فلک و روزی و هوا باشد

Бузург аз ӯст бузургу шариф аз ӯст

بزرگ از اوست بزرگ و شریف از اوست

Бузургӣу шарафашро чаҳ мунтаҳо бошад

بزرگی و شرفش را چه منتها باشد

Сахоӣ ӯ сухани пастро баландӣ дод

سخای او سخن پست را بلندی داد

Баландии сухани шоир аз сахо бошад

بلندی سخن شاعر از سخا باشد

зи ганҷи гавҳари мадҳаш тавон гирифт сухан

ز گنج گوهر مدحش توان گرفت سخن

Чу ганҷ буд ҳамаи кор бо наво бошад

چو گنج بود همه کار با نوا باشد

Бзргўорои ахлоқи мстФои дорӣ

بزرگوارا اخلاق مصطفا داری

Ҳамин сазад чу туро арақ мстФо бошад

همین سزد چو تو را عرق مصطفا باشد

Туе ба илму саховат чу мртзои маърӯф

تویی به علم و سخاوت چو مرتضا معروف

Ҳамин савоб чу нисбат ба мртзо бошад

همین صواب چو نسبت به مرتضا باشد

Ҳарон ато ки ба сад соли абр ва баҳр диҳанд

هران عطا که به صد سال ابر و بحر دهند

Яке атои ту сесад чунон ато бошад

یکی عطای تو سیصد چنان عطا باشد

Агар зи абри мисоли ормати маҳол буд

اگر ز ابر مثال آرمت محال بود

Вагар ба баҳр қиёсат кунам хато бошад

وگر به بحر قیاست کنم خطا باشد

Сахои ту варзӣу арзоқи зоирони ту диҳӣ

سخا تو ورزی و ارزاق زایران تو دهی

Бар абру дарёи номи сахо чаро бошад

بر ابر و دریا نام سخا چرا باشد

зи баҳри зари ҳукамои кимиёи ҳамеи созанд

ز بهر زر حکما کیمیا همی سازند

зи мадҳати ту накӯтар чаҳ кимиё бошад

ز مدحت تو نکوتر چه کیمیا باشد

Ҳар он қасида ки дар ваии тарози номи ту буд

هر آن قصیده که در وی طراز نام تو بود

Ҳазор ганҷи яке байтро баҳо бошад

هزار گنج یکی بیت را بها باشد

Ҳар он дилӣ ки буд никхўоаҳи давлати ту

هر آن دلی که بود نیکخواه دولت تو

Аз осмонаш ба ҳар некуӣ ҷазо бошад

از آسمانش به هر نیکویی جزا باشد

зи чашм бад нараҳад бадсиголи ту ба ҳазар

ز چشم بد نرهد بدسگال تو به حذر

Ҳазар чаҳ суд кунад ҳар куҷо қазо бошад

حذر چه سود کند هر کجا قضا باشد

Кунун ки хонд қазои мари маро ба хизмати ту

کنون که خواند قضا مر مرا به خدمت تو

Чунон кунам ки зи рои ту иқтизо бошад

چنان کنم که ز رای تو اقتضا باشد

Бидон гароем ва он гӯям ва бидон нагарм

بدان گرایم و آن گویم و بدان نگرم

Аз ин сипас ки туро андари он ризо бошад

از این سپس که تو را اندر آن رضا باشد

зи мадҳати ту гиронмоятар чаҳ кор буд

ز مدحت تو گرانمایه تر چه کار بود

зи хизмати ту писандидатар куҷо бошад

ز خدمت تو پسندیده تر کجا باشد

Чунин саодату фархундагӣ куҷо ёбам

چنین سعادت و فرخندگی کجا یابم

Чунин бузургӣу озодагӣ кро бошад

چنین بزرگی و آزادگی کرا باشد

На чун ту базл кунад ҳар ки неъматӣ дорад

نه چون تو بذل کند هر که نعمتی دارد

На мӯъҷизот буд ҳар кро Асо бошад

نه معجزات بود هر کرا عصا باشد

Кунун ки чашмаи хуршедро сано гуфтам

کنون که چشمه خورشید را ثنا گفتم

Маро чаҳ ҷои санои гуфтан сҳо бошад

مرا چه جای ثنا گفتن سها باشد

Яке бақои даҳум аз назми хеши зикри ту ро

یکی بقا دهم از نظم خویش ذکر تو را

Ки бо бақоаши бақои фалак фано бошад

که با بقاش بقای فلک فنا باشد

Забон ақл надонад туро ба шарт ситуд

زبان عقل نداند تو را به شرط ستود

Ситоиши ту чаҳ миқдори ақл мо бошад

ستایش تو چه مقدار عقل ما باشد

Дуо кунем туро гар ситуд натавонем

دعا کنیم تو را گر ستود نتوانیم

Забони бандаи ҳамон ба ки бо дуо бошад

زبان بنده همان به که با دعا باشد

Бақоати бод ки андари бақои давлати ту

بقات باد که اندر بقای دولت تو

Саховату караму фазлро бақо бошад

سخاوت و کرم و فضل را بقا باشد

Ҳамаи мадори фалак бар хати муроди ту бод

همه مدار فلک بر خط مراد تو باد

Ҳамеша то фалаку хат устуво бошад

همیشه تا فلک و خط استوا باشد