Омад он фасл ки дар ваии ҳамаи ҷуз мл нахуранд

آمد آن فصل که در وی همه جز مل نخورند

Ва омад он рӯз ки мурғони ҳамаи ҷуз гул начаранд

و آمد آن روز که مرغان همه جز گل نچرند

Дилбарони бӯса ба ушшоқи дарин фасл диҳанд

دلبران بوسه به عشاق دراین فصل دهند

Бедилони пардаи андеша дар ин фасл даранд

بیدلان پرده اندیشه در این فصل درند

Гулу лола чу руху ъроз маъшӯқ шуданд

گل و لاله چو رخ و عراض معشوق شدند

Ошиқони сӯии гулу лола аз он ме нигаранд

عاشقان سوی گل و لاله از آن می نگرند

Аҷаб инаст ки бе менатавонанд шкФт

عجب این است که بی می نتوانند شکفت

Андари ин фасли касоне ки з ме барҳазаранд

اندر این فصل کسانی که ز می برحذرند

Боғҳо маъдани ёқӯту зумуррад шуда анд

باغها معدن یاقوت و زمرد شده اند

Шохҳо рустаи марҷон ва тавила гуҳаранд

شاخها رسته مرجان و طویله گهرند

Сабаб ханда надонам магар аз шодии ҷон

سبب خنده ندانم مگر از شادی جان

Лолау гули з чаҳ хнднд магар ҷонваранд

لاله و گل ز چه خندند مگر جانورند

Хабари оради ҳаме аз зулф батон боди саҳар

خبر آرد همی از زلف بتان باد سحر

Ошиқон аз паии ин фитна бод саҳаранд

عاشقان از پی این فتنه باد سحرند

Боғ бтхонаҳ шуд аз ҳасану доруи лолау гул

باغ بتخانه شد از حسن و دارو لاله و گل

Рости гӯйии санами чин ва бут Кошғаранд

راست گویی صنم چین و بت کاشغرند

То шигифтааст гулу лолау насрину саман

تا شگفته است گل و لاله و نسرین و سمن

Лаълу биҷодаҳу марҷону гуҳар бе хатаранд

لعل و بیجاده و مرجان و گهر بی خطرند

Чун ҳамаи боғ бунафшаасту ҳамаи раҳи наргис

چون همه باغ بنفشه است و همه ره نرگس

Зери паии чашму хати ёри ҳаме чун сипаранд

زیر پی چشم و خط یار همی چون سپرند

Андари ин фасл хуш ояд май осӯдаи лаъл

اندر این فصل خوش آید می آسوده لعل

Вена ндонанд касоне ки з мебе хабаранд

وین ندانند کسانی که ز می بی خبرند

Май ба гул монаду гул низ ба мемонад рост

می به گل ماند و گل نیز به می ماند راست

Ҳар ду гӯйӣ ба гуҳари сохта аз икдгрнд

هر دو گویی به گهر ساخته از یکدگرند

Вақти гул бе май ва бегул набум ман ки маро

وقت گل بی می و بی گل نبوم من که مرا

Ҳар давон аз лаб ва аз чеҳра дилбар асаранд

هر دوان از لب و از چهره دلبر اثرند

Ман надонам ки дар ин фасли манам ошиқтар

من ندانم که در این فصل منم عاشقتر

ё дар ин фасл батон хубтар ва турфа таранд

یا در این فصل بتان خوبتر و طرفه ترند

Ҳамаи бурданди зи ман сабру дилу сангу хирад

همه بردند ز من صبر و دل و سنگ و خرد

Санамоне ки ҳамаи сангдил ва сим баранд

صنمانی که همه سنگدل و سیم برند

Ошиқи зару ақиқами раҳеу бандаи сим

عاشق زر و عقیقم رهی و بنده سیم

Ки ақиқин лабу симини тан ва заррин камаранд

که عقیقین لب و سیمین تن و زرین کمرند

Ҳамаи шаб то ба саҳари дидаи ман дар қамараст

همه شب تا به سحر دیده من در قمرست

Вена аз онаст ки эшон ба ду рух чун қамаранд

وین از آن است که ایشان به دو رخ چون قمرند

Шукру гул бар ман дўстраст аз дилу ҷон

شکر و گل بر من دوستر است از دل و جان

Аз паии онкӣ ба рух чун гул ва ҳамчун шукранд

از پی آنکه به رخ چون گل و همچون شکرند

Пардаи ман зи ғам ишқ бадаранд ҳаме

پرده من ز غم عشق بدرند همی

Расми эшон ҳама инасту бад-ӣн парда даранд

رسم ایشان همه این است و بدین پرده درند

Дод хоҳам зи худованди зи бедод ӣашон

داد خواهم ز خداوند ز بیداد یشان

Ки ҳамаи шӯху ситамкора ва бидодгаранд

که همه شوخ و ستمکاره و بیدادگرند

Маҷди дайни садри аҷали умдаи исломи алӣ

مجد دین صدر اجل عمده اسلام علی

Ки бар аъдодаши ҳамаи халқи ҷаҳон кӣна варанд

که بر اعدادش همه خلق جهان کینه ورند

Он худованди ҳунарманд ки пеши ду кафш

آن خداوند هنرمند که پیش دو کفش

Ҳафт дарё ба гуҳи ҷӯад кам аз як шимуранд

هفت دریا به گه جود کم از یک شمرند

Расми неку ҳунараш боз тавонанд шимурд

رسم نیک و هنرش باز توانند شمرد

Он касоне ки ҳамеи қатра борон шимуранд

آن کسانی که همی قطره باران شمرند

эй худовандӣ каз бахшиши пайвастаи ту

ای خداوندی کز بخشش پیوسته تو

Зоирони сӯии ту пайвастаи нафар дар нафаранд

زایران سوی تو پیوسته نفر در نفرند

Ҳафт иқлӣми ҷаҳони фазли туро муттафиқ анд

هفت اقلیم جهان فضل تو را متفق اند

Ҳафт гардун ба бар ҳиммат ту мухтасаранд

هفت گردون به بر همت تو مختصرند

Пеши фазли ту ҳама бо суханон бе сухананд

پیش فضل تو همه با سخنان بی سخنند

Назд ақли ту ҳама бо басарон бе басаранд

نزد عقل تو همه با بصران بی بصرند

Зери ҷӯади туу шукри ту ва эҳсон тавонад

زیر جود تو و شکر تو و احسان تواند

Он бузургон ки зоФлок ба ҳиммат зибранд

آن بزرگان که زافلاک به همت زبرند

Ҳар ки манзур ҷаҳонанд дар ақтори замин

هر که منظور جهانند در اقطار زمین

Чун ба садр ту даройанд ҳамаи аҳли назаранд

چون به صدر تو درآیند همه اهل نظرند

Феълу расми ту зи мироси ҳусайн ва ҳасананд

فعل و رسم تو ز میراث حسین و حسنند

Илму адли ту зи осори алӣ ва умранд

علم و عدل تو ز آثار علی و عمرند

Он бузургон ки бузургӣ ба ҳунар ёфта анд

آن بزرگان که بزرگی به هنر یافته اند

Чун ҳунарҳои туро баршумурам бе ҳунаранд

چون هنرهای تو را برشمرم بی هنرند

Ҳамагони ёд ту гиранду саноӣ ту кунанд

همگان یاد تو گیرند و ثنای تو کنند

Рост гӯйанд ту аз нафъӣу халқ аз зараранд

راست گویند تو از نفعی و خلق از ضررند

Бо ту аз гавҳари олӣу насаб дам назананд

با تو از گوهر عالی و نسب دم نزنند

Он касоне ки накӯи нисбат ва олӣ гуҳаранд

آن کسانی که نکو نسبت و عالی گهرند

Гар зи хок ва ҳаҷар омад насаби зару гуҳар

گر ز خاک و حجر آمد نسب زر و گهر

Зару гавҳари туеу ғайри ту хок ва ҳаҷаранд

زر و گوهر تویی و غیر تو خاک و حجرند

Бар надоранд сар аз хати муроди ту ҳаме

بر ندارند سر از خط مراد تو همی

Ҳафт сайёра ки бар гунбад гарданда баранд

هفت سیاره که بر گنبد گردنده برند

Лоҷарами ҳосиду бадхоҳи ту аз дарду азоб

لاجرم حاسد و بدخواه تو از درد و عذاب

Ҳама дар хона чунонанд ки андари сқрнд

همه در خانه چنانند که اندر سقرند

Хизмат туаст муроди сафар ҳар сафарӣ

خدمت توست مراد سفر هر سفری

Пас чаро номи туу зикри ту андар сафаранд

پس چرا نام تو و ذکر تو اندر سفرند

Номаи неку бади мо зи қазо ва қадар аст

نامه نیک و بد ما ز قضا و قدر است

Бадсиголони ту мақҳури қазо ва қадаранд

بدسگالان تو مقهور قضا و قدرند

То ҷигари маъдан хӯн бошаду дили мавзеи ҳуш

تا جگر معدن خون باشد و دل موضع هوش

Ҳамаи аъдои ту ранҷаи дил ва хаста ҷигаранд

همه اعدای تو رنجه دل و خسته جگرند

Бар ҳамаи коми дили хеши зафари боди ту ро

بر همه کام دل خویش ظفر باد تو را

Давлату номи ту худ , пеши рӯ ҳар зафаранд

دولت و نام تو خود، پیش رو هر ظفرند