Сарви симинӣу симини сарвро ёқӯти бор

سرو سیمینی و سیمین سرو را یاقوت بار

Ҷазаъи ман бесим ва бе ёқӯти ту ёқӯти бор

جزع من بی سیم و بی یاقوت تو یاقوت بار

Гарна қӯт аз дидаи ёқӯти бор ман гирифт

گرنه قوت از دیده یاقوت بار من گرفت

Пас чаро оварад симини сарви ту ёқӯти бор

پس چرا آورد سیمین سرو تو یاقوت بار

Сарву ёқӯтат чу қӯт аз дида ман ёфтанд

سرو و یاقوتت چو قوت از دیده من یافتند

Чун маро надиҳӣ бидон сарв ва бидон ёқӯти бор

چون مرا ندهی بدان سرو و بدان یاقوت بار

Миннат аз худдор каз қаду лаб ту гашта анд

منت از خوددار کز قد و لب تو گشته اند

Ҳам ба қомати ҳам ба қимати сарв бо ёқӯти хор

هم به قامت هم به قیمت سرو با یاقوت خوار

Дар хаёли сояи сарви ту бо ин чашму дил

در خیال سایه سرو تو با این چشم و دل

Бе газандами зи обу оташ дар сифати ёқӯти вор

بی گزندم ز آب و آتش در صفت یاقوت وار

Хуши биханд аз некуӣ каз ишқи болоу лабат

خوش بخند از نیکویی کز عشق بالا و لبت

Ҷазаъ ман гиряд ҳаме бар сарв ва бар ёқӯти зор

جزع من گرید همی بر سرو و بر یاقوت زار

Нест бо тимори қадати сарвро дар боғи сабр

نیست با تیمار قدت سرو را در باغ صبر

Нест бо ишқи лабати ёқӯтро дар кони қарор

نیست با عشق لبت یاقوت را در کان قرار

Ҳурмату сабрами ббрдӣ зон лабу қомати чнок

حرمت و صبرم ببردی زان لب و قامت چناک

Ҳурмати ёқӯти румонӣу сарви ҷӯйбор

حرمت یاقوت رمانی و سرو جویبار

Ман ба ҳурмат бар хаёли сарв ва ёқӯтат кунам

من به حرمت بر خیال سرو و یاقوتت کنم

Ҳар шабӣ то субҳдами ёқӯти румонии нисор

هر شبی تا صبحدم یاقوت رمانی نثار

Ваҳму чашмам ҳар замон аз ишқи он ёқӯту сарв

وهم و چشمم هر زمان از عشق آن یاقوت و سرو

Сарви корд дар дилу ёқӯти борад дар канор

سرو کارد در دل و یاقوت بارد در کنار

Дар фироқи сарви ту чун хайзарони гаштами наҳиф

در فراق سرو تو چون خیزران گشتم نحیف

Вази ғами ёқӯти ту чун зар шудам зард ва назор

وز غم یاقوت تو چون زر شدم زرد و نزار

Як замон эй сарви симин бо қадаҳи пеши ман ой

یک زمان ای سرو سیمین با قدح پیش من آی

То май аз акси лабат ёқӯт гардад обдор

تا می از عکس لبت یاقوت گردد آبدار

Мадҳ олӣ хон ва май нӯш эй санам то чашми халқ

مدح عالی خوان و می نوش ای صنم تا چشم خلق

Сарв бинад мадҳ хон ёқӯт бинад май гусор

سرو بیند مدح خوان یاقوت بیند می گسار

Лолаи зери сарви бен чун ҷоми ёқӯтин шкФт

لاله زیر سرو بن چون جام یاقوتین شکفت

Бодаи ёқӯти рангу ҷом ёқӯтӣ биор

باده یاقوت رنگ و جام یاقوتی بیار

То зи дасти сарв симин мехӯрд ёқӯти ранг

تا ز دست سرو سیمین می خورد یاقوت رنگ

Садри олии Сайиди шарқи осмони ифтихор

صدر عالی سید شرق آسمان افتخار

Офтоби маҷди мҷдолдини Абулқосими алӣ

آفتاب مجد مجدالدین ابوالقاسم علی

Бар замин чун осмон бар ҳар Муродии комкор

بر زمین چون آسمان بر هر مرادی کامکار

Он ба ҳиммати офтоб ва он ба ртбти осмон

آن به همت آفتاب و آن به رتبت آسمان

Осмон бе тағайюри офтоб бе ғубор

آسمان بی تغیر آفتاب بی غبار

Осмонии коФтобш дар Аёдии зери даст

آسمانی کافتابش در ایادی زیر دست

Офтобӣ каз мъолии осмонаши пешкор

آفتابی کز معالی آسمانش پیشکار

Офтобаст аз фурӯғ ва осмонаст аз улувва

آفتاب است از فروغ و آسمان است از علو

Офтоби ҳақи шиносу осмони ҳақи гузор

آفتاب حق شناس و آسمان حق گزار

Баси ксои кӯро буд хавфи ҳалок аз офтоб

بس کسا کو را بود خوف هلاک از آفتاب

Баси ксои кӯро буд аз осмони бими дамор

بس کسا کو را بود از آسمان بیم دمار

Офтоби сӯдманду осмон бе газанд

آفتاب سودمند و آسمان بی گزند

Дар замин ӯро шинос ва дар ҷаҳон ӯро шумор

در زمین او را شناس و در جهان او را شمار

Ртбтш чун офтоби эмини зи хавфи изтироб

رتبتش چون آفتاب ایمن ز خوف اضطراب

Ҳимматаш чун осмони фориғи зрнҷи изтирор

همتش چون آسمان فارغ زرنج اضطرار

Осмон аз азм ӯ гардад ҳамеи гирди замин

آسمان از عزم او گردد همی گرد زمین

Ва офтоб аз ҳзм ӯ тобади ҳаме бар рӯзгор

و آفتاب از حزم او تابد همی بر روزگار

Зон кунад таъсии табъи офтоб аз осмон

زان کند تاثیر طبع آفتاب از آسمان

Сангро ёқӯти сурху хокро зари айёр

سنگ را یاقوت سرخ و خاک را زر عیار

Дар бузургии ҳимматаш бар осмон шуд лоҷарам

در بزرگی همتش بر آسمان شد لاجرم

Бар бузургони фазл ӯ чун офтобаст ошкор

بر بزرگان فضل او چون آفتاب است آشکار

Бингар андари илму ҳлмш то бибинӣ дар замин

بنگر اندر علم و حلمش تا ببینی در زمین

Офтоби кордону осмони бурдбор

آفتاب کاردان و آسمان بردبار

Тира бо рои мунираши паст бо азми қўиш

تیره با رای منیرش پست با عزم قویش

Офтоби нурманду осмони устувор

آفتاب نورمند و آسمان استوار

Офтобу осмон аз баҳр ӯро бӯда анд

آفتاب و آسمان از بهر او را بوده اند

Умрҳо дар орзӯ ва солҳо дар интизор

عمرها در آرزو و سالها در انتظار

Гар нтобад офтоб ва гар намонад осмон

گر نتابد آفتاب و گر نماند آسمان

Рӯйу рой ӯ басаст аз ҳар ду моро ёдгор

روی و رای او بس است از هر دو ما را یادگار

Гар табори Мустафоро осмони хуоне ба қадар

گر تبار مصطفی را آسمان خوانی به قدر

Талъаташро хонд бояд офтоби он табор

طلعتش را خواند باید آفتاب آن تبار

Зонка буд он офтоби фазл дар сулби алӣ

زانکه بود آن آفتاب فضل در صلب علی

Ҳадя дод аз осмони эзади алиро зулфиқор

هدیه داد از آسمان ایزد علی را ذوالفقار

Дид чашм ҳар ки ӯро дид рӯзи бору базм

دید چشم هر که او را دید روز بار و بزم

Офтоби босукӯну осмон бо виқор

آفتاب باسکون و آسمان با وقار

Мураккаби ъолиш мисли осмон омад ба сайр

مرکب عالیش مثل آسمان آمد به سیر

Офтобаст ӯ аз он бар осмон бошад савор

آفتاب است او از آن بر آسمان باشد سوار

Чун кунад бар пушт ӯ рои шикору азми разм

چون کند بر پشت او رای شکار و عزم رزم

Осмон гирад асиру офтоби оради шикор

آسمان گیرد اسیر و آفتاب آرد شکار

эй мъолиро чунон чун осмонро офтоб

ای معالی را چنان چون آسمان را آفتاب

Ваии макоримро чунон чун бӯстонро навбаҳор

وی مکارم را چنان چون بوستان را نوبهار

Осмони маҷду фазлати ахтарон бе адад

آسمان مجد و فضلت اختران بی عدد

Офтоби ҷӯаду базлати зарраҳои бишмор

آفتاب جود و بذلت ذره های بیشمار

Гӯйӣ аз рои муниру нисбат волоӣ туаст

گویی از رای منیر و نسبت والای توست

Офтобу осмонро нуру рифъати мустаъор

آفتاب و آسمان را نور و رفعت مستعار

Ҳар куҷои рой ту омад ҳар куҷои қадари ту буд

هر کجا رای تو آمد هر کجا قدر تو بود

Офтоби онҷо чароғаст осмони онҷои бухор

آفتاب آنجا چراغ است آسمان آنجا بخار

Нуқтае зон қадари олӣ осмон ояд дивист

نقطه ای زان قدر عالی آسمان آید دویست

Заррае зон рӯй равшан офтоб ояд ҳазор

ذره ای زان روی روشن آفتاب آید هزار

Аз тариқи нуру рифъати гӯйии андари зоти ту

از طریق نور و رفعت گویی اندر ذات تو

Мухтасар кард офтобу осмонро кирдигор

مختصر کرد آفتاب و آسمان را کردگار

Ҳар ки дидор ту бинад дида бошад бар замин

هر که دیدار تو بیند دیده باشد بر زمین

Офтобу осмонро бар тариқи ақтсор

آفتاب و آسمان را بر طریق اقتصار

Равшан аз зикр ту гаштааст офтоби пари шуъоъ

روشن از ذکر تو گشته است آفتاب پر شعاع

Зинат аз базми ту бардааст осмони пар нигор

زینت از بزم تو برده است آسمان پر نگار

Бигузарӣ бар бурҷҳои осмон чун офтоб

بگذری بر برجهای آسمان چون آفتاب

Гар чу ахтари душманат бар осмон созад ҳисор

گر چو اختر دشمنت بر آسمان سازد حصار

Офтоб ар нур бахшад осмон рӯзӣ диҳад

آفتاب ار نور بخشد آسمان روزی دهد

Осмон ҳар заминии офтоб ҳар диёр

آسمان هر زمینی آفتاب هر دیار

Тираи рӯзами зи офтобу танги дастами зи осмон

تیره روزم ز آفتاب و تنگ دستم ز آسمان

Чун туе ҳар ду надонам каз ки хоҳам зинҳор

چون تویی هر دو ندانم کز که خواهم زینهار

То биорояд ҷаҳонро офтоби андари тулӯъ

تا بیاراید جهان را آفتاب اندر طلوع

То нигаҳ дорад заминро осмони андари мадор

تا نگه دارد زمین را آسمان اندر مدار

Тоиъти боди офтобу хозеъати боди осмон

طایعت باد آفتاب و خاضعت باد آسمان

Хизмати ту то қиёмати ин ва онро ихтиёр

خدمت تو تا قیامت این و آن را اختیار

Аз қазои осмонии дӯстону дшмнонт

از قضای آسمانی دوستان و دشمنانت

Солу ма чун офтоби андари либоси сӯгвор

سال و مه چون آفتاب اندر لباس سوگوار