Бар рӯй офтоби ту он зулфи тобдор

بر روی آفتاب تو آن زلف تابدار

зи осеби бод силсила гаштааст оби вор

ز آسیب باد سلسله گشته است آب وار

Рухсори обдори туро ранг оташ аст

رخسار آبدار تو را رنگ آتش است

Зон ранг дӯд дод бидон зулф то бидор

زان رنگ دود داد بدان زلف تا بدار

Зулфат чигуна рӯй туро пурнигор кард

زلفت چگونه روی تو را پرنگار کرد

Бар обу оташ ар накунад ҳеҷ кас нигор

بر آب و آتش ار نکند هیچ کس نگار

Вари раҳгузори мӯр на бар об ва оташ аст

ور رهگذار مور نه بر آب و آتش است

Хатро ба гирди оризи рангини ту чаҳ кор

خط را به گرد عارض رنگین تو چه کار

Дар зулф агар қарор набинӣ аҷаб макун

در زلف اگر قرار نبینی عجب مکن

Кӣ дидае ки дӯд бар оташ кунад қарор

کی دیده ای که دود بر آتش کند قرار

Зулфати бухори оби рух обдор туаст

زلفت بخار آب رخ آبدار توست

Гар ҳеҷ гӯна буи бихӯр ояд аз бухор

گر هیچ گونه بوی بخور آید از بخار

Дар зулфи ту дарозии рӯз шумор ҳаст

در زلف تو درازی روز شمار هست

Лекини шиканҷу ҳалқа фузун дорад аз шумор

لیکن شکنج و حلقه فزون دارد از شمار

Гар тобу печу ҳалқаи зулфи ту субҳ нест

گر تاب و پیچ و حلقه زلف تو صبح نیست

Хуршедро чигуна гирифтааст дар канор

خورشید را چگونه گرفته است در کنار

Боди саҳар ки бар сари зулфат гузар кунад

باد سحر که بر سر زلفت گذر کند

То шаби насим машк диҳад хокро нисор

تا شب نسیم مشک دهد خاک را نثار

Баси ҳушу ақл дар сари зулфати ту баста анд

بس هوش و عقل در سر زلفت تو بسته اند

Тарсам ба бодашон диҳад он зулфи бодсорр

ترسم به بادشان دهد آن زلف بادسارر

Гарна насими лутф худованд ёфта аст

گرنه نسیم لطف خداوند یافته است

Бемашк чун буд сари зулфи ту мшкбор

بی مشک چون بود سر زلف تو مشکبار

Садри аҷали низоми хилофати раиси шарқ

صدر اجل نظام خلافت رئیس شرق

Гардун бениҳояту дарёӣ бе канор

گردون بی نهایت و دریای بی کنار

Таърихи фахру қоидаи маҷди муҷаддадин

تاریخ فخر و قاعده مجد مجددین

Эзад чун аҳли дайнаши з дайн карда ихтиёр

ایزد چون اهل دینش ز دین کرده اختیار

Қутб улуввау тоҷи мъолии алӣ ки ёфт

قطب علو و تاج معالی علی که یافت

Илмӣ ки дар ҷаҳони з алӣ монад ёдгор

علمی که در جهان ز علی ماند یادگار

Мазкӯр бару баҳр ба алфози эҳтиром

مذکور بر و بحر به الفاظ احترام

Машҳури шарқу ғарби зи анвоъи ифтихор

مشهور شرق و غرب ز انواع افتخار

На бе санои фахри ӯ нутқро хатар

نه بی ثنای فاخر او نطق را خطر

На бо атои вофир ӯ ганҷро ясор

نه با عطای وافر او گنج را یسار

Гашта зи саҳми кӯшиш ӯ ранги шаби сиёҳ

گشته ز سهم کوشش او رنگ شب سیاه

Мондаи зи бими бахшиш ӯ шахс зар назор

مانده ز بیم بخشش او شخص زر نزار

Ҳам адл ӯ ба зулм дар оради ҳамеи шикаст

هم عدل او به ظلم در آرد همی شکست

Ҳам ҷӯад ӯ зи бухли براردи ҳамеи дамор

هم جود او ز بخل برآرد همی دمار

Авҷи ситораи ҳиммат ӯ рости зери даст

اوج ستاره همت او راست زیر دست

Давр замона наҳиммат ӯ рости пешкор

دور زمانه نهمت او راست پیشکار

Бар муқтазои ҳиммат ва бар ҳасби нҳмтш

بر مقتضای همت و بر حسب نهمتش

Инак ҳазор гӯна далоил шуд ошкор

اینک هزار گونه دلایل شد آشکار

Инак тарози мамлакати рӯзгор ӯ

اینک طراز مملکت روزگار او

Зоҳир шуд аз анояти султони рӯзгор

ظاهر شد از عنایت سلطان روزگار

Инак фалак ба маҷлиси ъолиш тӯҳфа кард

اینک فلک به مجلس عالیش تحفه کرد

Фахру шараф ба халъату ташрифи шаҳриёр

فخر و شرف به خلعت و تشریف شهریار

Он хлътӣ ки роят ъзаст бе адад

آن خلعتی که رایت عز است بی عدد

Ваон хлътӣ ки оят фахраст бе ъўор

وان خلعتی که آیت فخر است بی عوار

Гӯйии каш аз тароз ва нигораст ъзу фахр

گویی کش از طراز و نگار است عز و فخر

Гӯйии каш аз ҷамол ва ҷалоласт пуду тор

گویی کش از جمال و جلال است پود و تار

Ҳаргиз ҳарам надид чунин халъат аз халил

هرگز حرم ندید چنین خلعت از خلیل

Ҳаргиз Ирам наёфт чунин халъат аз баҳор

هرگز ارم نیافت چنین خلعت از بهار

эй халқи шарқро ба вифоқи ту илтиҷо

ای خلق شرق را به وفاق تو التجا

эй аҳли ғарбро ба хилофи ту эътибор

ای اهل غرب را به خلاف تو اعتبار

Султони шарқу ғарби худованд бару баҳр

سلطان شرق و غرب خداوند بر و بحر

Дар шарқ ва ғарб карда маҳали туро мшор

در شرق و غرب کرده محل تو را مشار

Чун номи илму ҳарб ба гирд дар ту дид

چون نام علم و حرب به گرد در تو دید

Длдл ба ҳадяи зӣ ту фиристоду зулфиқор

دلدل به هدیه زی تو فرستاد و ذوالفقار

Ваон асб каз Халифаи олам бадв расед

وان اسب کز خلیفه عالم بدو رسید

Бо нақш ӯ хаҷал шудаи наққоши Қандаҳор

با نقش او خجل شده نقاش قندهار

Бодӣаст кӯҳи пайкар ва кӯҳӣаст боди так

بادی است کوه پیکر و کوهی است باد تک

Гар кӯҳро лагом буд бодро псор

گر کوه را لگام بود باد را پسار

Андари хури рикоби ту онро шимурд аз онк

اندر خور رکاب تو آن را شمرد از آنک

Дар хӯрд тоҷи шоҳ буд дар шоҳвор

در خورد تاج شاه بود در شاهوار

Бо ҳурмати хилофату шоҳии ҷаҳонён

با حرمت خلافت و شاهی جهانیان

Дар пеши боргоҳи ту бенанди рӯзи бор

در پیش بارگاه تو بینند روز بار

Он мураккабӣ ки чархи чаҳорум ҳасад кунад

آن مرکبی که چرخ چهارم حسد کند

Онро ба вақти онкӣ ту бошӣ бар ӯ савор

آن را به وقت آنکه تو باشی بر او سوار

Моҳ наваст наълашу ҳангом тохтан

ماه نو است نعلش و هنگام تاختن

Бар чеҳраи ситораи нишонди ҳамеи ғубор

بر چهره ستاره نشاند همی غبار

Дар рашк аз ӯ буд фалаку ҷой онаш ҳаст

در رشک از او بود فلک و جای آنش هست

Зеро фалаки ҳилол яке дорад ӯ чаҳор

زیرا فلک هلال یکی دارد او چهار

Гӯйӣ дар он замонаш алӣ дошт зери рон

گویی در آن زمانش علی داشت زیر ران

Косиб зулфиқор даромад ба зўолхмор

کاسیب ذوالفقار درآمد به ذوالخمار

Ҳар чанд бехабар буд аз ҳоли ору фахр

هر چند بی خبر بود از حال عار و فخر

Ҳаст аз шитоби фахраш ва ҳаст аз диранги ор

هست از شتاب فخرش و هست از درنگ عار

Имрӯзро ба пўиаҳу имсолро ба так

امروز را به پویه و امسال را به تک

Камтари зи лаҳза Эй бирасонад ба дайу пор

کمتر ز لحظه ای برساند به دی و پار

Чун пой дар рикоби ваии ореи гуҳи набард

چون پای در رکاب وی آری گه نبرد

Чун даст дар анонаши гумории гуҳи шикор

چون دست در عنانش گماری گه شکار

Даври гузаштаи ҳамаи афлокро бигир

دور گذشته همه افلاک را بگیر

Умри гусастаи ҳамаи офоқро биор

عمر گسسته همه آفاق را بیار

Хусрав чу бори гардан ӯ кард тавқи зар

خسرو چو بار گردن او کرد طوق زر

Бо ӯ улӯму рифъат ва зинат шуданд ёр

با او علوم و رفعت و زینت شدند یار

Қамарӣ чу зебу зинати он тавқ зар бидид

قمری چو زیب و زینت آن طوق زر بدید

Бар тавқи машк хеш бинолед зори зор

بر طوق مشک خویش بنالید زار زار

Ҳам ранг рӯй ошиқ ва ҳам шакли хати дӯст

هم رنگ روی عاشق و هم شکل خط دوست

Карда дар ӯ ҳазинау барда бар ӯ ба кор

کرده در او هزینه و برده بر او به کار

Гӯйӣ ки бар сиблати табаррук ба асби ту

گویی که بر سبیل تبرک به اسب تو

Ҳур аз биҳишт ҳадя фиристод гӯшвор

حور از بهشت هدیه فرستاد گوشوار

Дорад фурӯғи оташу онк ҳаме занад

دارد فروغ آتش و آنک همی زند

Дар ҷони душманони ту ҳар соъатии шарор

در جان دشمنان تو هر ساعتی شرار

Гар май ба ранг ӯ бадии андари пиёла ҳо

گر می به رنگ او بدی اندر پیاله ها

Ҳаргиз набошадӣ сари михўораҳро хумор

هرگز نباشدی سر میخواره را خمار

Он тавқи длФриб чу барқӣаст тобнок

آن طوق دلفریب چو برقی است تابناک

Ваон асби гоми зан чу барроқӣаст роҳвор

وان اسب گام زن چو براقی است راهوار

Дар гардан барроқ фиканд аз паии ту барқ

در گردن براق فکند از پی تو برق

Иқболи подшоҳи ҷаҳондори комкор

اقبال پادشاه جهاندار کامکار

эй онкӣ бар барроқ надидӣ зи барқи тавқ

ای آنکه بر براق ندیدی ز برق طوق

Дида ба асбу тавқ худованд баргумор

دیده به اسب و طوق خداوند برگمار

Ваон теғ кор карда ки зорӣ кунанд аз ӯ

وان تیغ کار کرده که زاری کنند از او

Мардони кори дида ба майдони корзор

مردان کار دیده به میدان کارزار

Баранда чун фироқу гзоиндаҳ чун аҷал

برنده چون فراق و گزاینده چون اجل

Гӣранда чун қазоу кушанда чу интизор

گیرنده چون قضا و کشنده چو انتظار

Гӯйӣ ба дасти рустами дастони ҷуз ӯ набӯд

گویی به دست رستم دستان جز او نبود

Он соъатӣ ки ёфт зафар бар сФндёр

آن ساعتی که یافت ظفر بر سفندیار

Назд ту зинҳорӣ шоҳаст ва назд ӯ

نزد تو زینهاری شاه است و نزد او

Ҷони мухолифони туро нест зинҳор

جان مخالفان تو را نیست زینهار

Зини теғу зини сипари сари хасмони ҳамеи стар

زین تیغ و زین سپر سر خصمان همی ستر

Ҷонишони ҳамеи ситон ва ба молик ҳаме сипор

جانشان همی ستان و به مالک همی سپار

Нома расед ва ҷома расед аз хдоигон

نامه رسید و جامه رسید از خدایگان

Маншури ҷоҳу ҳурмату тўқиъи кору бор

منشور جاه و حرمت و توقیع کار و بار

Дар бартарии сипеҳр баринасту зер ӯ

در برتری سپهر برین است و زیر او

Ҳам маркази мъолии ҳам нуқтаи виқор

هم مرکز معالی هم نقطه وقار

Он нома аз нўоиби гетии туро амон

آن نامه از نوایب گیتی تو را امان

Ваон ҷома аз ҳаводиси гардуни туро ҳисор

وان جامه از حوادث گردون تو را حصار

Шабҳои дӯстонати бад-ӣни рӯзи гашти рӯз

شبهای دوستانت بدین روز گشت روز

Гулҳои дшмнонт бидон хори гашти хор

گلهای دشمنانت بدان خار گشت خار

эй вориси васӣу васии вори пари ҷигар

ای وارث وصی و وصی وار پر جگر

эй тӯҳфаи набӣу набии вори бурдбор

ای تحفه نبی و نبی وار بردبار

Зоир ба ҳазрати ту гуруҳ аз пас гуруҳ

زایر به حضرت تو گروه از پس گروه

Шоир ба хизмати ту қатор аз пас қатор

شاعر به خدمت تو قطار از پس قطار

Ҳайдар ки хотамӣ ба яке дод дар рукӯъ

حیدر که خاتمی به یکی داد در رکوع

Зойеъ намонад ва ояташ омад зи кирдигор

ضایع نماند و آیتش آمد ز کردگار

Онӣ ки дар рукӯъ ва суҷуданд рӯзу шаб

آنی که در رکوع و سجودند روز و شب

Аз баҳри шукри неъмати ту аҳли ин диёр

از بهر شکر نعمت تو اهل این دیار

Гар роҳи ваҳй баста нагаштӣ ба аҳди мо

گر راه وحی بسته نگشتی به عهد ما

Беш омадӣ ба шани ту ояти зи сад ҳазор

بیش آمدی به شان تو آیت ز صد هزار

Аз тавқи шукру миннат бар ва атоӣ туаст

از طوق شکر و منت بر و عطای توست

Дар шарқу ғарби гардани аҳрори зери бор

در شرق و غرب گردن احرار زیر بار

Ту тавқи шукри бахшишӣу ҳқо ки тавқи шукр

تو طوق شکر بخششی و حقا که طوق شکر

Аз тавқи зари накӯтару беҳтари ҳазор бор

از طوق زر نکوتر و بهتر هزار بار

Гарчи ба туаст халъату ташрифро шараф

گرچه به توست خلعت و تشریف را شرف

Беқурбу баъд ту натавон шуд азизу хор

بی قرب و بعد تو نتوان شد عزیز و خوار

Шартаст таҳнияти пас ташрифу мавҳибат

شرط است تهنیت پس تشریف و موهبت

Беобу сабза хуш набӯд ҷӯйу ҷӯйбор

بی آب و سبزه خوش نبود جوی و جویبار

То кӯҳи устувори нҷбнди зи ҷои хеш

تا کوه استوار نجبند ز جای خویش

Чун кӯҳи боди қоидаи умрати устувор

چون کوه باد قاعده عمرت استوار

Гирди ҳавоу ҳиммати ту бахтро тавоф

گرد هوا و همت تو بخت را طواف

Пеши мурод ва наҳиммат ту чархро мадор

پیش مراد و نهمت تو چرخ را مدار

Ҳаргиз ба ғмгсори туро ҳоҷатӣ мабод

هرگز به غمگسار تو را حاجتی مباد

Онҷо ки нест ғам ба чаҳ кораст ғмгсор

آنجا که نیست غم به چه کار است غمگسار