Рӯза рафт ва расед иди фароз
روزه رفت و رسید عید فراز
Авди пеши ору кор ид бисоз
عود پیش آر و کار عید بساز
Рамазонро падеди гашти анҷом
رمضان را پدید گشت انجام
Хез то хуррамӣ кунем оғоз
خیز تا خرمی کنیم آغاز
Рӯза аз тохтан фурӯд осуд
روزه از تاختن فرود آسود
Соқио бо шароб ва ҷом битоз
ساقیا با شراب و جام بتاز
Оташи мӯҳтасиби фурӯ мурда аст
آتش محتسب فرو مرده است
эй мғнӣ баланд кун овоз
ای مغنی بلند کن آواز
Аз ҷаҳони чмнги рӯза кӯтаҳ шуд
از جهان چمنگ روزه کوته شد
Чанг баргир ва равадро бинавоз
چنگ برگیر و رود را بنواز
Илми ид брФроштаҳ анд
علم عید برفراشته اند
Илми шодии втрби бФроз
علم شادی وطرب بفراز
Бозгашт аз нмозгаҳи мардум
بازگشت از نمازگه مردم
Хез то пеш мебарем намоз
خیز تا پیش می بریم نماز
Навбати рӯзаи дарози гузашт
نوبت روزه دراز گذشت
Пас аз ин моу зулфакони дароз
پس از این ما و زلفکان دراز
Бар либоси тараб тароз кунем
بر لباس طرب طراز کنیم
Аз сари зулфи некӯони тароз
از سر زلف نیکوان طراز
Гармаи рӯзаи боздошти з май
گرمه روزه بازداشت ز می
Ма шаволмон надорад боз
مه شوالمان ندارد باز
Ҷабри як моҳ то ба ёздаҳи моҳ
جبر یک ماه تا به یازده ماه
Мо ва равад ва майу нишоту гуроз
ما و رود و می و نشاط و گراز
Гар змои ин гунаҳ буд чаҳ кунем
گر زما این گنه بود چه کنیم
Дар тавба накардаанд фароз
در توبه نکرده اند فراز
Гунаҳонро умеди афв буд
گنهان را امید عفو بود
Чун нагӯйӣ худоиро анбоз
چون نگویی خدای را انباز
Одамии зода бегунаҳ набӯд
آدمی زاده بی گنه نبود
Эминӣ нест Кебекро аз боз
ایمنی نیست کبک را از باز
Гар маро бар сирот бояд рафт
گر مرا بر صراط باید رفت
Мадҳи садри аҷал басаст ҷавоз
مدح صدر اجل بس است جواز
Шарафи содаи умдаи ислом
شرف ساده عمده اسلام
Маҷди дайни доруии умеду ниёз
مجد دین داروی امید و نیاز
Офтоб улувва алӣ ки ба қадар
آفتاب علو علی که به قدر
Ҳама бо офтоб гуяд роз
همه با آفتاب گوید راز
Гӯии бардаи латофаташи зи Ироқ
گوی برده لطافتش ز عراق
Дили рабӯдаи фасоҳаташи зи ҳиҷоз
دل ربوده فصاحتش ز حجاز
Назм ӯ гашта маъдани эъҷоб
نظم او گشته معدن اعجاب
Сухан ӯст мояи эъҷоз
سخن اوست مایه اعجاز
Зикр ӯ бо замона дар гардиш
ذکر او با زمانه در گردش
Рой ӯ бо ситора дар парвоз
رای او با ستاره در پرواز
Нашавад мардуми залили азиз
نشود مردم ذلیل عزیز
То наёбади зи садр ӯ эъзоз
تا نیابد ز صدر او اعزاز
Чархро иқтидо ба ҳиммат ӯст
چرخ را اقتدا به همت اوست
Рамаро иқтидо буд ба нҳоз
رمه را اقتدا بود به نهاز
Ҳеҷ сари хирад наҳуфта намонад
هیچ سر خرد نهفته نماند
То ҳамеи калак ӯ буд ғаммоз
تا همی کلک او بود غماز
Сабзи гашт аз сахоаши кишти умед
سبز گشت از سخاش کشت امید
Сайри гашт аз атоаши меъдаи оз
سیر گشت از عطاش معده آز
эй ҳамаи халқро зи гашти фалак
ای همه خلق را ز گشت فلک
Маҷлиси садри ту мФру мФоз
مجلس صدر تو مفر و مفاز
Ба сахо бо ту брнёиди абр
به سخا با تو برنیاید ابر
Чун мураккаби куҷо буд мҷтоз ?
چون مرکب کجا بود مجتاز؟
Зиштро кӣ буд малоҳати хуб
زشت را کی بود ملاحت خوب
Зоғро кӣ буд ҷаллодти боз
زاغ را کی بود جلادت باز
То сутӯдааст дар сахои таъҷил
تا ستوده است در سخا تعجیل
То гузидааст дар сухани эҷоз
تا گزیده است در سخن ایجاز
Умри байн айш кун саодат ёб
عمر بین عیش کن سعادت یاب
Шоди зии хасми каши адуи пардоз
شاد زی خصم کش عدو پرداز
Ту қарини нишоту айш ба ид
تو قرین نشاط و عیش به عید
Ҳосиди ту қарини гарму гудоз
حاسد تو قرین گرم و گداز