Рухи ту шаҳнаи хӯбӣ шудаи сету зулфи нақиб

رخ تو شحنه خوبی شده ست و زلف نقیب

Гули ҷамоли туро хори ғамзаи ту рақиб

گل جمال تو را خار غمزه تو رقیب

Дилам бимонад ба зиндони ошиқии маҳбӯс

دلم بماند به زندان عاشقی محبوس

зи қасди шаҳнаи ғмзи рақибу ҷаври нақиб

ز قصد شحنه غمز رقیب و جور نقیب

Ғарибам аз ту ва инро сабаб наайб ғроб

غریبم از تو و این را سبب نعیب غراب

Ғробро чаҳ ғараз буд дар ҷамоли ҳабиб

غراب را چه غرض بود در جمال حبیب

Ҳамеша ҷуфтами ғаривам ки боз натавон дошт

همیشه جفتم غریوم که باز نتوان داشت

Ғарибро зи ғариву ғробро з наайб

غریب را ز غریو و غراب را ز نعیب

Залили ишқами азирои далели ман шуда анд

ذلیل عشقم ازیرا دلیل من شده اند

Ҳавоӣ ӯ ба ҳўону Наим ӯ ба нҳиб

هوای او به هوان و نعیم او به نحیب

Марои сиришки ақиқин ва рӯй заррин шуд

مرا سرشک عقیقین و روی زرین شد

Ба ман нигаҳ куну қавл маро макун такзиб

به من نگه کن و قول مرا مکن تکذیب

Шаби дароз ҳаме хоҳам аз ғарибӣу ишқ

شب دراز همی خواهم از غریبی و عشق

Шаби дароз чаҳ хоҳад зи ошиқони ғариб

شب دراز چه خواهد ز عاشقان غریب

Мазҳабӣаст фироқат ки зар кунад зи ақиқ

مذهبی است فراقت که زر کند ز عقیق

Ба аз фироқ ки донад саноати тазҳиб

به از فراق که داند صناعت تذهیب

Ба хӯни дида кафам шуд хизоб дар ғами ту

به خون دیده کفم شد خضاب در غم تو

Хурӯшу нолаи ман бар шуда ба кафи хзиб

خروش و ناله من بر شده به کف خضیب

Раҳо накард фироқи ту дар вилояти васл

رها نکرد فراق تو در ولایت وصل

На роъӣ ва на раият , на доъӣ на мҷиб

نه راعی و نه رعیت، نه داعی نه مجیب

Ҳаме хаҷал шавад аз сӯрати ту ҷурми қамар

همی خجل شود از صورت تو جرم قمر

Ҳамеи ҳасади барад аз қомати ту қади қзиб

همی حسد برد از قامت تو قد قضیب

Ба даврии ту зи наздик ман нагардад давр

به دوری تو ز نزدیک من نگردد دور

Хаёли қад ва сарин ту чун қзибу ксиб

خیال قد و سرین تو چون قضیب و کثیب

зи ман ҷудоӣ ва ман бо ту ҷуфт волҳқ ҳаст

ز من جدایی و من با تو جفت والحق هست

Чунон фироқи бадеъ ва чунин висоли аҷиб

چنان فراق بدیع و چنین وصال عجیب

Маро ки аз лаби лаъли ту давр кард фироқ

مرا که از لب لعل تو دور کرد فراق

Замини зи дидаи ман лаъл шуд ҷриби ҷриб

زمین ز دیده من لعل شد جریب جریب

Чу аз ҷамоли рухи ту гусаста шуд назарам

چو از جمال رخ تو گسسته شد نظرم

Гусаста шуд назари рӯҳи ман зи роҳати таййиб

گسسته شد نظر روح من ز راحت طیب

Замона аз назари роҳатам насиб диҳад

زمانه از نظر راحتم نصیب دهد

Чу ёбам аз назари соҳиби замони насиб

چو یابم از نظر صاحب زمان نصیب

Ҷалоли аҳли шарафи садри шарқи мҷдолдин

جلال اهل شرف صدر شرق مجدالدین

Ба дайну маҷд чу ҷаду падари ҳсиб ва насеб

به دین و مجد چو جد و پدر حسیب و نسیب

Ҷамолу тоҷи мъолии алии бен Аҳмад

جمال و تاج معالی علی بن احمد

Ки чун алӣаст зи ол алӣ насебу ҳсиб

که چون علی است ز آل علی نسیب و حسیب

Фузуда ҳурмати адли умр ба дайни дуруст

فزوده حرمت عدل عمر به دین درست

Намӯда ҳуҷҷати илми алии зи рои мсиб

نموده حجت علم علی ز رای مصیب

Ба вақти базли кафшро ҳамаи нишоти шабоб

به وقت بذل کفش را همه نشاط شباب

Ба гоҳи ҳалами дилашро ҳамаи виқори мшиб

به گاه حلم دلش را همه وقار مشیب

Ҳаме наад ҳунараши сайри калакро тамкин

همی نهد هنرش سیر کلک را تمکین

Ҳаме диҳад шарафаши кори шаръро тартиб

همی دهد شرفش کار شرع را ترتیب

Ба лутфи лафз валеро ҳаме диҳад ташриф

به لطف لفظ ولی را همی دهد تشریف

Ба нӯки калаки адуро ҳаме кунад тодиб

به نوک کلک عدو را همی کند تادیب

Ба феъли роҷҳи волтҷоء ҳар ки ҳаким

به فعل راجح والتجاء هر که حکیم

Ба фазли вофиру ақтдоء ҳар ки адиб

به فضل وافر و اقتداء هر که ادیب

Зиҳии бузурги атое ки медиҳад ҳамаи сол

زهی بزرگ عطایی که می دهد همه سال

Атои ту шуъароро ба шоирии тарғиб

عطای تو شعرا را به شاعری ترغیب

Ту осмонӣ ва дар васли ту вазеъу шариф

تو آسمانی و در وصل تو وضیع و شریف

Ту офтобӣ ва дар нури ту баъӣду қариб

تو آفتابی و در نور تو بعید و قریب

Санои арзи ту дар ҳайрати умеди фараҷ

ثنای عرض تو در حیرت امید فرج

Атои дасти ту дар иллати ниёзи табиб

عطای دست تو در علت نیاز طبیب

Сҳили асби ту овози фатҳро тақрир

صهیل اسب تو آواز فتح را تقریر

Срири калаки ту арзоқи халқро тасбиб

صریر کلک تو ارزاق خلق را تسبیب

Чу мън зояда ҷӯади туро ҳазор вакил

چو معن زایده جود تو را هزار وکیل

Чу қси соидаи мадҳи туро ҳазор хатиб

چو قس ساعده مدح تو را هزار خطیب

На бе мноиҳи ту як тавиларо гавҳар

نه بی منایح تو یک طویله را گوهر

На бе мадоеҳи ту як қасидаро тшбиб

نه بی مدایح تو یک قصیده را تشبیب

Ниёзро ба кафу калаки ту алоҷ кунанд

نیاز را به کف و کلک تو علاج کنند

Чунонкии оризаи саръро зи авди салиб

چنانکه عارضه صرع را ز عود صلیب

Мураккабии зи ҷалолу шараф ки ёфта анд

مرکبی ز جلال و شرف که یافته اند

Дар ин замона ба ҷоҳу ҷалоли ту таркиб

در این زمانه به جاه و جلال تو ترکیب

Хиради мсобту дониши маҳалу дайни равнақ

خرد مثابت و دانش محل و دین رونق

Қалами қабулу сахои қӯту сухани таҳзиб

قلم قبول و سخا قوت و سخن تهذیب

На рӯзи ҳашарӣ ва чун рӯзи ҳашари калаку кафат

نه روز حشری و چون روز حشر کلک و کفت

Ба неку бади ҳамагонро мъоқбасту мсиб

به نیک و بد همگان را معاقب است و مثیب

Агар чаҳ Юсуфи мисрӣ ба ъз малик расед

اگر چه یوسف مصری به عز ملک رسید

Пас аз азоби раҳу зли байъу ранҷи нкиб

پس از عذاب ره و ذل بیع و رنج نکیب

Ба ъзи Юсуфӣ ва Миср туаст хиттаи шарқ

به عز یوسفی و مصر توست خطه شرق

На зл чаҳ на ғами бандагӣ на тӯҳмати зиб

نه ذل چه نه غم بندگی نه تهمت ذیب

Касе ки ҳазрат ту диду ихтисос ту ёфт

کسی که حضرت تو دید و اختصاص تو یافت

Хато буд ки таманнои баради зи Мисру хсиб

خطا بود که تمنا برد ز مصر و خصیب

Туе ки лафзи шаҳомати туро нагуфт назир

تویی که لفظ شهامت تو را نگفت نظیر

Туе ки чашми мҳобт чу ту надид маҳиб

تویی که چشم مهابت چو تو ندید مهیب

Манам ки бо ҳамаи авсофи дӯстдории ту

منم که با همه اوصاف دوستداری تو

Чу душманон ту дорад марои замонаи ксиб

چو دشمنان تو دارد مرا زمانه کثیب

зи қавли чархи ҳамаи солаи ҳаззи ман тхлит

ز قول چرخ همه ساله حظ من تخلیط

ЗлФзи даҳр ҳамеша насиби ман тзриб

زلفظ دهر همیشه نصیب من تضریب

Ту абри раҳматӣ ва сабзаанд аўлўололбоб

تو ابر رحمتی و سبزه اند اولوالالباب

Ки дар ҷавори ту ташна намонад ҳеҷ лбиб

که در جوار تو تشنه نماند هیچ لبیب

Ниҷобату карам аз арақу арз ту арзанд

نجابت و کرم از عرق و عرض تو عرضند

Ки аз Карим Карим ояд аз наҷиби наҷиб

که از کریم کریم آید از نجیب نجیب

Асири оташ андешаам , халосами даҳ

اسیر آتش اندیشه ام، خلاصم ده

Ба оби лутфу насими сахои збҳри лаҳиб

به آب لطف و نسیم سخا زبحر لهیب

Туе мураббии фазлу тўрости рушду ҳунар

تویی مربی فضل و توراست رشد و هنر

Вгрчаҳ рӯй замин пар шуд аз рашиду рбиб

وگرچه روی زمین پر شد از رشید و ربیب

Ҳамеша то зи ситораи замонаро асараст

همیشه تا ز ستاره زمانه را اثرست

Чунонкӣ дар тани михўораҳи бодаро ба дбиб

چنانکه در تن میخواره باده را به دبیب

Тани ту боди зи сайри замона дар таъзим

تن تو باد ز سیر زمانه در تعظیم

Тани адуати зи сарфи замона дар тъзиб

تن عدوت ز صرف زمانه در تعذیب