Намози шом чу кард он латифи кӯдаки хуб

نماز شام چو کرد آن لطیف کودک خوب

Ба азми роҳи нишоти рикобу рои ркўб

به عزم راه نشاط رکاب و رای رکوب

Шабам ду шуд ки ду хуршед дар яке соъат

شبم دو شد که دو خورشید در یکی ساعت

Маро ғариб бимонаданд ва кард рои ғуруб

مرا غریب بماندند و کرد رای غروب

Сипеҳру меҳр чу ӯ пой дар рикоби ниҳод

سپهر و مهر چو او پای در رکاب نهاد

Хаҷал шуданд ҳам аз рокиб ва ҳам аз мркўб

خجل شدند هم از راکب و هم از مرکوب

Чу давр шуд зи ду чашмами ду чашмаи хуршед

چو دور شد ز دو چشمم دو چشمه خورشید

Ду чашмаи гашти ду чашмами зи фурқати маҳбӯб

دو چشمه گشت دو چشمم ز فرقت محبوب

Шаб сиёҳ даромад ва ба сони зангии зишт

شب سیاه درآمد و به سان زنگی زشت

Назораи сар ӯ сад ҳазор кӯдаки хуб

نظاره سر او صد هزار کودک خوب

Ситорагони ҳамаи гӯйӣ ки Юсуфанд ба ҳасан

ستارگان همه گویی که یوسفند به حسن

Ба тирагии шаби торӣ чу дидаи ёқӯб

به تیرگی شب تاری چو دیده یعقوب

Чу дӯд буд ҳаво , дӯд агар буд сокин

چو دود بود هوا، دود اگر بود ساکن

Чу баҳр буд фалаки баҳр агар буд мқлўб

چو بحر بود فلک بحر اگر بود مقلوب

Маро ба сӯрати лашкар гуҳӣ намӯд фалак

مرا به صورت لشکر گهی نمود فلک

Нуҷуми лашкару лашкари зи подшоҳи маҳҷӯб

نجوم لشکر و لشکر ز پادشاه محجوب

Ситорагони дирафшони муборизони масоф

ستارگان درفشان مبارزان مصاف

Яке ба сӯии шимол ва яке ба сӯии ҷануб

یکی به سوی شمال و یکی به سوی جنوب

Гуҳи тулӯъу ғуруби ин ва он з рӯй сифат

گه طلوع و غروب این و آن ز روی صفت

Чу рӯзи ҷанги яке ғолиб ва дигар мағлуб

چو روز جنگ یکی غالب و دگر مغلوب

зи ман ҳадиси сипеҳру ситорагони матлаб

ز من حدیث سپهر و ستارگان مطلب

Ки ман зи чашма хуршед кардаам матлӯб

که من ز چشمه خورشید کرده ام مطلوب

Гумон барам ки надидӣ ҷамоли сабр ба хоб

گمان برم که ندیدی جمال صبر به خواب

Агар шабӣ чу шаб ман гузоштӣ Айюб

اگر شبی چو شب من گذاشتی ایوب

Марокизи он лаб ва зон зулфи давр бояд буд

مراکز آن لب و زان زلف دور باید بود

Ки ин ба рӯз музофаст ва он ба шаби мансӯб

که این به روز مضاف است و آن به شب منسوب

Агар чаҳ бар сари ман рӯзу шаб ҳаме гузарад

اگر چه بر سر من روز و شب همی گذرد

Ба ҷони ту ки надорам зи умри худ маҳсӯб

به جان تو که ندارم ز عمر خود محسوب

Чу бе ҷамоли худованди умр бояд кард

چو بی جمال خداوند عمر باید کرد

Бақои умри фано ( бод )у чашмҳо маъюб

بقای عمر فنا(باد) و چشم ها معیوب

Ҷаҳони давлату таърихи маҷди мҷдолдин

جهان دولت و تاریخ مجد مجدالدین

Ки ҳирсу оз чу мӯранду мол ӯ чу ҳубуб

که حرص و آز چو مورند و مال او چو حبوب

Амири Сайиди олами алӣ ки хизмат ӯст

امیر سید عالم علی که خدمت اوست

Чу илму фазли макрам чу доду дайни марғӯб

چو علم و فضل مکرم چو داد و دین مرغوب

Низоми шуғли хилофат ба иттифоқи нуфус

نظام شغل خلافت به اتفاق نفوس

Қавоми кори имомат ба эътиқоди қулӯб

قوام کار امامت به اعتقاد قلوب

Зиҳии дъодии ту дар ҳар саҳифае мстўр

زهی دعادی تو در هر صحیفه ای مسطور

Зиҳии санои ту дар ҳар ҷаридае мактуб

زهی ثنای تو در هر جریده ای مکتوب

Туе зи гардиши паргори фахри нуқтаи фазл

تویی ز گردش پرگار فخر نقطه فضل

Туе зи лафзи забони замонаи узри зунуб

تویی ز لفظ زبان زمانه عذر ذنوب

Ҳамеша оқибати кӣнаи ту ноМаҳмӯд

همیشه عاقبت کینه تو نامحمود

Чунонкии хотамати ваъдаи ту номкзўб

چنانکه خاتمت وعده تو نامکذوب

?герати паёмбар ва ҳайдар шуданд ҷаду падар

گرت پیامبر و حیدر شدند جد و پدر

Ба илму ҳалами яке нойибии азин ду мнўб

به علم و حلم یکی نایبی ازین دو منوب

Чу табъи софии ҳайдари мураттабӣ ба улӯм

چو طبع صافی حیدر مرتبی به علوم

Чу ҷони поки паямбари муназзаҳии зи уюб

چو جان پاک پیمبر منزهی ز عیوب

Ба асл боз шавад фаръ ва ҳаст назд хирад

به اصل باز شود فرع و هست نزد خرد

Ҳам ин ҳадиси мусаллами ҳам ин мисли мазруб

هم این حدیث مسلم هم این مثل مضروب

Шикастаи дил шудаам чун ҳазиматии зи масоф

شکسته دل شده ام چون هزیمتی ز مصاف

Надида рӯй масоф ва набарда номи ҳрўб

ندیده روی مصاف و نبرده نام حروب

Сроикӣ ки марои тӯҳфа мавоҳиб туаст

سرایکی که مرا تحفه مواهب توست

Гарав шудаи сет ва шдстм бидон сабаби мкрўб

گرو شده ست و شدستم بدان سبب مکروب

Ба як сухани бурҳони мари маро аз ин крбт

به یک سخن برهان مر مرا از این کربت

Ба як сахо бирасон мари марои бад-ӣни мўҳўб

به یک سخا برسان مر مرا بدین موهوب

Ҳамеша то сӯии ҳикмат мусалламаст ин қавл

همیشه تا سوی حکمت مسلم است این قول

Ки ҳукм раб набӯд бар иродати мрбўб

که حکم رب نبود بر ارادت مربوب

Дили адуи ту мҳрўри бод аз оташи ғам

دل عدو تو محرور باد از آتش غم

Таниши зи бими ту полуда чун кафи мартӯб

تنش ز بیم تو پالوده چون کف مرطوب

Сари қабоили аҳли шарафи туе ва ту бош

سر قبایل اهل شرف تویی و تو باش

Ҳамеша то ба ҷаҳон дар қабоиласту шъўб

همیشه تا به جهان در قبایل است و شعوب