Чу дида дид бар он рӯй обдори оташ

چو دیده دید بر آن روی آبدار آتش

Давид бар серум аз ишқи оннигор оташ

دوید بر سرم از عشق آن نگار آتش

Гар иттифоқ набошад миёни оташу об

گر اتفاق نباشد میان آتش و آب

Чигуна гашт бар он оризи обдори оташ

چگونه گشت بر آن عارض آبدار آتش

зи ишқи ориз ӯ ғмгсорм оташ аст

ز عشق عارض او غمگسارم آتش است

Баронгарӣ ки гирифтааст ғмгсори оташ

بران گری که گرفته است غمگسار آتش

Агарчӣ мондаам аз ошиқӣ дар оташи дил

اگرچه مانده ام از عاشقی در آتش دل

Маро хушаст ки монад ба рӯй ёри оташ

مرا خوش است که ماند به روی یار آتش

Чаҳ халъатаст ки дар ман хаёл ӯ пӯшед

چه خلعت است که در من خیال او پوشید

Ки пуди он ҳамаи оби омадаи сету тори оташ

که پود آن همه آب آمده ست و تار آتش

зи ғарқ ва ҳрқ битарсам ҳамеи зи дидау дил

ز غرق و حرق بترسم همی ز دیده و دل

Ки бар ямини ман абаст ва бар ясори оташ

که بر یمین من اب است و بر یسار آتش

Бихӯрад сабри марои интизори ваъдаи васл

بخورد صبر مرا انتظار وعده وصل

Ки сабри длшдаҳ пунбаасту интизори оташ

که صبر دلشده پنبه است و انتظار آتش

Гудохт аз дами гармами дарини тарафи оҳан

گداخت از دم گرمم دراین طرف آهن

Фсрд аз дами сардам дар ин диёри оташ

فسرد از دم سردم در این دیار آتش

Нагардад аз лаби хушками ҷудои ҳамеи дами сард

نگردد از لب خشکم جدا همی دم سرد

برارد аз дили тангами ҳамеи дамори оташ

برآرد از دل تنگم همی دمار آتش

Мломтшм накунам гар нагирадам ба канор

ملامتشم نکنم گر نگیردم به کنار

Ки дорам аз дил сӯзанда дар канори оташ

که دارم از دل سوزنده در کنار آتش

Зиҳии ҷамоли ду рухсори ту ба як дидор

زهی جمال دو رخسار تو به یک دیدار

Маро фурӯхта дар ҷону дили ҳазор оташ

مرا فروخته در جان و دل هزار آتش

Крои фироқи ту як бори сӯзад эй дилбар

کرا فراق تو یک بار سوزد ای دلبر

Бтар з сӯхтан сад ҳазор бори оташ

بتر ز سوختن صد هزار بار آتش

Бсухт оташи ишқи тутару хушки маро

بسوخت آتش عشق تو تر و خشک مرا

Чунин кунад чу дар уфтад ба марғзори оташ

چنین کند چو در افتد به مرغزار آتش

Агар ба оташи ишқи ту мубтало гардад

اگر به آتش عشق تو مبتلا گردد

Чу бод ва хок шавад хору хоксори оташ

چو باد و خاک شود خوار و خاکسار آتش

Ба нав баҳор дамид аз баҳори чеҳраи ту

به نو بهار دمید از بهار چهره تو

Бунафшаи зор ва ба зери бунафшаи зори оташ

بنفشه زار و به زیر بنفشه زار آتش

Дар он баҳор ҳар ончи оби чашм абр кунад

در آن بهار هر آنچ آب چشم ابر کند

Фузун кунад зи бадоеъ дар ин баҳори оташ

فزون کند ز بدایع در این بهار آتش

Нагирад оташ сӯзанда зери дӯди қарор

نگیرد آتش سوزنده زیر دود قرار

Ба зери зулф ту омад ба зинҳор оташ

به زیر زلف تو آمد به زینهار آتش

зи ашки дидаи ман аби ёдгори ту бод

ز اشک دیده من اب یادگار تو باد

Ки мари марои з рух туаст ёдгори оташ

که مر مرا ز رخ توست یادگار آتش

Дили пари оташи ман бози ман чаро надиҳӣ

دل پر آتش من باز من چرا ندهی

Магар ки нест туро бар ман устувори оташ

مگر که نیست تو را بر من استوار آتش

Чу оби чашма ҳайвон диҳад ҳаёти абад

چو آب چشمه حیوان دهد حیات ابد

Маро ба тарбияти садри рӯзгори оташ

مرا به تربیت صدر روزگار آتش

Сулолаи набавии садри шарқи мҷдолдин

سلاله نبوی صدر شرق مجدالدین

Ки пеши ҳиммат ӯ ҳаст пешкори оташ

که پیش همت او هست پیشکار آتش

Хуҷастаи тоҷи мъолии алӣ ки дар олам

خجسته تاج معالی علی که در عالم

Аз оташ ғазаб ӯст як шарори оташ

از آتش غضب اوست یک شرار آتش

Либоси хизмат ӯ рости пуду тори иқбол

لباس خدمت او راست پود و تار اقبال

Дарахти ҳишмат ӯ рости баргу бори оташ

درخت حشمت او راست برگ و بار آتش

Ба ҳимматаши нисбат оташ кунад зи чори арқон

به همتش نسبت آتش کند ز چار ارکان

Бидон шариф тар омад з ҳар чаҳор оташ

بدان شریف تر آمد ز هر چهار آتش

Дар он табор ки як тани хилоф ӯ талабад

در آن تبار که یک تن خلاف او طلبد

зи рӯзгори баборад бар он табори оташ

ز روزگار ببارد بر آن تبار آتش

Ҳамеша оташи меҳнати надим душман ӯст

همیشه آتش محنت ندیم دشمن اوست

Надим халқ нагардад ба ихтиёри оташ

ندیم خلق نگردد به اختیار آتش

Натиҷа Эйаст злтФш ба ҳар ҳисоби ҳаво

نتیجه ای است زلطفش به هر حساب هوا

Намӯна Эйаст зхшмш ба ҳар шумори оташ

نمونه ای است زخشمش به هر شمار آتش

Айёри зари сухани хотираш ҳаме донад

عیار زر سخن خاطرش همی داند

Муҷаррабаст ба донистани айёри оташ

مجرب است به دانستن عیار آتش

зи осмони шарафи нисбаташи ҳамеи тобад

ز آسمان شرف نسبتش همی تابد

Чунонкӣ дар шаби тираи зи кӯҳсори оташ

چنانکه در شب تیره ز کوهسار آتش

Зиҳии з калак зада дар мухолифони ҳудо

زهی ز کلک زده در مخالفان هدی

Чунонкии ҷади ту ҳайдар ба зулфиқори оташ

چنانکه جد تو حیدر به ذوالفقار آتش

Ҳисор оташ сӯзанда гашти оҳану санг

حصار آتش سوزنده گشت آهن و سنگ

Магари зи бими ту рафтааст дар ҳисори оташ

مگر ز بیم تو رفته است در حصار آتش

Агар на аз қабл нафъи халқро будӣ

اگر نه از قبل نفع خلق را بودی

зи бим ту нашудӣ ҳаргизи ошкори оташ

ز بیم تو نشدی هرگز آشکار آتش

Вагар зхок хабар доштӣ вуҷӯди ту ро

وگر زخاک خبر داشتی وجود تو را

Раҳ суҷуд гирифтӣ ба изтирори оташ

ره سجود گرفتی به اضطرار آتش

Ҳамеша рағбати оташ ба бартарӣ бошад

همیشه رغبت آتش به برتری باشد

Магари зи қадар ту кардаст кирдигори оташ

مگر ز قدر تو کردست کردگار آتش

зи бахшиши ту яке ҳарф мухтасар дарёст

ز بخشش تو یکی حرف مختصر دریاست

зи кӯшиши ту яке лафзи мустаъори оташ

ز کوشش تو یکی لفظ مستعار آتش

Вифоқ туаст шароб ва дар он шароби нишот

وفاق توست شراب و در آن شراب نشاط

Хилоф туаст хумор ва дар он хумори оташ

خلاف توست خمار و در آن خمار آتش

Накард ва ҳам накунад душмани ту кори савоб

نکرد و هم نکند دشمن تو کار صواب

Наҷуст ва худ наҷаҳд ҳаргиз аз хиёри оташ

نجست و خود نجهد هرگز از خیار آتش

Ба лафзу мартаба чун обу оташии лекин

به لفظ و مرتبه چون آب و آتشی لیکن

На ҳаст оби ҳалим ва на бурдбори оташ

نه هست آب حلیم و نه بردبار آتش

Чу соъиқаи дили софӣу рои равшани ту

چو صاعقه دل صافی و رای روشن تو

Ҳаме зананд дар аъдои шаҳриёри оташ

همی زنند در اعدای شهریار آتش

Ба нури фикрати ту шоҳи хусравони санҷар

به نور فکرت تو شاه خسروان سنجر

зи об теғ фурӯзад ба корзори оташ

ز آب تیغ فروزد به کارزار آتش

Хаёли хашми ту гар бугзарад ба оби зулол

خیال خشم تو گر بگذرد به آب زلال

Тароваташи ҳама туф гардаду бухори оташ

طراوتش همه تف گردد و بخار آتش

Агарчӣ мураккаби ту оташаст дар ҳаракат

اگرچه مرکب تو آتش است در حرکت

Гуҳи таҳаррук ӯ ҳаст бо виқори оташ

گه تحرک او هست با وقار آتش

Тўрости ҳайбати оташ дар ӯст қӯти об

توراست هیبت آتش در اوست قوت آب

Бар оби ҷуз ту надидаст каси савори оташ

بر آب جز تو ندیدست کس سوار آتش

Ба даст бод хазоне ба боғ бар сари об

به دست باد خزانی به باغ بر سر آب

Кунанд шохи дарахтони ҳамеи нисори оташ

کنند شاخ درختان همی نثار آتش

Чу шуълаи шуълаи оташ шудаи сети барги чанор

چو شعله شعله آتش شده ست برگ چنار

Гумони барӣ ки здстнд дар чанори оташ

گمان بری که زدستند در چنار آتش

Даҳони нори кафидаи з рӯй наъту сифат

دهان نار کفیده ز روی نعت و صفت

Чу кӯраи гашт ва дар он донаҳои нори оташ

چو کوره گشت و در آن دانه های نار آتش

Агар ғубори ғарибӣ ба рӯй ӯ нарасед

اگر غبار غریبی به روی او نرسید

Чарост чеҳраи обӣ чу дар ғубори оташ

چراست چهره آبی چو در غبار آتش

Бирафт заҳмати гармо ба тобхонаҳи хиром

برفت زحمت گرما به تابخانه خرام

Расед лашкари сармо бар ӯ гумори оташ

رسید لشکر سرما بر او گمار آتش

Шудаи сети хотирами оташ ки офарид дар ӯ

شده ست خاطرم آتش که آفرید در او

зи баҳри мадҳи туро офаридагори оташ

ز بحر مدح تو را آفریدگار آتش

Марои зотши хотир чу дар шудаи сети сухан

مرا زآتش خاطر چو در شده ست سخن

Аҷаб буд садаф дар шоҳвори оташ

عجب بود صدف در شاهوار آتش

Ба шеъри оташи ман фахр бошад оташ ро

به شعر آتش من فخر باشد آتش را

Вгрчаҳ роҳ надонад ба фахру ори оташ

وگرچه راه نداند به فخر و عار آتش

Агар на оби фусурдаи сету боди сард шуда

اگر نه آب فسرده ست و باد سرد شده

Бад-ӣн қасида наёяд маро ба кори оташ

بدین قصیده نیاید مرا به کار آتش

Ҳамеша то ки фурӯзад баҳори ҷони афрӯз

همیشه تا که فروزد بهار جان افروز

зи барги лола бар атрофи ҷӯйбори оташ

ز برگ لاله بر اطراف جویبار آتش

Чу нафаси нотиқа бо дӯстони бимони боқӣ

چو نفس ناطقه با دوستان بمان باقی

Чу абри соъиқа бар душманони бабори оташ

چو ابر صاعقه بر دشمنان ببار آتش