Дар шуд чамани боғ ба дебои муламмаъ

در شد چمن باغ به دیبای ملمع

Пирӯзаи гули гашт ба ёқӯти мурассаъ

پیروزه گل گشت به یاقوت مرصع

Гар боғ на рӯмаст ва на Бағдод чаро шуд

گر باغ نه روم است و نه بغداد چرا شد

Пари атласи воксўни зи дбиқӣу муламмаъ

پر اطلس واکسون ز دبیقی و ملمع

Дар ҷилва нигаҳ кун ба арӯсони баҳорӣ

در جلوه نگه کن به عروسان بهاری

Бар пушту сар аз сабзау гули чодару Муқаннаъ

بر پشت و سر از سبزه و گل چادر و مقنع

Ин боди саҳаргоҳи бад-ӣни қатраи борон

این باد سحرگاه بدین قطره باران

Аз чоҳи ҳамеи моҳи برارد чу Муқаннаъ

از چاه همی ماه برآرد چو مقنع

Дар шавқ шуд ин булбули хуши лаҳн чу сӯфӣ

در شوق شد این بلبل خوش لحن چو صوفی

То дид ки дорад гули ду ранги мураққаъ

تا دید که دارد گل دو رنگ مرقع

Дар вақти баҳорон чаҳ ба аз бодау борон

در وقت بهاران چه به از باده و باران

Май дар каф ва дар зери гулии сохтаи маҷмаъ

می در کف و در زیر گلی ساخته مجمع

Гул чун рухи маъшуқа ва май бар сифати гул

گل چون رخ معشوقه و می بر صفت گل

Дил бар гулу маъшуқа ва май фитнау мўлъ

دل بر گل و معشوقه و می فتنه و مولع

Дар бурдани ғами боғ рафиқӣаст мувофиқ

در بردن غم باغ رفیقی است موافق

Бар хӯрдан май лола шафиъӣаст мшФъ

بر خوردن می لاله شفیعی است مشفع

Моу чаману боғ ва май лаъли мусаффо

ما و چمن و باغ و می لعل مصفا

Моу рухи маъшӯқу сари зулфи мақта

ما و رخ معشوق و سر زلف مقطع

Ин айши адуии шарафи аддавлаи мубиноад

این عیش عدوی شرف الدوله مبیناد

Худ душман ӯ кӣ буд аз айши ммтъ

خود دشمن او کی بود از عیش ممتع

БўолФхри умри фахри кафоти он ки кифоят

بوالفخر عمر فخر کفات آن که کفایت

Маликаст мар ӯроу ҷуз ӯро ҳамаи мўдъ

ملک است مر او را و جز او را همه مودع

Гардуни мъолии з дилаш ёфта даврон

گردون معالی ز دلش یافته دوران

Хуршеди макорими зи кафши сохтаи матлаъ

خورشید مکارم ز کفش ساخته مطلع

Хоки қадамаши ҷоҳу шарафро шудаи маъдан

خاک قدمش جاه و شرف را شده معدن

Нӯки қаламаши фазлу адабро шудаи манба

نوک قلمش فضل و ادب را شده منبع

Аз ҳодисаи даҳр паноҳӣаст муборак

از حادثه دهر پناهی است مبارک

Вази накбати айём ҳисорӣаст ммнъ

وز نکبت ایام حصاری است ممنع

эй гавҳари озодагӣу тоҷи карӣмӣ

ای گوهر آزادگی و تاج کریمی

Дар равзаи фазлати фузалоро ҳамаи мартаъ

در روضه فضلت فضلا را همه مرتع

Сад шоири устод ба сад соли дугонӣ

صد شاعر استاد به صد سال دوگانی

Аз матлаъи яке шеъри ту ноинд ба мақта

از مطلع یکی شعر تو نایند به مقطع

Гар ҳиммат волот кунад қасд ба боло

گر همت والات کند قصد به بالا

Фарқи сараш аз судан кайвон шавад аслъ

فرق سرش از سودن کیوان شود اصلع

Гар ном гирифтӣ сабаби он ҳунар туаст

گر نام گرفتی سبب آن هنر توست

Оре ба ҳунар ном гирифт ибни мқФъ

آری به هنر نام گرفت ابن مقفع

Мадҳат чаҳ кунад он ки ?данӣ бошаду мумсик

مدحت چه کند آن که دنی باشد و ممسک

Шона чаҳ кунад он ки хсӣ бошаду ақръ

شانه چه کند آن که خصی باشد و اقرع

Дар хотири ту бухл нагаштааст чу исён

در خاطر تو بخل نگشته است چو عصیان

Дар хотири яҳё ва дар андешаи Юшаъ

در خاطر یحیی و در اندیشه یوشع

Дар аҳди ту аҳли ҳунару тайифаи фазл

در عهد تو اهل هنر و طایفه فضل

Растанади зи тимор ва нишастанд мураббаъ

رستند ز تیمار و نشستند مربع

То маснади хуршед буд гунбади робъ

تا مسند خورشید بود گنبد رابع

То асл аносир набӯд беш зи арбъ

تا اصل عناصر نبود بیش ز اربع

Айёми ту аз зли фанои боди мусаллам

ایام تو از ذل فنا باد مسلم

Бадхоҳи ту аз ъзи бақои боди мўдъ

بدخواه تو از عز بقا باد مودع