Гар набӯдӣ моҳро бар осмон ҳар маи муҳоқ

گر نبودی ماه را بر آسمان هر مه محاق

Моҳи хондандии туро халқи замин бар иттифоқ

ماه خواندندی تو را خلق زمین بر اتفاق

Осмон аз дидаи ман дар ҳасад бошад ки ҳаст

آسمان از دیده من در حسد باشد که هست

Аз ҷамоли ту мурод дар дидаи моҳ бе муҳоқ

از جمال تو مراد در دیده ماه بی محاق

Моҳ агар бар осмон бошад ман инак бар замин

ماه اگر بر آسمان باشد من اینک بر زمین

Аз маи рахшони ту чун осмон кардам всоқ

از مه رخشان تو چون آسمان کردم وثاق

Зин сипас чун омсон бема набошам то маро

زین سپس چون آمسان بی مه نباشم تا مرا

Ҳаст бо васли ту васл ва аз фироқи ту фироқ

هست با وصل تو وصل و از فراق تو فراق

Вақти дидори ту ҷоногар маро чун осмон

وقت دیدار تو جانا گر مرا چون آسمان

Тани саросар дида гардад кам нагардад иштиёқ

تن سراسر دیده گردد کم نگردد اشتیاق

Дар ҷафо чун осмонӣ арча дории ҳасани моҳ

در جفا چون آسمانی ارچه داری حسن ماه

Нанигарӣ сӯии вафо ва насипарӣ роҳи вифоқ

ننگری سوی وفا و نسپری راه وفاق

Осмону моҳ рӯйу рои мҷдолдин бас аст

آسمان و ماه روی و رای مجدالدین بس است

Гар ҳадис бе риёи хоҳӣу лафз бе нифоқ

گر حدیث بی ریا خواهی و لفظ بی نفاق

Умдаи исломи Абулқосими алӣ каз ном ӯст

عمده اسلام ابوالقاسم علی کز نام اوست

Ҳам мъолиро асос ва ҳам улувваро антсоқ

هم معالی را اساس و هم علو را انتساق

эй худовандӣ ки зот туаст бо фазли ту ҷуфт

ای خداوندی که ذات توست با فضل تو جفت

Ҷуфт ҳар фазлии валикини ҳам туе дар фазли тоқ

جفت هر فضلی ولیکن هم تویی در فضل طاق

Теғи инсофи туро олам на бас бошад ниёам

تیغ انصاف تو را عالم نه بس باشد نیام

Асби иқболи туро олам на бас бошад сбоқ

اسب اقبال تو را عالم نه بس باشد سباق

Офтоби аҳли байтӣ чун Уториди зи офтоб

آفتاب اهل بیتی چون عطارد ز آفتاب

Мондаам ман зи иштиёқи садри ту дар эҳтироқ

مانده ام من ز اشتیاق صدر تو در احتراق

Дар фироқи хизмат ту кардаем ва дода ем

در فراق خدمت تو کرده ایم و داده ایم

Ранҷу ваҳшатро никоҳу инсу роҳатро талоқ

رنج و وحشت را نکاح و انس و راحت را طلاق

Хизмати ту дар ҷаҳон чун ҷон ширин шуд ки ҳаст

خدمت تو در جهان چون جان شیرین شد که هست

Қурб ӯ ҳлўи алмзоҷу баъд ӯ мари алмзоқ

قرب او حلو المزاج و بعد او مر المذاق

Хуррами он мураккаб ки дар ваии чашм мо бинад ту ро

خرم آن مرکب که در وی چشم ما بیند تو را

Чун алӣ бар пушти длдл чун паямбар бар барроқ

چون علی بر پشت دلدل چون پیمبر بر براق

То ҷаҳон холӣ нагардад дар ҷаҳон холӣ мабод

تا جهان خالی نگردد در جهان خالی مباد

Аз ту садру қадару боғу коху айвону равоқ

از تو صدر و قدر و باغ و کاخ و ایوان و رواق