Бастади зи ман он пистаи даҳани дил ба ду бодом
بستد ز من آن پستهدهن دل به دو بادام
Аз пистау бодом ки созад ба аз ӯ дом
از پسته و بادام که سازد به از او دام؟,
Чун пистаи кушодами даҳани андари сифат ӯ
چون پسته گشادم دهن اندر صفت او
Бошад ки ба ман бугзарад он чашм чу бодом
باشد که به من بگذرد آن چشم چو بادام
То нанигарад ин дида дар он рӯй чу хуршед
تا ننگرد این دیده در آن روی چو خورشید
Чун чарх набенанд марои соъатии ором
چون چرخ نبینند مرا ساعتی آرام
Гар дар нагарм ҳеҷ бидон ориз чун моҳ
گر در نگرم هیچ بدان عارض چون ماه
Дидаи дмдми ҳамчуи сипеҳр аз ҳамаи андом
دیده دَمَدم همچو سپهر از همه اندام
Гӯйии зи нахусти он ки ҳамеи ҳарфи сухани сохт
گویی ز نخست آن که همی حرف سخن ساخت
Аз қади вайу пушт ман оварад алифи лоам
از قد وی و پشت من آورد الف لام
Зинда нашавам то з лабаш нашнавам овоз
زنده نشوم تا ز لبش نشنوم آواز
Гӯйии лаб ӯ исо Марям шуд ва ман сом
گویی لب او عیسی مریم شد و من سام
Дарбора лаъли азлби нўшинш нишон аст
دربارهٔ لعل از لب نوشینْش نشان است
Зинаст ки пайваста буд дар кафи ман ҷом
زین است که پیوسته بود در کف من جام
Бар лафз наронам сифати оризаши аирок
بر لفظ نرانم صفت عارضش ایراک
Ҷӯям зи ҷамоли рух ӯ тозау пидром
جویم ز جمال رخ او تازه و پدرام
Ҳамвора дилами хона ишқасту равои бод
همواره دلم خانهٔ عشق است و روا باد
Ҳар чанд каш аз оташ ва обаст дару бом
هر چند کش از آتش و آب است در و بام
Гӯйанд ки ҳар чиз ба ҳангом буд хуш
گویند که هر چیز به هنگام بود خوش
эй ишқ чаҳ чизе ки хушӣ дар ҳамаи ҳангом
ای عشق چه چیزی که خوشی در همه هنگام
Дар наъти ту ночиз шавад фикрату тмииз
در نعت تو ناچیز شود فکرت و تمییز
Чун дар ҳунари садри аҷали хотиру авҳом
چون در هنر صدر اجل خاطر و اوهام
Мҷдолдини фахри шарафу тоҷи мъолӣ
مجدالدین فخر شرف و تاج معالی
Олами шарафи алсодаҳи алии умдаи ислом
عالم شرف الساده علی عمده اسلام
Бурҳони ҳамаи оли набии садри шариъат
برهان همه آل نبی صدر شریعت
Садри ҳамаи авлоди алии соҳиби самсом
صدر همه اولاد علی صاحب صمصام
Давлат ба ваии ороста чун малик ба инсоф
دولت به وی آراسته چون ملک به انصاف
Миллат ба ваии афрӯхта чун чарх ба аҷром
ملت به وی افروخته چون چرخ به اجرام
Назд насаби олӣ ӯ ҳар нисбии паст
نزد نسب عالی او هر نسبی پست
Пеши сухани пухта ӯ ҳрсхнии хом
پیش سخن پختهٔ او هرسخنی خام
Беҳишмат ӯ давлат чун бод буд тунд
بی حشمت او دولت چون باد بود تند
Бедавлат ӯ ҳишмат чун хок буд ром
بی دولت او حشمت چون خاک بود رام
Онҷо ки нахоҳад накунад дасти қадари кор
آنجا که نخواهد نکند دست قدر کار
Вонҷо ки нагӯяд наниҳад пои қазои гом
وآنجا که نگوید ننهد پای قضا گام
Бе ӯ нарасад халқ ба эъзоз ва ба иҷлол
بی او نرسد خلق به اعزاز و به اجلال
Ҷузи ваии надиҳади роҳ ба анъом ва ба икром
جز وی ندهد راه به انعام و به اکرام
эй бори худоӣ ки бубахшед ҷаҳон ро
ای بار خدایی که ببخشید جهان را
Ҳамчун падару ҷад ба ту бахшанда ақсом
همچون پدر و جد به تو بخشندهٔ اقسام
Бар ҷади тугар ном набувват нашудӣ хатм
بر جد تو گر نام نبوّت نشدی ختم
Ҷуз бар ту пас аз вай ба сазои номадии ин ном
جز بر تو پس از وی به سزا نامدی این نام
Аз боси туу рФқи ту ранҷ омаду роҳат
از باس تو و رفق تو رنج آمد و راحت
Ваз наҳй туу амри ту нақз ояду ибром
وز نهی تو و امر تو نقض آید و ابرام
Бар хоки замини ҳалами туро мояи тақдим
بر خاک زمین حلم تو را مایهٔ تقدیم
Бар чархи барин рои туро пояи иқдом
بر چرخ برین رای تو را پایهٔ اقدام
Зрғом кунад парвариши меҳри ту рӯбоҳ
ضرغام کند پرورش مهر تو روباه
Рӯбоҳ кунад сарзаниши кини ту зрғом
روباه کند سرزنش کین تو ضرغام
Дар дафтари ҳикмати суханати садри схнҳост
در دفتر حکمت سخنت صدر سخنهاست
То лоҷарам омад қаламати соҳиби ақлом
تا لاجرم آمد قلمت صاحب اقلام
Сари хирад аз нуқтаи фаҳми ту бурун нест
سِرّ خرد از نقطه فهم تو برون نیست
Зон хонд хиради фаҳми туро Сайиди аФҳом
زان خواند خرد فهم تو را سید افهام
Дарё набӯд бо караму ҷӯади ту ҳаргиз
دریا نبود با کرم و جود تو هرگز
Ноқис набӯд бо шарафу манзалати том
ناقص نبود با شرف و منزلت تام
Онҷо ки набошад шарафи номи ту ҳосил
آنجا که نباشد شرف نام تو حاصل
Мадҳати ҳама ҳаҷвасту ситоиши ҳамаи дашном
مدحت همه هجو است و ستایش همه دشنام
Гар ақд кунад ақли ҳисоби ҳамаи содот
گر عقد کند عقل حساب همه سادات
Аз номи ту хнср буд аз ғайри ту ибҳом
از نام تو خنصر بود از غیر تو ابهام
Дар ҷуз ту набошад шарафу қадари ту ҳаргиз
در جز تو نباشد شرف و قدر تو هرگز
Зеро набӯд мартабати ваҳй дар илҳом
زیرا نبود مرتبت وحی در الهام
Бо ту ба бузургӣ набӯд ҷузи ту баробар
با تو به بزرگی نبود جز تو برابر
Донанд бузургон ки на чун субҳ буд шом
دانند بزرگان که نه چون صبح بود شام
Дар толеъи саъди ту буд қӯти афлок
در طالع سعد تو بود قوت افلاک
Оре ва дар арвоҳ буд қӯти аҷсом
آری و در ارواح بود قوت اجسام
Мақҳур ба ҷӯади ту буд анфусу офоқ
مقهور به جود تو بود انفس و آفاق
Маъмур ба ном ту шавад анҷуму аҳком
مامور به نام تو شود انجم و احکام
Оз аз шарафи ҷӯади ту пардохтаи олам
آز از شرف جود تو پرداخته عالم
Дайн аз шарафи ҷади ту афрохтаи эълом
دین از شرف جد تو افراخته اعلام
Гӯйанд ки намоами накӯ ном набошад
گویند که نمّام نکونام نباشد
Калаки ту накӯи ном чаро омаду намоам
کلک تو نکونام چرا آمد و نمّام
Бе олати рафтори расонандаи ахбор
بی آلت رفتار رسانندهٔ اخبار
Бе олати гуфтори гзорндаҳи пайғом
بی آلت گفتار گزارندهٔ پیغام
Гар равшан аз ӯ шуд фалаки давлату дониш
گر روشن از او شد فلک دولت و دانش
Дар обу гули тира чаро бошад модом
در آب و گل تیره چرا باشد مادام
эй ёфта фарҷоми сахо аз дилату оғоз
ای یافته فرجام سخا از دلت و آغاز
Эмин шудаи оғози мъолити зи фарҷом
ایمن شده آغاز معالیت ز فرجام
Чун ҳотами айёмӣ ва ин нодарра ҳоле аст
چون حاتم ایامی و این نادره حالی است
Ман банда дар айёми ту ношокир аз айём
من بنده در ایام تو ناشاکر از ایام
Кирдори накӯи вом буд бар ҳамаи аҳрор
کردار نکو وام بود بر همه احرار
Пас ҳаст зи анъоми худованди марои вом
پس هست ز انعام خداوند مرا وام
То аз даҳани халқ сано зояду мадҳат
تا از دهن خلق ثنا زاید و مدحت
То аз равиши чарх шҳўр ояду аъўом
تا از روش چرخ شهور آید و اعوام
Бодои равиши чархи туро бандаи мтўоъ
بادا روش چرخ تو را بنده مطواع
Бодои даҳани халқи зи ту шокири анъом
بادا دهن خلق ز تو شاکر انعام
Ҳар айш ки хуштар ба ҷаҳони ҳаззи ту он айш
هر عیش که خوشتر به جهان حظ تو آن عیش
Ҳар ком ки беҳтари зи фалаки қисми ту он ком
هر کام که بهتر ز فلک قسم تو آن کام
Ҳамвори надими дили ту шодӣ бе ғам
هموار ندیم دل تو شادیِ بیغم
Пайвастаи ҳарифи кафи ту ҷоми ғами анҷом
پیوسته حریف کف تو جام غمانجام