Қад ман шуд чу ду зулф ба хами дӯсти бахам

قد من شد چو دو زلف به خم دوست بخم

Дил ман шуд чу ду чашми дижами дӯсти дижам

دل من شد چو دو چشم دژم دوست دژم

Дили дижами гашту қадами чифтаи вазин гӯна буд

دل دژم گشت و قدم چفته وزین گونه بود

Дида чун чашм дижам бинад ва зулфин бахам

دیده چون چشم دژم بیند و زلفین بخم

Ишқи зулфу лаби маъшӯқи шикебами бастад

عشق زلف و لب معشوق شکیبم بستد

Пешаи ишқи ҳамаи вақти чунин буд нъм

پیشه عشق همه وقت چنین بود نعم

Дили ман вақфи лабу чашми санами гашту сзид

دل من وقف لب و چشم صنم گشت و سزید

Кист кӯ дил накунад вақфи лабу чашми санам

کیست کو دل نکند وقف لب و چشم صنم

Ба ҳамаи вақти зи ишқаши ситаму зулми кашам

به همه وقت ز عشقش ستم و ظلم کشم

Ишқи гӯйии ҳамаи худ маъдани зулми сету ситам

عشق گویی همه خود معدن ظلم ست و ستم

Чашми ман чун хат ва злФинш бибинад бинад

چشم من چون خط و زلفینش ببیند بیند

Ъзу злу баду неку амалу азл ба ҳам

عز و ذل و بد و نیک و عمل و عزل به هم

зи лабу ғамза ба ман нӯш ҳаме бахшаду неш

ز لب و غمزه به من نوش همی بخشد و نیش

Ман бад-ӣни айшу тъб беш ҳамеи байнам ва кам

من بدین عیش و تعب بیش همی بینم و کم

Сабаби лаҳву ғамами зулфу лабаши гашт ва ки дид

سبب لهو و غمم زلف و لبش گشت و که دید

Машк ва май кӯи сабаб лаҳв шуду мӯҷиби ғам

مشک و می کو سبب لهو شد و موجب غم

Суханаш ҳаст ба талхии сабаби ваҳшати дил

سخنش هست به تلخی سبب وحشت دل

Диҳиш ҳаст ба танагии сабаби даҳшати дам

دهش هست به تنگی سبب دهشت دم

( ба ду лаъласт ҳамаи хӯбӣу кашӣу хушӣ

(به دو لعلست همه خوبی و کشی و خوشی

Ба нигин буд ҳамаи мамлакату давлати ҷам )

به نگین بود همه مملکت و دولت جم)

Дили ман гашти чунин хаста ба мишкӣни зулфаш

دل من گشت چنین خسته به مشکین زلفش

Пас нагӯйӣ зчаҳ шуд дидаи ман маъдани дам

پس نگویی زچه شد دیده من معدن دم

Зулфи мишкӣнаш ба дил ҷустан ман мавсуфаст

زلف مشکینش به دل جستن من موصوفست

Чун дили мўтмни малик ба тавфиқу ҳамм

چون دل موتمن ملک به توفیق و همم

Қутби фазлу фалаки давлату маҷмӯи улӯм

قطب فضل و فلک دولت و مجموع علوم

Қиблаи ҳиммату қисти нъму душмани лам

قبله همت و قسط نعم و دشمن لم

Ба ҳамаи ваҷҳи мусаллам ба ҳамаи маҷд мисл

به همه وجه مسلم به همه مجد مثل

Ба ҳамаи фазли мақдам ба ҳамаи илми илм

به همه فضل مقدم به همه علم علم

Зинда зу гашти ҳамаи номи бузургӣ на аҷаб

زنده زو گشت همه نام بزرگی نه عجب

Ки шавад зинда чу пайваста буд кишт ба нам

که شود زنده چو پیوسته بود کشت به نم

Мадҳ фазлаш набӯд ҷузи ҳамаи мақсӯди сухан

مدح فضلش نبود جز همه مقصود سخن

Ҷӯад дасташ набӯд ҷузи ҳамаи маҳсуди дайм

جود دستش نبود جز همه محسود دیم

ӣам буд маъдани лўлўу яқини гашт ки ҳаст

یم بود معدن لولو و یقین گشت که هست

Сухану табъи латифаш ба сифати лўлў ва ӣам

سخن و طبع لطیفش به صفت لولو و یم

Ҳикмату ҷӯад ба дасту дили ваии мнсўи банд

حکمت و جود به دست و دل وی منسو بند

Ки ба кафи умдаи ҷўдст ва ба дили ганҷи ҳукм

که به کف عمده جودست و به دل گنج حکم

Нест мумкин ки буд душмани манҳус чу ту

نیست ممکن که بود دشمن منحوس چو تو

Чаҳ кунад ҷаҳду такаллуф чаҳ кунад хайлу ҳашам

چه کند جهد و تکلف چه کند خیل و حشم

Набӯд фазл чу нақс ва набӯд нек чу бад

نبود فضل چو نقص و نبود نیک چو بد

Набӯд илм чу ҷаҳл ва набӯд мадҳ чу зм

نبود علم چو جهل و نبود مدح چو ذم

Бекафш ҳаст ҳамаи даъвии ҳиммати мушкил

بی کفش هست همه دعوی همت مشکل

Бедилаш ҳаст ҳамаи маънии ҳикмати мубҳам

بی دلش هست همه معنی حکمت مبهم

Дилу табъаши сабаби ҳикмат ва фазланду балӣ

دل و طبعش سبب حکمت و فضلند و بلی

Набӯд наслу насаб чун набӯд пушту шикам

نبود نسل و نسب چون نبود پشت و شکم

Вақти афву гуҳи хашмаш ба кафи душману дӯст

وقت عفو و گه خشمش به کف دشمن و دوست

Сам ба маънии ҳама чун нӯш буд нӯш чу сам

سم به معنی همه چون نوش بود نوش چو سم

Фалакии гашт ба ҳиммати мулкии гашт ба халқ

فلکی گشت به همت ملکی گشت به خلق

Маликаши бандаи халқу фалакаши таҳти қадам

ملکش بنده خلق و فلکش تحت قدم

Хизматаш ҳаст ҳмидўн ба всилти каъба

خدمتش هست همیدون به وسیلت کعبه

Мдҳтш ҳаст ҳмидўн ба фазилати замзам

مدحتش هست همیدون به فضیلت زمزم

Қаламаши муъҷиза ақл шуд ва ҳаст аҷаб

قلمش معجزه عقل شد و هست عجب

Ки ҳаме ҷилва кунад феъли набуввати зқлм

که همی جلوه کند فعل نبوت زقلم

( нест пеши қаламаши қси сухангӯии фасеҳ

(نیست پیش قلمش قس سخنگوی فصیح

Ҳаст назд суханаши сўлӣу ътбии мӯъҷам )

هست نزد سخنش صولی و عتبی معجم)

Ҳаст мавсуф ба табъаш ба лӣимии Ҷайҳун

هست موصوف به طبعش به لئیمی جیحون

Ҳаст мансӯби зи дасташ ба бахилии қулзум

هست منسوب ز دستش به بخیلی قلزم

Ҳаст азмаш ба ҳамаи вақт чу феълаши Маҳмӯд

هست عزمش به همه وقت چو فعلش محمود

Ҳаст фазлаш ба ҳамаи ваҷҳ чу ҳзмши муҳкам

هست فضلش به همه وجه چو حزمش محکم

Қиблаи халқи аҷами гашт ба дасту дилу табъ

قبله خلق عجم گشت به دست و دل و طبع

Каси бад-ӣни манқибат ва фазл нахезад зи аҷам

کس بدین منقبت و فضل نخیزد ز عجم

Гашти махсӯси вуҷӯду адами ҷӯади бадв

گشت مخصوص وجود و عدم جود بدو

На чуну дид вуҷӯд ва на чуну дид адам

نه چنو دید وجود و نه چنو دید عدم

Хидматӣ гуфтаму зин пеш нагуфтанд чунин

خدمتی گفتم و زین پیش نگفتند چنین

Худ чунин хизмати махдум ки гуяд зи хадам

خود چنین خدمت مخدوم که گوید ز خدم

Ъзу сиҳҳати зФлки ҳиссаи махдум ман аст

عز و صحت زفلک حصه مخدوم من است

Ҳиссаи душмани малъунаши ҳамаи злу суқм

حصه دشمن ملعونش همه ذل و سقم

Ҷӯямаш давлат ва гашта ҳамаи шуғлаши манзум

جویمش دولت و گشته همه شغلش منظوم

Бинмши неъмату айшӣ ба ҳамаи хӯбии зм

بینمش نعمت و عیشی به همه خوبی ضم