Лаъибати лоғари миёнии дилбари фарбеҳи сарин
لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین
Қомататро сарви ҷуфту сӯрататро маи қарин
قامتت را سرو جفت و صورتت را مه قرین
Сарви болоӣу маи симоу ҷузи ман кас надид
سرو بالایی و مه سیما و جز من کس ندید
Моҳро лоғари миёну сарвро фарбеҳи сарин
ماه را لاغر میان و سرو را فربه سرین
Сарв кӣ дорад забону андари забони ширини сухан
سرو کی دارد زبان و اندر زبان شیرین سخن
Моҳ кӣ дорад даҳону андари даҳон дар смин
ماه کی دارد دهان و اندر دهان در ثمین
Қомат туаст эй писаргар сарв май хоҳии чунон
قامت توست ای پسر گر سرو می خواهی چنان
Сӯрат туаст эй санамгар моҳ май ҷӯии чунин
صورت توست ای صنم گر ماه می جویی چنین
То надидам қади ту сарвӣ надидам дар чаман
تا ندیدم قد تو سروی ندیدم در چمن
То надидам рӯй ту моҳӣ надидам бар замин
تا ندیدم روی تو ماهی ندیدم بر زمین
Ҳам ҳадисати рӯзу шаб бо сарв бошад ҳам ҳадис
هم حدیثت روز و شب با سرو باشد هم حدیث
Ҳам нишинат солу ма бо моҳ бошад ҳам нишин
هم نشینت سال و مه با ماه باشد هم نشین
Сарву моҳии лоҷарами хуршеди рӯйон дар лақаб
سرو و ماهی لاجرم خورشید رویان در لقب
Сарви симинат ҳаме хонанду моҳи ростин
سرو سیمینت همی خوانند و ماه راستین
Кардамӣ ҷони зостини брсрўу моҳи ту нисор
کردمی جان زاستین برسرو و ماه تو نثار
Гар маро будӣ ба ҷои дасти ҷон дар остин
گر مرا بودی به جای دست جان در آستین
То ба майдон омадӣ дидам зқд ва рӯй ту
تا به میدان آمدی دیدم زقد و روی تو
Моҳро бо гӯйу чавгони сарвро боасбу зин
ماه را با گوی و چوگان سرو را بااسب و زین
Сарву маро осмону бӯстон аз чашму дил
سرو و مه را آسمان و بوستان از چشم و دل
Гар надидӣ хештанро дар дил ва чашмам бибин
گر ندیدی خویشتن را در دل و چشمم ببین
Ҳасани рӯму чин ( ту ) вази ту парчини гашт рӯй
حسن روم و چین (تو) وز تو پرچین گشت روی
Сарви қадонро ба рӯму моҳи рёнро ба чин
سرو قدان را به روم و ماه ریان را به چین
Гар ҳамеи хоҳӣ ки қадари моҳу сарв афзӯн кунӣ
گر همی خواهی که قدر ماه و سرو افزون کنی
Бӯстону осмон аз базм мҷдолдин гузин
بوستان و آسمان از بزم مجدالدین گزین
Садри содаи Сайиди машриқи Абулқосими алӣ
صدر ساده سید مشرق ابوالقاسم علی
Парварида дар мъолии офарӣдаи зоФрин
پروریده در معالی آفریده زآفرین
Он худовандӣ ки андари ҳаламу илму фазлу базл
آن خداوندی که اندر حلم و علم و فضل و بذل
Муқтадоӣ оламаш кардааст раби Алъоламин
مقتدای عالمش کرده است رب العالمین
Амр ва наҳй ӯ мудаббир дар салоҳ ва дар фасод
امر و نهی او مدبر در صلاح و در فساد
Ҳалу ақд ӯ муассир дар шҳрў ва дар синӣн
حل و عقد او موثر در شهرو و در سنین
Оҷизаст аз кӯшиш ӯ ҳар чаҳ гардунро нуҷум
عاجز است از کوشش او هر چه گردون را نجوم
Қосираст аз бахшиш ӯ ҳар чаҳ қорунро дафин
قاصرست از بخشش او هر چه قارون را دفین
Ҳам нуфуси ваҳми табоиъи ҳам замин ва ҳам замон
هم نفوس وهم طبایع هم زمین و هم زمان
Ҳиммат ӯро раҳеу неъмат ӯро раҳин
همت او را رهی و نعمت او را رهین
Хоку боду об ва оташ нойибанд аз рой ӯ
خاک و باد و آب و آتش نایبند از رای او
Вақти ҳаламу вақти лутфу вақти меҳру вақти кин
وقت حلم و وقت لطف و وقت مهر و وقت کین
Кор ноед ҳандасиро дар ҳисоби ҳандаса
کار ناید هندسی را در حساب هندسه
Бесаноӣ ӯ алўФ ва беатоӣ ӯ моӣин
بی ثنای او الوف و بی عطای او مائین
эй фасоҳатро баёнат чун Муҳамадро набӣ
ای فصاحت را بیانت چون محمد را نبی
эй самоҳатро бнонт чун сулаймонро нигин
ای سماحت را بنانت چون سلیمان را نگین
Илми маҳзӣ каз ту бФрўзди ҳаме рӯй савоб
علم محضی کز تو بفروزد همی روی صواب
Ақли покӣ каз ту бФзоиди ҳамеи нуру яқин
عقل پاکی کز تو بفزاید همی نور و یقین
Аз русуми ту макоримро ҳаме насахт кунанд
از رسوم تو مکارم را همی نسخت کنند
Бо ту зон бошанд рӯзу шаби кироми алкотбин
با تو زان باشند روز و شب کرام الکاتبین
Дар сунуфи изтирор ва аз срўФи рӯзгор
در صنوف اضطرار و از صروف روزگار
Ҳурматати рукни васиқу ҳишматати ҳсни ҳсин
حرمتت رکن وثیق و حشمتت حصن حصین
Пеши ту муфлис чу син оянд умеду амл
پیش تو مفلس چو سین آیند امید و امل
Боз гирданд аз дар анъоми ту манъам чу шин
باز گردند از در انعام تو منعم چو شین
Дар мурувватгар набуввати даъвӣӣ зоҳир кунад
در مروت گر نبوت دعویی ظاهر کند
Ҷузи дилу даст ӯро нест бурҳони мубин
جز دل و دست او را نیست برهان مبین
Офтоби оли пайғамбари туе каз фари ту
آفتاب آل پیغمبر تویی کز فر تو
Машриқу мағриб ба нури нузҳату неъмати аҷин
مشرق و مغرب به نور نزهت و نعمت عجین
Қалъа Бағдодасту Ҷайҳуни диҷлау боғи ту крх
قلعه بغداد است و جیحون دجله و باغ تو کرخ
Ту ба ҳурмати аҳли имонро Амиралмӯъминин
تو به حرمت اهل ایمان را امیرالمومنین
Суннату татҳири шамси аддӣн ки фармудӣ бадв
سنت و تطهیر شمس الدین که فرمودی بدو
Шуд баннои ъушрату нузҳат чу азми ту матин
شد بنای عشرت و نزهت چو عزم تو متین
( шодмон шуд ҷону дил каз суннат ӯ карду гашт
(شادمان شد جان و دل کز سنت او کرد و گشت
Роҳати андари ҷони макону шодии андари дили макин )
راحت اندر جان مکان و شادی اندر دل مکین)
То мъўнт ёфт ин суннати зи Яману исри ту
تا معونت یافت این سنت ز یمن و یسر تو
Хонаҳо хулд барин шуд бодҳо моءи муайян
خانه ها خلد برین شد بادها ماء معین
Мунташир шуд лаҳву роҳатро замин ва дар замон
منتشر شد لهو و راحت را زمین و در زمان
Мӯътакиф шуд айшу ъушрат дар ясор ва дар ямин
معتکف شد عیش و عشرت در یسار و در یمین
Рӯҳ парвардан ба лаҳву шодмон бӯдан ба дил
روح پروردن به لهو و شادمان بودن به دل
Шуд бад-ӣни суннати фариза дар тариқи шаръу дайн
شد بدین سنت فریضه در طریق شرع و دین
Аз паии ташрифи ин татҳир шояд каз худоӣ
از پی تشریف این تطهیر شاید کز خدای
Ояти таҳлили хамри орад ба мо рӯҳи аломин
آیت تحلیل خمر آرد به ما روح الامین
Бода гарчи душман шармаст гашт аз акс ӯ
باده گرچه دشمن شرم است گشت از عکس او
Чеҳра ҳар бодаи хории ҳамчу рӯй шармгин
چهره هر باده خواری همچو روی شرمگین
Хуррамӣ бо ҷон қарин шуд чун таровати бобаҳор
خرمی با جان قرین شد چون طراوت بابهار
Беғамӣ бо дил ба ҳам шуд чун шифо бо ангабин
بی غمی با دل به هم شد چون شفا با انگبین
Ин чунин хуррам наомад венаи чунин беғам набӯд
این چنین خرم نیامد وین چنین بی غم نبود
Ҳеҷ ҷон дар ҳеҷ вақт ва ҳеҷ дил дар ҳеҷ ҳайн
هیچ جان در هیچ وقت و هیچ دل در هیچ حین
Таҳният гӯйанд ҷадати робдини суру сарвар
تهنیت گویند جدت رابدین سور و سرور
Ҷон ҳар пайғамбарӣ дар равзаи хулди барин
جان هر پیغمبری در روضه خلد برین
Ҳам бақои ҷон ӯ хоҳанд ва ҳам иқболи ту
هم بقای جان او خواهند و هم اقبال تو
Ҷон ҳар пайғамбарӣ аз эзади ҷони офарин
جان هر پیغمبری از ایزد جان آفرین
Гарчи ман андеша Эй дорам чу тири андари камон
گرچه من اندیشه ای دارم چو تیر اندر کمان
Ҳаст бо ман гунбади гардон чу шери андари камӣн
هست با من گنبد گردان چو شیر اندر کمین
Байнам аз айёми эъзоз ар марои дории азиз
بینم از ایام اعزاز ار مرا داری عزیز
Ёбам аз гардуни мъўнтгар маро бошӣ муайян
یابم از گردون معونت گر مرا باشی معین
То чу неъматроу нғмтро қалам сӯрат кунад
تا چو نعمت را و نغمت را قلم صورت کند
Ҳарф ин монад бидон шакл он монад бад-ӣн
حرف این ماند بدان شکل آن ماند بدین
Бод бо чашмати мулозими неъмат рӯй накӯй
باد با چشمت ملازم نعمت روی نکوی
Бод дар гӯшаи муҷовир нағма равад ҳазин
باد در گوشه مجاور نغمه رود حزین