Биҳишти гашт ба Урдӣбиҳишту фарвардин

بهشت گشت به اردیبهشت و فروردین

зи лутф рӯй ҳавоу зи сабзаи пушти замин

ز لطف روی هوا و ز سبزه پشت زمین

Муаттараст ҳавои чаман ба нофаи машк

معطر است هوای چمن به نافه مشک

Мурассаъаст либоси чамани з дар смин

مرصع است لباس چمن ز در ثمین

Замини зи сабзатар , чун саҳифаи гардун

زمین ز سبزه تر، چون صحیفه گردون

Чамани зи шохи саман бо тавилаи парвин

چمن ز شاخ سمن با طویله پروین

Надиму мутриби мисатони зи булбулу қамарӣ

ندیم و مطرب مستان ز بلبل و قمری

Бисоту бистари бустони зи наргису насрин

بساط و بستر بستان ز نرگس و نسرین

( зхрмии дили гул чун бҳорхонаҳи ҳинд

(زخرمی دل گل چون بهارخانه هند

зи дилбарии рухи гул чуннигор хонаи чин )

ز دلبری رخ گل چون نگار خانه چین)

Ба роғи оҳӯу сабза чу ошиқу маъшӯқ

به راغ آهو و سبزه چو عاشق و معشوق

Ба боғи булбулу гулбун чу хусраву ширин

به باغ بلبل و گلبن چو خسرو و شیرین

Ҳавои роғи ҳаме хуррамӣ диҳад таълим

هوای راغ همی خرمی دهد تعلیم

Ҷамоли боғи ҳаме ошиқӣ кунад талқин

جمال باغ همی عاشقی کند تلقین

Дар ин нигар ки дар инаст рӯҳро роҳат

در این نگر که در این است روح را راحت

Барон гузар ки бидонаст табъро таскин

بران گذر که بدان است طبع را تسکین

На волааст чаро бод монад саргардон

نه واله است چرا باد ماند سرگردان

На ошиқаст чаро гашти оби рухи парчин

نه عاشق است چرا گشت آب رخ پرچین

зи даст абр хӯрд гули ҳамеи шароби латиф

ز دست ابر خورد گل همی شراب لطیف

Бидон занад ҳамаи шаб андалеб равад ҳазин

بدان زند همه شب عندلیب رود حزین

Агар на лола ба лаълӣ чу рӯй ширин шуд

اگر نه لاله به لعلی چو روی شیرین شد

Чаро кунад назараши айши талхро ширин

چرا کند نظرش عیش تلخ را شیرین

Вагарнаи теғи алӣ буд дар миёнаи абр

وگرنه تیغ علی بود در میانه ابر

зи лолаи дашт чаро гашт чун сафи сафин

ز لاله دشت چرا گشت چون صف صفین

Сабои зи барги гули афканд бар чамани бистар

صبا ز برگ گل افکند بر چمن بستر

Сари бунафшаи ҳаме зон талаб кунад болин

سر بنفشه همی زان طلب کند بالین

Даҳони гул на садаф шуд чаро сиришки саҳоб

دهان گل نه صدف شد چرا سرشک سحاب

Бадви дроФтд ва лўлў шавад ҳам андари ҳайн

بدو درافتد و لولو شود هم اندر حین

Ҳаме кунад ҳамаи шаби булбул аз миёнаи боғ

همی کند همه شب بلبل از میانه باغ

ТроиФи чаману ҳасани боғро таҳсин

طرایف چمن و حسن باغ را تحسین

Магари насими сипедаи дам аз биҳишт омад

مگر نسیم سپیده دم از بهشت آمد

Ки аз латофат ӯ боғ шуд биҳишти ойин

که از لطافت او باغ شد بهشت آیین

Агар биҳишт набошад зи ҳури айни холӣ

اگر بهشت نباشد ز حور عین خالی

Дар ин биҳишти гул ва наргисанд ҳўролъин

در این بهشت گل و نرگس اند حورالعین

Ҳар ончӣ дар сифат аз лафзи дигарон ба хабар

هر آنچه در صفت از لفظ دیگران به خبر

Дар он биҳишт шунидӣ дар ин биҳишт бибин

در آن بهشت شنیدی در این بهشت ببین

Зсрўи сояи тӯбои збоғбони ризвон

زسرو سایه طوبی زباغبان رضوان

зи боди нофаи машку збодаҳи моءи муайян

ز باد نافه مشک و زباده ماء معین

Хаҷал шудаи сети биҳишти барин зи соҳати боғ

خجل شده ست بهشت برین ز ساحت باغ

Чу аз маҳали худованди мо сипеҳри барин

چو از محل خداوند ما سپهر برین

Раиси шарқи низоми алхлоФаҳи рукни алмалик

رئیس شرق نظام الخلافه رکن الملک

Амири содаи қавоми аломомаҳи мҷдолдин

امیر ساده قوام الامامه مجدالدین

Хуҷастаи тоҷи мъолии алӣ ки ӯ дорад

خجسته تاج معالی علی که او دارد

зи қадару ҳиммати олӣ улувва алӣин

ز قدر و همت عالی علو علیین

Мўидӣ ки ба таъйид ҳақ бихоҳад монад

مویدی که به تایید حق بخواهد ماند

Бақои давлати ъолиш то ба явми аддӣн

بقای دولت عالیش تا به یوم الدین

Музаффарӣ ки дар айём ӯ зшодии адл

مظفری که در ایام او زشادی عدل

Намондаанд ҷуз аз зулми золимони ғамгин

نمانده اند جز از ظلم ظالمان غمگین

Ба қадар аз оли алии ҳамчу аз Қурайши алӣ

به قدر از آل علی همچو از قریش علی

Ба фазл аз оли набии ҳамчу аз набии ёсин

به فضل از آل نبی همچو از نبی یاسین

Иборати суханаши миннатҳои илму ҳунар

عبارت سخنش منتهای علم و هنر

Ишорати қаламаши муқтадои хон ва такин

اشارت قلمش مقتدای خان و تکین

Сиёсаташ наниҳад чархи тундро гардан

سیاستش ننهد چرخ تند را گردن

Фаросаташ накунад ақли маҳзро тамкин

فراستش نکند عقل محض را تمکین

Қазо кашида ба қасди мухолифонаши камон

قضا کشیده به قصد مخالفانش کمان

Қадари кушода ба қаҳри мнозъонши камӣн

قدر گشاده به قهر منازعانش کمین

Хаҷал кунад қадамаши чархро ба қадари рафеъ

خجل کند قدمش چرخ را به قدر رفیع

Мадад диҳад қаламаши нутқро ба лафзи матин

مدد دهد قلمش نطق را به لفظ متین

Ба мадҳ ӯ шудаи пайдои тавонгар аз дарвеш

به مدح او شده پیدا توانگر از درویش

Ба адл ӯ шудаи эмини кабӯтар аз шоҳин

به عدل او شده ایمن کبوتر از شاهین

Анояташ ба зафари ҳам раҳаст ва ҳам раҳбар

عنایتش به ظفر هم ره است و هم رهبر

Ҳидояташ ба ҳунари ҳам шаҳаст ва ҳам фарзин

هدایتش به هنر هم شه است و هم فرزین

Нишони тоъат ӯ бар сари сипеҳру нуҷум

نشان طاعت او بر سر سپهر و نجوم

Ҳавои хизмат ӯ дар сари шҳўру синӣн

هوای خدمت او در سر شهور و سنین

Сипеҳр адл набинад чу рой ӯ хуршед

سپهر عدل نبیند چو رای او خورشید

Арӯси нутқи наёбад чу мадҳ ӯ кобӣн

عروس نطق نیابد چو مدح او کابین

Зиҳӣ ба садр ту карда сахои қарору макон

زهی به صدر تو کرده سخا قرار و مکان

Зиҳӣ ба мадҳ ту гашта сухани азиз ва макин

زهی به مدح تو گشته سخن عزیز و مکین

Мизоҷи бодаи зи базм ту шуд нишоти ангез

مزاج باده ز بزم تو شد نشاط انگیز

Замири нофаи зи халқи ту гашти мишкӣни огӣн

ضمیر نافه ز خلق تو گشت مشکین آگین

Дили ту баҳр ва аз ин баҳри мондаи баҳри хаҷал

دل تو بحر و از این بحر مانده بحر خجل

Кафи ту абр ва бар ин абр , абр гашта знин

کف تو ابر و بر این ابر، ابر گشته ضنین

Дар ин сиришта алоҷи мизоҷ ҳар муфлис

در این سرشته علاج مزاج هر مفلس

Бар он набиштаи бароти наҷот ҳар мискин

بر آن نبشته برات نجات هر مسکین

Шудаи сети расми ту дар дидаи раҳбари дидор

شده ست رسم تو در دیده رهبر دیدار

Зада сети роди ту бар синаи ситами зубин

زده ست راد تو بر سینه ستم زوبین

зи афви ту назарӣ ёфтааст оби ҳаёт

ز عفو تو نظری یافته است آب حیات

Зхшми ту шарарии бардаи озари брзин

زخشم تو شرری برده آذر برزین

Аз он чу афв ту шуд сохтани табиати он

از آن چو عفو تو شد ساختن طبیعت آن

Вази он чу хашм ту шуд сӯхтани табиати ин

وز آن چو خشم تو شد سوختن طبیعت این

Ба фазлу мартабати ҳафт кавкабӣ дар садр

به فضل و مرتبت هفت کوکبی در صدر

Ба қадару манзалати ҳафт кишварӣ дар зин

به قدر و منزلت هفت کشوری در زین

Замири поки ту бар малик фазл гашта амир

ضمیر پاک تو بر ملک فضل گشته امیر

Забони калаки ту бар сар малик гашта амин

زبان کلک تو بر سر ملک گشته امین

Намӯдае ба ҳамаи фазлҳо чу рӯз аз шаб

نموده ای به همه فضلها چو روز از شب

Сутӯдае ба ҳамаи лафзҳо чу меҳр аз кин

ستوده ای به همه لفظها چو مهر از کین

Ба эътиқоди ту пайдо шавад ҳақ аз ботил

به اعتقاد تو پیدا شود حق از باطل

Ба эътимоди ту пайдо шавад гумони зи яқин

به اعتماد تو پیدا شود گمان ز یقین

Хиради зи васф ту созад сафинаҳои умед

خرد ز وصف تو سازد سفینه های امید

Замини збҳр ту дорад хазонаҳои дафин

زمین زبهر تو دارد خزانه های دفین

Расад ба вақти санои ту аз фалаки аҳсант

رسد به وقت ثنای تو از فلک احسنت

Буд ба гоҳи дуои ту аз фалаки амин

بود به گاه دعای تو از فلک امین

Бар осмони ҳама зон гӯна рафт ҳукми қирон

بر ‌آسمان همه زان گونه رفت حکم قران

Ки дар заминат набошад ба ҳеҷ фазли қарин

که در زمینت نباشد به هیچ فضل قرین

Агар забонаи шоҳин ба ростӣ мисл аст

اگر زبانه شاهین به راستی مثل است

Забон туаст эмоми забонаи шоҳин

زبان توست امام زبانه شاهین

Вагар гузидатар аз ҳар гузида инсон аст

وگر گزیده تر از هر گزیده انسان است

Туеу зоти шарифи ту зон гузида гузин

تویی و ذات شریف تو زان گزیده گزین

Вари офарини зи ҳамаи лафзҳо сутӯда тар аст

ور آفرین ز همه لفظها ستوده تر است

Насиб туасту насиби мухолифати нафрин

نصیب توست و نصیب مخالفت نفرین

Вагар ба бандаи мъўнт ҳаме расад зи худоӣ

و گر به بنده معونت همی رسد ز خدای

Худои ъзўҷли давлати ту рости муайян

خدای عزوجل دولت تو راست معین

Вагар тавила дар сухани мдиҳ ман аст

وگر طویله در سخن مدیح من است

Ҳаме кунам ба мдиҳти қалам ба машки аҷин

همی کنم به مدیحت قلم به مشک عجین

Ҳамеша то ба нигин номзад шавад хотам

همیشه تا به نگین نامزد شود خاتم

Бизӣ ба шодӣу малики муроди зери нигин

بزی به شادی و ملک مراد زیر نگین

Ба лафзи хеши ҳамаи сурат умед бихон

به لفظ خویش همه سورت امید بخوان

Ба чашми хеши ҳамаи сӯрат мурод бибин

به چشم خویش همه صورت مراد ببین

Чу сайду базми ҳама дар ҷаҳони туро зебад

چو صید و بزم همه در جهان تو را زیبد

Ба сайди шукри гароӣ ва ба базм зикр нишин

به صید شکر گرای و به بزم ذکر نشین

Ба ҷоми ҷоҳу ҷалолат май каромати нӯш

به جام جاه و جلالت می کرامت نوش

зи боғи ъзу метанати гули саодати чин

ز باغ عز و متانت گل سعادت چین

Гузашта бар сари базми биҳишти сӯрати ту

گذشته بر سر بزم بهشت صورت تو

Ҳам аз мўўнти Урдӣбиҳишту фарвардин

هم از موونت اردیبهشت و فروردین

зи ҳишмати абадии пеши ту сипоҳи гарон

ز حشمت ابدی پیش تو سپاه گران

зи давлати азалии гирди ту ҳисори ҳсин

ز دولت ازلی گرد تو حصار حصین