Омад шикастаи дил шуда бо зулфи пуршикан

آمد شکسته دل شده با زلف پرشکن

Вақти раҳили ман бар ман дилрабои ман

وقت رحیل من بر من دلربای من

Дасташи зи зули машки пароканда бар қамар

دستش ز زل مشک پراکنده بر قمر

Чашмаши зи ашки лола равон карда бар саман

چشمش ز اشک لاله روان کرده بر سمن

Ҳамчун даҳанаши дидаи пар аз дар обдор

همچون دهنش دیده پر از در آبدار

Гуфтӣ ҳаме ба дида равад дараш аз даҳан

گفتی همی به دیده رود درش از دهن

Ваҳм аз хаёл ӯ ватани лаълати тароз

وهم از خیال او وطن لعلت طراز

Мағз аз насим ӯ ҳасади нофаи хутан

مغز از نسیم او حسد نافه ختن

Гуҳи чашми ман ситора баровард бе сипеҳр

گه چشم من ستاره برآورد بی سپهر

Гуҳи ҷазаъ ӯ ақиқ барафшонад бе Яман

گه جزع او عقیق برافشاند بی یمن

Он кард тири ғамза ӯ бар дилам ки кард

آن کرد تیر غمزه او بر دلم که کرد

Теғи алӣ ба ҳалқи парастандаи всн

تیغ علی به حلق پرستنده وثن

Гӯйии ҷамоли Юсуфи чоҳӣ бадв расед

گویی جمال یوسف چاهی بدو رسید

То дили барад ба ҳалқаи зулф ва чаҳ зқн

تا دل برد به حلقه زلف و چه ذقن

Он хӯн ки рехт аз мижаи ман видоъ ӯ

آن خون که ریخت از مژه من وداع او

Соқӣ ба умр Нӯҳ наризад зхўни ?дан

ساقی به عمر نوح نریزد زخون دن

ӯро видоъ кардаму сабрам видоъ кард

او را وداع کردم و صبرم وداع کرد

Ореи видоъи сабри бтар дар ғаму ҳузн

آری وداع صبر بتر در غم و حزن

Сад хори баради ҷони зФроқи ду мустаманд

صد خار برد جان زفراق دو مستمند

Сад доғи баради дили здриғи ду мумтаҳан

صد داغ برد دل زدریغ دو ممتحن

Дилро ба ҳиҷри ёри сабурӣ савоб нест

دل را به هجر یار صبوری صواب نیست

Каз суъӯдае маҳол буд сайди каргадан

کز صعوه‌ای محال بود صید کرگدن

эй ҳбзо ва суд надорад зҳбзо

ای حبذا و سود ندارد ز حبذا

Дилро ба дарди дилбару ҷонро ба дарди тан

دل را به درد دلبر و جان را به درد تن

Каз ман ҷудо шуданд на бар рӯй ихтиёр

کز من جدا شدند نه بر روی اختیار

Чу ман зи изтирори ҷудои гаштам аз ватан

چو من ز اضطرار جدا گشتم از وطن

Ёрони он диёру рафиқони он Фриқ

یاران آن دیار و رفیقان آن فریق

Суккони он мақому қаринони он қарн

سکان آن مقام و قرینان آن قرن

Бо ман чашида бодаи нузҳат дар он тл

با من چشیده باده نزهت در آن طل

Бо ман кашида домани давлат дар он дмн

با من کشیده دامن دولت در آن دمن

Аз ёдашон сабур набошам ба ҳеҷ вақт

از یادشان صبور نباشم به هیچ وقت

Ва зи меҳрашон малул нигарадам ба ҳеҷ фан

و ز مهرشان ملول نگردم به هیچ فن

Оре чу ҷаври давр фалак бугзарад ри ҳад

آری چو جور دور فلک بگذرد ز حد

Зон пас ба чашми аҳл сҳр бугзарад всн

زان پس به چشم اهل سهر بگذرد وسن

Шер аз ърин карона кунад оҳӯ аз қарин

شیر از عرین کرانه کند آهو از قرین

Мард аз ватан ғариб шавад уштур аз ътн

مرد از وطن غریب شود اشتر از عطن

Чун шамъ рӯй дӯст надидам ҳаме ба чашм

چون شمع روی دوست ندیدم همی به چشم

Гуфтам ки шамъ рӯз намондааст дар лаган

گفتم که شمع روز نمانده است در لگن

Пеши омадами шабӣ ки кушандатар аз аҷал

پیش آمدم شبی که کشنده‌تر از اجل

Дар пеши ман раҳе ки кушандатар аз мҳн

در پیش من رهی که کشنده‌تر از محن

Бар машки шаби здидаҳи ман тӯдаи нордон

بر مشک شب زدیده من توده ناردان

Бар хоки раҳи зи қомат ӯ рустаи норван

بر خاک ره ز قامت او رسته نارون

Роҳӣ чу осмон ки нуҷумаш буд зи рег

راهی چو آسمان که نجومش بود ز ریگ

Даштӣ чу бӯстон ки шаҷар дорад аз шҷн

دشتی چو بوستان که شجر دارد از شجن

Тӯлаш чу тӯли баҳр на лўлў дар ӯ на об

طولش چو طول بحر نه لولو در او نه ‌آب

Арзаш чу арзи тӣа на селоӣ дар ӯ на ман

عرضش چو عرض تیه نه سلوی در او نه من

Дар тирагӣ чу рӯзи ситами дидагони ҳаво

در تیرگی چو روز ستم‌دیدگان هوا

Дар равшанӣ чу рӯй парии пайкарони пурН

در روشنی چو روی پری پیکران پرن

Ранҷӣ ки ҷони ман ба ҳамаи боб аз ӯ кашид

رنجی که جان من به همه باب از او کشید

Мурғони кашанд аз оташи сӯзону боби зан

مرغان کشند از آتش سوزان و بابزن

Гуфтам ҳаме ба чарх чу бибаредам аз қамар

گفتم همی به چرخ چو ببریدم از قمر

Ҷустами ҳамеи сукӯн чу ҷудо мондам аз скн

جستم همی سکون چو جدا ماندم از سکن

эй наҷми наҳс бар сари аҳволи ман мтоб

ای نجم نحس بر سر احوال من متاب

эй анкабути пардаи умеди ман матн

ای عنکبوت پرده امید من متن

эй дили тамаъи зи суҳбати маъшӯқ бар мгир

ای دل طمع ز صحبت معشوق برمگیر

эй сабри дили зи суҳбати маҳҷӯр бар макун

ای صبر دل ز صحبت مهجور برمکن

Инак ҳамеи кашами сари иқбол бар фалак

اینک همی کشم سر اقبال بر فلک

Инки ҳамеи даҳуми лаби умедро лбн

اینکه همی دهم لب امید را لبن

Чун унсурӣ ба ҳазрати Маҳмӯди зоўлӣ

چون عنصری به حضرت محمود زاولی

Чун ъсҷдӣ ба мадҳи вазири Аҳмади ҳасан

چون عسجدی به مدح وزیر احمد حسن

Инак забону табъу замирам ҳаме ниҳанд

اینک زبان و طبع و ضمیرم همی نهند

Бори сано ба боргаҳи садри анҷуман

بار ثنا به بارگه صدر انجمن

Махдуму садри мӯсавиёни муҷаддадин алӣ

مخدوم و صدر موسویان مجد دین علی

Бар дайну маҷди ҳамчу алӣ гашта мФттн

بر دین و مجد همچو علی گشته مفتتن

Он садр беқарин ки ба қадару ато шуда аст

آن صدر بی قرین که به قدر و عطا شده است

Бо осмони муқобил ва бо шамси мқтрн

با آسمان مقابل و با شمس مقترن

Донандаи ҳақоиқу хонандаи тамаъ

داننده حقایق و خواننده طمع

Ронандаи ниёзу ншонндаҳи Фтн

راننده نیاز و نشاننده فتن

Ҷоҳаш ба мартабати ҳасади авҷи осмон

جاهش به مرتبت حسد اوج آسمان

Ҷадаш ба манқибати шарафи сунъи зўолмнн

جدش به منقبت شرف صنع ذوالمنن

Бо илм ӯ зи ҳайдари каррори зан мисл

با علم او ز حیدر کرار زن مثل

Белафз ӯ зи ҷаъфари содиқ мисл мазан

بی لفظ او ز جعفر صادق مثل مزن

эй хизмати ту ҳоҷати ҷӯяндаи сахо

ای خدمت تو حاجت جوینده سخا

эй мадҳати ту ҳуҷҷати гӯяндаи сухан

ای مدحت تو حجت گوینده سخن

Ҳам гардиши ситора ба қадари ту мӯътариф

هم گردش ستاره به قدر تو معترف

Ҳам гардани замона ба шукри ту мртҳн

هم گردن زمانه به شکر تو مرتهن

Миқдори пардаи дори ту беш аз се буъалӣ

مقدار پرده دار تو بیش از سه بوعلی

Маддоҳу модҳи ту фузун аз се бўолҳсн

مداح و مادح تو فزون از سه بوالحسن

Бо фикрати ту ақл хатираст бе хатар

با فکرت تو عقل خطیر است بی خطر

Бо мадҳати ту дар сминаст бе саман

با مدحت تو در ثمین است بی ثمن

Тайраи сет бо атои ту ҳар зар ки дар замин

طیره‌ست با عطای تو هر زر که در زمین

Тираи сет бе санои ту ҳар дар ки дар адан

تیره‌ست بی ثنای تو هر دُر که در عدن

Бо мадҳи ту қабул кунад ақлро димоғ

با مدح تو قبول کند عقل را دماغ

Дар хизмати ту ҷома диҳад рӯҳро бадан

در خدمت تو جامه دهد روح را بدن

Бар ганҷ фазл нест чу табъи ту қаҳрамон

بر گنج فضل نیست چو طبع تو قهرمان

Дар сар илм нест чу калаки ту мўтмн

در سر علم نیست چو کلک تو موتمن

Гӯйӣ ки бо саноӣ ту буданд дар ҳунар

گویی که با ثنای تو بودند در هنر

Зон муътабар шуданд ба наздики марди вазн

زان معتبر شدند به نزدیک مرد و زن

Вақти балоғат аз шуъарои қси соида

وقت بلاغت از شعرا قس ساعده

Гоҳи фасоҳат аз умарои сайфи зўолизн

گاه فصاحت از امرا سیف ذوالیزن

Гарчи зи олами омадае ба зъолмӣ

گرچه ز عالم آمده‌ای به ز عالمی

Гарчи з хок раст ба аз хоки Настаран

گرچه ز خاک رست به از خاک نسترن

Дил ба з сина бошаду ҷон ба зи колбуд

دل به ز سینه باشد و جان به ز کالبد

Сар ба буд зи афсару тан ба зи перҳан

سر به بود ز افسر و تن به ز پیرهن

Гарчи яқину занни з дил ояд ҳамеи падед

گرچه یقین و ظن ز دل آید همی پدید

Дилро тафовутаст миёни яқину занн

دل را تفاوت است میان یقین و ظن

Дар манзалат на мисли мадоеҳ буд ?ҳеҷӣ

در منزلت نه مثل مدایح بود هجی

Дар мартабат на ҷинси фароиз буд сннн

در مرتبت نه جنس فرایض بود سننن

Олам чаҳ бошад ар на буд чун туе дар ӯ

عالم چه باشد ار نبود چون تویی در او

Бут кистгар бадв набӯд рағбати шмн

بت کیست گر بدو نبود رغبت شمن

Аз фазли ту ба қудрат яздон шавад мақар

از فضل تو به قدرت یزدان شود مقر

Он кӯи мақар шудааст ба яздону аҳриман

آن کو مقر شده است به یزدان و اهرمن

Эзади кафи ҷаводи туро дод ҷӯаду базл

ایزد کف جواد تو را داد جود و بذل

То зиндаро кафоф буд мурдаро кафан

تا زنده را کفاف بود مرده را کفن

Аз ҷӯади ту чу ҷӯади туро монеъӣ набӯд

از جود تو چو جود تو را مانعی نبود

Зоири дирам ба бадараи ҳамеи бараду зар ба ман

زایر درم به بدره همی برد و زر به من

Ҳаргизи ҷавоби соили неъмати зи ҷӯаду бадал

هرگز جواب سایل نعمت ز جود و بدل

Ҳамчун ҷавоби соил рӯят набӯд лн

همچون جواب سایل رویت نبود لن

Гар бошад аз баҳори саодати мусоидат

گر باشد از بهار سعادت مساعدت

Боз ояд он ҷамоли гули ту бад-ӣни чаман

باز آید آن جمال گل تو بدین چمن

Машкан дил ар чаҳ аҳд ту бишикаст рӯзгор

مشکن دل ارچه عهد تو بشکست روزگار

Кӣ дошт аҳди нек бар аҳли замини змн

کی داشت عهد نیک بر اهل زمین زمن

Аз ахтарони мурод ки будаст мустамар

از اختران مراد که بوده‌ است مستمر

Вази рӯзгори кор ки рафтааст бар сунан

وز روزگار کار که رفته است بر سنن

Бе роизони ҳукму қазои ром кӣ шаванд

بی رایضان حکم و قضا رام کی شوند

Ин мураккабони рӯзу шаби мо ба ҳону ҳн

این مرکبان روز و شب ما به هان و هن

Доне ки бар алӣу ҳусайну ҳасан чаҳ кард

دانی که بر علی و حسین و حسن چه کرد

Аҳди бади замона чаҳ дар сар чаҳ дар ълн

عهد بد زمانه چه در سر چه در علن

Дар аҳди мо туеу надидаи сети ҳеҷ аҳд

در عهد ما تویی و ندیده است هیچ عهد

Мисли ту дар фунуну назири ту дар Фтн

مثل تو در فنون و نظیر تو در فطن

То хозини санои туам аз санои ту

تا خازن ثنای توام از ثنای تو

Бо ганҷи шоягонам ва бо дар мхтзн

با گنج شایگانم و با دُر مختزن

Миннати худои рост ки гарчи шудам мусин

منت خدای راست که گرچه شدم مُسِن

Табъ манаст теғи санои туро мусин

طبع من است تیغ ثنای تو را مِسَن

Аз ҳурмати саноӣ ту кардам ба шарқу ғарб

از حرمت ثنای تو کردم به شرق و غرب

Маърӯфу мунташири асари номи хештан

معروف و منتشر اثر نام خویشتن

Гар теғу тири борад аз айём бар серум

گر تیغ و تیر بارد از ایام بر سرم

Аз номи хизмати ту марои бас буд мҷн

از نام خدمت تو مرا بس بود مِجَن

То барзанади зи гунбади пирӯзаи офтоб

تا برزند ز گنبد پیروزه آفتاب

То бушковад ба навбати наврӯзи ёсуман

تا بشکفد به نوبت نوروز یاسمن

Наврӯзи боди рӯзату пирӯзи боди бахт

نوروز باد روزت و پیروز باد بخت

Ҷавдат вале навозу ҷалолат аду фикан

جودت ولی نواز و جلالت عدو فکن