Фурӯғи лолау буии гулу насими саман

فروغ لاله و بوی گل و نسیم سمن

Батон шуданд ва батонро димоғу дидаи шмн

بتان شدند و بتان را دماغ و دیده شمن

Шмн ба бткдаҳ ба казнигору нақши баҳор

شمن به بتکده به کز نگار و نقش بهار

Чаман ба бткдаҳ монад чамонаи гиру чаман

چمن به بتکده ماند چمانه گیر و چمن

Бисӯз хирмани андешаро ки дар наврӯз

بسوز خرمن اندیشه را که در نوروز

Сабои ҳамеи зибри гул згл занад хирман

صبا همی زبر گل زگل زند خرمن

Агар ба рӯз надидӣ бар осмони парвин

اگر به روز ندیدی بر آسمان پروین

Ба бӯстони гузар ва дар нигар ба шохи саман

به بوستان گذر و در نگر به شاخ سمن

Гули сипеду гули лаъл бар чамани гӯйӣ

گل سپید و گل لعل بر چمن گویی

Яке Суҳайл Яман шуд яке ақиқи Яман

یکی سهیل یمن شد یکی عقیق یمن

Ба ҳар куҷои рисӣ аз хуед сабзу лолаи лаъл

به هر کجا رسی از خوید سبز و لاله لعل

Пар аз ақиқу зумуррад шудааст пиромн

پر از عقیق و زمرد شده است پیرامن

Агар забарҷад сабзаст даштро чодар

اگر زبرجد سبز است دشت را چادر

Пар аз ҷавоҳир лаъласт кӯҳро доман

پر از جواهر لعل است کوه را دامن

Дар ин ҳавои латифи ин сабои машки афшон

در این هوای لطیف این صبای مشک افشان

Ба ман намӯд ки машк аз чаман баранд ба ман

به من نمود که مشک از چمن برند به من

( ба хӯни хизоб ки кардааст лоларо рухсор

(به خون خضاب که کرده است لاله را رخسار

Агар дар абр баҳорӣ набӯд дидаи ман )

اگر در ابر بهاری نبود دیده من)

Магари хазинаи баҳман дар абри баҳман буд

مگر خزینه بهمن در ابر بهمن بود

Ки аз гиристани чашми абр дар баҳман

که از گریستن چشم ابر در بهمن

Згўнаҳи гӯнаи зароифии знўъи навъи тараф

زگونه گونه ظرایف زنوع نوع طرف

Шудааст тарафи чаман чун хазинаи баҳман

شده است طرف چمن چون خزینه بهمن

Ҳамаи диёру дмни равзаҳои ризвони гашт

همه دیار و دمن روضه های رضوان گشت

Бад-ӣни баҳори зороиши замину змн

بدین بهار زآرایش زمین و زمن

Чигуна навҳаи намоянди ошиқони араб

چگونه نوحه نمایند عاشقان عرب

Чу ҷой навҳа наёбанд дар диёру дмн

چو جای نوحه نیابند در دیار و دمن

Миёни абри сияҳи нури барқро гӯйӣ

میان ابر سیه نور برق را گویی

Фиришта Эйаст магар дар либоси аҳрӣман

فرشته ای است مگر در لباس اهریمن

Хурӯши раъдаш аз нури барқи пиндорӣ

خروش رعدش از نور برق پنداری

Ҳамеи зи ишқи Манижа фиғон кунад бежан

همی ز عشق منیژه فغان کند بیژن

Чаман на рӯм ва адан шуд дар ӯ чаро бошад

چمن نه روم و عدن شد در او چرا باشد

Ба размаи дибаҳи рӯмӣ ба тӯда дар адан

به رزمه دیبه رومی به توده در عدن

Згли миёнаи боғу зулолаи домани роғ

زگل میانه باغ و زلاله دامن راغ

Пар аз чароғу пар аз машъалааст бе равған

پر از چراغ و پر از مشعله است بی روغن

Зроғ гашта ба ҳар ҷонибии яке ҷинат

زراغ گشته به هر جانبی یکی جنت

зи боғи кушта ба ҳар гӯшае яке гулшан

ز باغ کشته به هر گوشه ای یکی گلشن

Агар ба гулшану ҷинати ҳамеи ватани талабӣ

اگر به گلشن و جنت همی وطن طلبی

Ба роғи сози мақом ва ба боғи гири ватан

به راغ ساز مقام و به باغ گیر وطن

Сифоти ҳасани чамангар чу ман нахоҳад гуфт

صفات حسن چمن گر چو من نخواهد گفت

Забони збҳр чаҳ оҳихт дар чамани сӯсан

زبان زبهر چه آهیخت در چمن سوسن

Зҷўр ҷома бадаранд ва аз фироқ батон

زجور جامه بدرند و از فراق بتان

Марост ҷавр чаро гул дарид пероҳан

مراست جور چرا گل درید پیراهن

Агар на хотир ман шуд ба мадҳи Сайиди шарқ

اگر نه خاطر من شد به مدح سید شرق

Чарост шохи гули нав ба ғунчаи обистан

چراست شاخ گل نو به غنچه آبستن

Ҳимояту кнФи дайну маҷди мҷдолдин

حمایت و کنف دین و مجد مجدالدین

Русуму одат ӯ дайну маҷдро момн

رسوم و عادت او دین و مجد را مامن

Ҷалоли оли паямбари алии бен ҷаъфар

جلال آل پیمبر علی بن جعفر

Ки зоти комил ӯ чун алӣаст дар ҳар фан

که ذات کامل او چون علی است در هر فن

Ягонае ки ду дасташ ба як ато бидиҳад

یگانه ای که دو دستش به یک عطا بدهد

Ҳазор фоида бо сад ҳазор подошн

هزار فایده با صد هزار پاداشن

Сипеҳри манқибатии коФтоби равшани ҷурм

سپهر منقبتی کافتاب روشن جرم

зи рои равшан ӯ гашт бар фалаки равшан

ز رای روشن او گشت بر فلک روشن

Ситораи мартабатӣ каз камоли халъат ӯ

ستاره مرتبتی کز کمال خلعت او

Дар ин замона бараҳна намонад ҷузи сӯзан

در این زمانه برهنه نماند جز سوزن

Замонаи манзалатӣ каз наҳиф ӯ пӯшад

زمانه منزلتی کز نهیب او پوشد

Сипеҳр гарчи баландаст ҳар шабии ҷавшан

سپهر گرچه بلندست هر شبی جوشن

Музайянаст ба айём ӯ замону замин

مزین است به ایام او زمان و زمین

Мушаррафаст ба авсоф ӯ сахоу сухан

مشرف است به اوصاف او سخا و سخن

зи ишқи хизмат ӯ шавқи пеш ҳар хотир

ز عشق خدمت او شوق پیش هر خاطر

зи шукри неъмат ӯ тавқи гирд ҳар гардан

ز شکر نعمت او طوق گرد هر گردن

Чу солу маи асар бар ӯ ба ҳар мавзе

چو سال و مه اثر بر او به هر موضع

Чу рӯзу шаби хабари ҷӯад ӯ ба ҳар мкмн

چو روز و شب خبر جود او به هر مکمن

( ба азми хизмат ӯ ҷои ҷуста дар тани ҷон

(به عزم خدمت او جای جسته در تن جان

Ба назми мадҳат ӯ фахр карда ҷон бар тан )

به نظم مدحت او فخر کرده جان بر تن)

Зҳрси мадҳат ӯ монад нафаси ошиқи нутқ

زحرص مدحت او ماند نفس عاشق نطق

зи шавқи хизмат ӯ монад рӯҳи ҷуфти бадан

ز شوق خدمت او ماند روح جفت بدن

Зиҳӣ ба хулд равон карда бар саноати забон

زهی به خلد روان کرده بر ثنات زبان

Равони Фотимау ҳайдару ҳусайну ҳасан

روان فاطمه و حیدر و حسین و حسن

Нае расӯлу каломи ту дар масолеҳи шаръ

نه ای رسول و کلام تو در مصالح شرع

Ҳама чу муъҷиза мстбдъасту мстҳсн

همه چو معجزه مستبدع است و مستحسن

Худои ъзўҷл дар даҳани ниҳоди забон

خدای عزوجل در دهن نهاد زبان

Аз анкаҳи раҳгузари мадҳати ту буд даҳан

از انکه رهگذر مدحت تو بود دهن

( диҳад атои ту бемори озро сиҳҳат

(دهد عطای تو بیمار آز را صحت

Наад сахои ту дарди ниёзро равған )

نهد سخای تو درد نیاز را روغن)

Туе замонаи фазл ва туе нишонаи адл

تویی زمانه فضل و تویی نشانه عدل

Туе бароти умед ва туе наҷоти мҳн

تویی برات امید و تویی نجات محن

Магар ки душману зар дар бар ту яксонанд

مگر که دشمن و زر در بر تو یکسانند

Ки ҳаст рӯзи нишоти ту ҳар дуро шеван

که هست روز نشاط تو هر دو را شیون

зи баҳри дӯстии зар сано наёфт бахил

ز بهر دوستی زر ثنا نیافت بخیل

Вгрчаҳ нест касе дар ҷаҳони санои душман

وگرچه نیست کسی در جهان ثنا دشمن

Санои далел буд бар бақои зикри ҷамил

ثنا دلیل بود بر بقای ذکر جمیل

Карӣ кунад ки санои росихии хирад ба саман

کری کند که ثنا راسخی خرد به ثمن

Чу зикри шукр на ҳосил кунад чаҳ зар ва чаҳ хок

چو ذکر شکر نه حاصل کند چه زر و چه خاک

Чу номи мадҳи ту ( на ) боқӣ буд чаҳ мард ва чаҳ зан

چو نام مدح تو (نه)باقی بود چه مرد و چه زن

Туе ки тухми сано дар ҷаҳон парокандӣ

تویی که تخم ثنا در جهان پراکندی

Чу артёҳи ту андар сахост бпро кун

چو ارتیاح تو اندر سخاست بپرا کن

Ба неъмати ту ҳаме беғамӣ расад зи фалак

به نعمت تو همی بی غمی رسد ز فلک

Ба ҳурмати ту ҳамеи эминӣ буд зи Фтн

به حرمت تو همی ایمنی بود ز فتن

зи хӯни ноби ҳамеи машк ноб донад кард

ز خون ناب همی مشک ناب داند کرد

Насими халқи ту дар нофи оҳӯони хутан

نسیم خلق تو در ناف آهوان ختن

Ва гарна аз қабл куштани адуат буд

و گرنه از قبل کشتن عدوت بود

зи ишқи бахшиши ту ҷумла зар шавад оҳан

ز عشق بخشش تو جمله زر شود آهن

Чаҳ роҳатаст хирадро варои мадҳати ту

چه راحت است خرد را ورای مدحت تو

Чаҳ неъматаст лаби Тифлро варои лбн

چه نعمت است لب طفل را ورای لبن

зи баҳри носеҳу ҳосиди туро ба кор шаванд

ز بهر ناصح و حاسد تو را به کار شوند

Вагар на кӣ буд андари ҷаҳони сарвару ҳузн

وگر نه کی بود اندر جهان سرور و حزن

Ба хашму ҳалами туе мисли осмону замин

به خشم و حلم تویی مثل آسمان و زمین

Аз ин шудааст замини рому осмони тавсан

از این شده است زمین رام و آسمان توسن

Кунун ки лашкари булбул гирифтани манзили боғ

کنون که لشکر بلبل گرفتن منزل باغ

Ба боғу роғу лаби ҷӯй ба буд маскан

به باغ و راغ و لب جوی به بود مسکن

зи чашми наргису зулфи бунафшау рухи гул

ز چشم نرگس و زلف بنفشه و رخ گل

Баҳори тоза чу бтхонаҳ кард ҳар барзан

بهار تازه چو بتخانه کرد هر برزن

Ба чашми ҷӯади ту гарчи ҷаҳон надорад қадар

به چشم جود تو گرچه جهان ندارد قدر

Дар ин баҳори яке чашм бар ҷаҳони афкан

در این بهار یکی چشم بر جهان افکن

Ба рӯй наргиси махмури хури шароб чу гул

به روی نرگس مخمور خور شراب چو گل

Ки чашми наргиси махмур боз шуд равшан

که چشم نرگس مخمور باز شد روشن

Чу баҳри гашти замин аз ҳавои лўлўи бор

چو بحر گشت زمین از هوای لولو بار

Чу рӯми гашти чамани зини сабои дебои тан

چو روم گشت چمن زین صبای دیبا تن

Қабои сабзи сеӣ сарви байну бодаи талаб

قبای سبز سهی سرو بین و باده طلب

ЗоФтоби қбопўшу сарви сими зқн

زآفتاب قباپوش و سرو سیم ذقن

Туро ба ҳар назарӣ давлатӣаст аз гардун

تو را به هر نظری دولتی است از گردون

Туро ба ҳар нафасӣ миннатӣаст аз зўолмн

تو را به هر نفسی منتی است از ذوالمن

Крои ситораи мисоли балои набшати бадар

کرا ستاره مثال بلا نبشت بدر

Крои замонаи ниҳоли ҷафо нишонд бикун

کرا زمانه نهال جفا نشاند بکن

зи ҷоми ҷоҳу шарафи бода умед бичиш

ز جام جاه و شرف باده امید بچش

Ба теғи ҷӯаду атои гардан ниёз бизан

به تیغ جود و عطا گردن نیاز بزن

Ҳамеша то шикани зулф дилбарон бошад

همیشه تا شکن زلف دلبران باشد

Мабод ҷузи ҳама дар пушти дшмнонти шикан

مباد جز همه در پشت دشمنانت شکن

Кушодаи чашм ба рӯяти ситораи масъӯд

گشاده چشم به رویت ستاره مسعود

Ниҳодаи гӯш ба амрати замонаи тавсан

نهاده گوش به امرت زمانه توسن

Қарини носеҳи ту неъмату нишоту тараб

قرین ناصح تو نعمت و نشاط و طرب

Рафиқи ҳосиди ту нардбону дору расан

رفیق حاسد تو نردبان و دار و رسن