Рӯй зарринам аз андешаи симин бар ӯ

روی زرینم از اندیشه سیمین بر او

Чаҳ кунам дида агар боз набинам бар ӯ

چه کنم دیده اگر باز نبینم بر او

Рӯй ӯ тозаи гули пар бару рухсори маро

روی او تازه گل پر بر و رخسار مرا

Накунад тозаи магари тозаи гули пар бар ӯ

نکند تازه مگر تازه گل پر بر او

Ба лаб ва бар ҳама бо ҳур ва парӣ бошам агар

به لب و بر همه با حور و پری باشم اگر

Лаби ман бар лаб ӯ бошад ва бар бар бар ӯ

لب من بر لب او باشد و بر بر بر او

Дилам ӯ дораду дили ҷуз бар дилбар нашавад

دلم او دارد و دل جز بر دلبر نشود

Тӯбо ӯро ки чунуи моҳ буд дилбар ӯ

طوبی او را که چنو ماه بود دلبر او

То брстаҳаст ба гирди саманаши анбартар

تا برسته است به گرد سمنش عنبرتر

Машки ман яксара кофур шуд аз анбар ӯ

مشک من یکسره کافور شد از عنبر او

Чанбар чарх нагардад ба муроди дили ман

چنبر چرخ نگردد به مراد دل من

То нагирам ба кафи он анбари пурчанбар ӯ

تا نگیرم به کف آن عنبر پرچنبر او

Қӯти сабри ман аз сӣ ба яке боз расед

قوت صبر من از سی به یکی باز رسید

То дамид аз бар гули хат чу сиснбр ӯ

تا دمید از بر گل خط چو سیسنبر او

Сӯраташи маҳзар фитнааст ва ба рағми дили ман

صورتش محضر فتنه است و به رغم دل من

Хати мишкӣнаш гўоиӣ зада бар маҳзар ӯ

خط مشکینش گوایی زده بر محضر او

Бистар ӯст ки оромгаҳи дев ва парӣ аст

بستر اوست که آرامگه دیو و پری است

Кошкӣ хўобгаҳи ман будӣ бистар ӯ

کاشکی خوابگه من بودی بستر او

Ҳаст дар ду лаб ӯ хосияти оби ҳаёт

هست در دو لب او خاصیت آب حیات

эй дариғо ки набӯдӣ лабами Искандар ӯ

ای دریغا که نبودی لبم اسکندر او

Дидамаш соғар май бар кафу лаби ҳамчуи шукр

دیدمش ساغر می بر کف و لب همچو شکر

Аҷаби орм ки нашуд чун шукр аз шукр ӯ

عجب آرم که نشد چون شکر از شکر او

Лаби соғар ба лаб ӯ расад ва ман нарасм

لب ساغر به لب او رسد و من نرسم

Камтарам назд лаб ӯ зи лаби соғар ӯ

کمترم نزد لب او ز لب ساغر او

Бар дилам кард ҷаҳони тангтар аз ҳалқаи хеш

بر دلم کرد جهان تنگتر از حلقه خویش

Зулфи пари ҳалқаи хам дар хами сар дар сар ӯ

زلف پر حلقه خم در خم سر در سر او

Малики ишқи ҷафои густару бдтбъ шуда аст

ملک عشق جفا گستر و بدطبع شده است

Дар балои дилам аз табъи ҷафои густар ӯ

در بلای دلم از طبع جفا گستر او

Барраанд зи балои малики ишқи магар

برهاند ز بلای ملک عشق مگر

Мулкии каши шарафу гесуӣ ӯ афсар ӯ

ملکی کش شرف و گیسوی او افسر او

Вориси ҷаъфари содиқи алии бен ҷаъфар

وارث جعفر صادق علی بن جعفر

Онкии сад шоҳ сазад нойиби як ҷаъфар ӯ

آنکه صد شاه سزد نایب یک جعفر او

Он худованд ки ҳайдари дилу Заҳро насаб аст

آن خداوند که حیدر دل و زهرا نسب است

Шиъти ҳайдару Заҳрои ҳамаи хизматгар ӯ

شیعت حیدر و زهرا همه خدمتگر او

Аз мъолӣу маъонии арз ва ҷавҳар ӯст

از معالی و معانی عرض و جوهر اوست

Офарини боди зи ҳақ бар арзу ҷавҳар ӯ

آفرین باد ز حق بر عرض و جوهر او

Дар мъолӣу маъонӣ чаҳ тамаъи дорӣ аз онк

در معالی و معانی چه طمع داری از آنک

Алӣ ва Фотима бошад падару модар ӯ

علی و فاطمه باشد پدر و مادر او

Лафзи маънии надиҳад бе сухани мӯъҷиз ӯ

لفظ معنی ندهد بی سخن معجز او

Кӣса фарбеҳ нашавад бе қалами лоғар ӯ

کیسه فربه نشود بی قلم لاغر او

Ҳимматаши бартар аз онаст ки ҷузи ҳалами худоӣ

همتش برتر از آن است که جز حلم خدای

Битавон гуфт ки чизе дигараст аз бар ӯ

بتوان گفت که چیزی دگر است از بر او

Ду ҷаҳонро ба яке даст гароед ҳамаи рӯз

دو جهان را به یکی دست گراید همه روز

Онкии як рӯз кунад хизмати як чокар ӯ

آنکه یک روز کند خدمت یک چاکر او

Киштии ҳзм чу дар баҳр тоне фиканд

کشتی حزم چو در بحر تانی فکند

Зуҳал пер барон сайр сазад лангар ӯ

زحل پیر بران سیر سزد لنگر او

Ҷурми миррӣх ки аз оташи хашмаш асарӣ аст

جرم مریخ که از آتش خشمش اثری است

Тани аъдоаш буд яксараи хокистар ӯ

تن اعداش بود یکسره خاکستر او

Муштарии толеъ ӯ дид , бидон рӯй ниҳод

مشتری طالع او دید، بدان روی نهاد

Эзади он фари всъодти ҳама дар пайкар ӯ

ایزد آن فر وسعادت همه در پیکر او

Сангро қимат ёқӯт диҳад тарбияташ

سنگ را قیمت یاقوت دهد تربیتش

Офтобаст магари рои раҳепарвар ӯ

آفتاب است مگر رای رهی پرور او

Гар Уторид ки дабираст нависад сифаташ

گر عطارد که دبیرست نویسد صفتش

Бас набошад агар афлок буд дафтар ӯ

بس نباشد اگر افلاک بود دفتر او

Вази басии ромишу роҳат ки ба базмаш нигарад

وز بسی رامش و راحت که به بزمش نگرد

Зуҳра хоҳад ки кунад хизмати ромишгар ӯ

زهره خواهد که کند خدمت رامشگر او

Моҳро орзӯ онаст ки бошад пас аз ин

ماه را آرزو آن است که باشد پس از این

Нойиби ҳоҷиби борӣ ки буд бар дар ӯ

نایب حاجب باری که بود بر در او

Зонка аз ҳиммат ӯ унсури оташ арзӣ аст

زانکه از همت او عنصر آتش عرضی است

Аз аносир набӯд ҳеҷ гуҳари бартар ӯ

از عناصر نبود هیچ گهر برتر او

Боғро боди сабои соил ӯ хонда ба рамз

باغ را باد صبا سایل او خوانده به رمز

Зон буд соҳиби динору дирами ъбҳр ӯ

زان بود صاحب دینار و درم عبهر او

Гавҳар аз об насаб дорад ва он лафзи латиф

گوهر از آب نسب دارد و آن لفظ لطیف

Зон кунад гавҳари софии садаф аз гавҳар ӯ

زان کند گوهر صافی صدف از گوهر او

Ҳар чаҳ хуршеди ҳаме зар кунад аз гардиши хок

هر چه خورشید همی زر کند از گردش خاک

ӯ бидон даст ътобхш бубахшад зар ӯ

او بدان دست عطابخش ببخشد زر او

Шоҳи санҷар ки наёбанд дар атрофи замин

شاه سنجر که نیابند در اطراف زمین

Асари душмани дайн аз асари хнҷбр ӯ

اثر دشمن دین از اثر خنجبر او

Тахти шоҳаншаҳӣ аз шоҳ маликшоҳ надид

تخت شاهنشهی از شاه ملکشاه ندید

Он ҷалолу шарафу мартаба каз санҷар ӯ

آن جلال و شرف و مرتبه کز سنجر او

Аз шаҳон кист ки бо ханҷар ӯ ҷусти набард

از شهان کیست که با خنجر او جست نبرد

Ки ба хӯн лаъл нашуд ҳнҷрш аз ханҷар ӯ

که به خون لعل نشد حنجرش از خنجر او

Ин чунин шаҳ маликаш хонд ба ҳангоми хитоб

این چنین شه ملکش خواند به هنگام خطاب

Аз чунин шоҳи чунин ҷоҳ буд дар хур ӯ

از چنین شاه چنین جاه بود در خور او

Маликонро зи бузургии малики алърш чаҳ дод

ملکان را ز بزرگی ملک العرش چه داد

Кон наёбанд ҳама аз манзар дар мухбир ӯ

کان نیابند همه از منظر در مخبر او

Ин каромат ки зи султон салотинаш расед

این کرامت که ز سلطان سلاطینش رسید

То хирадманд набинад нашавад бовар ӯ

تا خردمند نبیند نشود باور او

Дўстгониш фиристод ки дар давлату ҷоҳ

دوستگانیش فرستاد که در دولت و جاه

Нест як дӯст ба атрофи ҷаҳон ҳамбар ӯ

نیست یک دوست به اطراف جهان همبر او

Дўстгонӣу мисолу лақабу астару теғ

دوستگانی و مثال و لقب و استر و تیغ

Як нишонанд зсди мартабату мхФр ӯ

یک نشانند زصد مرتبت و مخفر او

Чун нишону сафи ҳидркрори дроўст

چون نشان و صف حیدرکرار دراوست

Длдли ҳайдари каррор буд астар ӯ

دلدل حیدر کرار بود استر او

Гар аз он теғи ривоят ба сӯй рӯм баранд

گر از آن تیغ روایت به سوی روم برند

Рағбат аз куфр ба исломи баради қайсар ӯ

رغبت از کفر به اسلام برد قیصر او

Монад аз гӯна ба нилӯфару андар ҳасад аст

ماند از گونه به نیلوفر و اندر حسد است

Чархи нилӯфарӣ аз гӯнаи нилӯфар ӯ

چرخ نیلوفری از گونه نیلوفر او

Зини пас аз ҳайбати юзӣ ки фиристод бадв

زین پس از هیبت یوزی که فرستاد بدو

Шери ғуррандаи бабради тамаъ аз кишвар ӯ

شیر غرنده ببرد طمع از کشور او

Юз аз он фахр ки шуд номзади Сайиди шарқ

یوز از آن فخر که شد نامزد سید شرق

Баъд аз ин кибри палангон буд андари сар ӯ

بعد از این کبر پلنگان بود اندر سر او

Зини бузургӣ ба ҷаҳони ном ва нишон хоҳад ёфт

زین بزرگی به جهان نام و نشان خواهد یافت

То буд ному нишон аз фалаку меҳвар ӯ

تا بود نام و نشان از فلک و محور او

Офарини бод бар он манзари шоҳона ки ҳаст

آفرین باد بر آن منظر شاهانه که هست

Назари лутфи илоҳии ҳама бар манзар ӯ

نظر لطف الهی همه بر منظر او

Эзадаш кард мушарраф ба чунин ҷоҳу ҷалол

ایزدش کرد مشرف به چنین جاه و جلال

То ба вай фахр кунад уммати пайғамбар ӯ

تا به وی فخر کند امت پیغمبر او

Падараш буд расӯлии зи расӯлони худоӣ

پدرش بود رسولی ز رسولان خدای

Коб хоҳанд ба маҳшари ҳама аз кавсар ӯ

کآب خواهند به محشر همه از کوثر او

То ҳамеи зевари мардон буд аз илму ҳунар

تا همی زیور مردان بود از علم و هنر

Олами оростаи бод аз асари зевар ӯ

عالم آراسته باد از اثر زیور او

Қадараши он чарх ки мумкин нашавад ғояти он

قدرش آن چرخ که ممکن نشود غایت آن

Умраши он баҳр ки пайдо набӯд маъбар ӯ

عمرش آن بحر که پیدا نبود معبر او