Агар ба сӯрат рӯй ту оФтобстӣ

اگر به صورت روی تو آفتابستی

Ҳамаи баннои шаб аз рӯй ӯ хробстӣ

همه بنای شب از روی او خرابستی

зи кибру аҷаби замонии нтобдӣ бар халқ

ز کبر و عجب زمانی نتابدی بر خلق

Гар аз ҷамоли ту ҷузвӣ дар оФтобстӣ

گر از جمال تو جزوی در آفتابستی

Вари офтоб хабар дорадӣ зсўрти ту

ور آفتاب خبر داردی زصورت تو

зи шарм рӯй ту пайваста дар нқобстӣ

ز شرم روی تو پیوسته در نقابستی

Ҳамеша ъушрати ман чун лаби ту хуш будӣ

همیشه عشرت من چون لب تو خوش بودی

Агар суоли маро аз лабати ҷўобстӣ

اگر سوال مرا از لبت جوابستی

Даҳони танги ту гӯйии злълии лаби ту

دهان تنگ تو گویی زلعلی لب تو

зи нордони садафи лўлўи хўшобстӣ

ز ناردان صدف لولو خوشابستی

зи хӯн дида нагаштӣ рухам чу пртзрў

ز خون دیده نگشتی رخم چو پرتذرو

Агар на зулфи ту чун чнгли ъқобстӣ

اگر نه زلف تو چون چنگل عقابستی

Кам аз савоб манастӣ Наими ҳашт биҳишт

کم از ثواب من استی نعیم هشت بهشت

Агар ба дӯстии ту марои сўобстӣ

اگر به دوستی تو مرا ثوابستی

Бурӣда кӣ шудӣ аз чашми ман зиёрати хоб

بریده کی شدی از چشم من زیارت خواب

Агар на ғамзаи он чашми ним хўобстӣ

اگر نه غمزه آن چشم نیم خوابستی

Гар аз баридан ту ҷони набардии з барам

گر از بریدن تو جان نبردی ز برم

Баридан аз ту хатои нестии сўобстӣ

بریدن از تو خطا نیستی صوابستی

Ба ман нигаҳ накунӣ аз ҷафост ё зи итоб

به من نگه نکنی از جفاست یا ز عتاب

Итоб ба зи ҷафо кошкӣ ътобстӣ

عتاب به ز جفا کاشکی عتابستی

Биҳишти хўондмии ин навбаҳори хуррам ро

بهشت خواندمی این نوبهار خرم را

Агар баннои биҳишт аз гулу глобстӣ

اگر بنای بهشت از گل و گلابستی

Расед булбулу гашт аз ҷаҳони ғариби ғроб

رسید بلبل و گشت از جهان غریب غراب

( чаҳ бошад инки фироқи ту чун ғробстӣ

(چه باشد اینکه فراق تو چون غرابستی

Агар на зулф ту бӯседе сабоу саҳар

اگر نه زلف تو بوسیدیی صبا و سحر

Насим ӯ на ҳамоно зи машки нобастӣ

نسیم او نه همانا ز مشک نابستی

Агар бунафша ба зулфи ту иқтидоади кундӣ )

اگر بنفشه به زلف تو اقتداد کندی)

Ҳазор гӯна дар ӯ печу чину тобстӣ

هزار گونه در او پیچ و چین و تابستی

Замонаро зи замини тозаи гашти ъҳдбҳор

زمانه را ز زمین تازه گشت عهدبهار

Хўштстӣ ар ҳама дар аҳди ин шбобстӣ

خوشتستی ار همه در عهد این شبابستی

Чамани китоби троиФ шудаи сету пиндорӣ

چمن کتاب طرایف شده ست و پنداری

Ҳамаи таровати олам дар он ктобстӣ

همه طراوت عالم در آن کتابستی

Агарчӣ дар дил ӯ ишқ нест пиндорӣ

اگرچه در دل او عشق نیست پنداری

Рахш ба хӯни дили ошиқони хзобстӣ

رخش به خون دل عاشقان خضابستی

( рубоб вор биноланд булбулони гӯйӣ

(رباب وار بنالند بلبلان گویی

Ҳамеша дар гулӯии булбулони рбобстӣ

همیشه در گلوی بلبلان ربابستی

зи абр бар сар ки хаймаҳост вази борон

ز ابر بر سر که خیمه هاست وز باران

Гумони барӣ ки барон хаймаҳо тнобстӣ

گمان بری که بران خیمه ها طنابستی

Ба сӯии ориз гул монад дидаи наргис

به سوی عارض گل ماند دیده نرگس

Чунонкии гӯйии ин дъд ва он рбобстӣ )

چنانکه گویی این دعد و آن ربابستی)

Саҳоб ҳар нафасӣ дирафшон кунад гӯйӣ

سحاب هر نفسی درفشان کند گویی

Кафи Карими худованд дар сҳобстӣ

کف کریم خداوند در سحابستی

Раиси шарқ ки ҳаламу латофату карамаш

رئیس شرق که حلم و لطافت و کرمش

Агар аён шавадӣ хоку боду обстӣ

اگر عیان شودی خاک و باد و آبستی

Амири Сайиди олами алӣ ки ҳишмат ӯ

امیر سید عالم علی که حشمت او

Агар аён нашудӣ адл дар ҳҷобстӣ

اگر عیان نشدی عدل در حجابستی

Гузашти ҳимматаш аз ҳафт чархи пиндорӣ

گذشت همتش از هفت چرخ پنداری

Ки мураккабаши зи дуоҳои мстҷобстӣ

که مرکبش ز دعاهای مستجابستی

Бародараст хитобаши зи подшоҳи ҷаҳон

برادرست خطابش ز پادشاه جهان

Хтостӣ агар ӯро на ин хтобстӣ

خطاستی اگر او را نه این خطابستی

Ҳамаи ҷаҳони ншдндии асири миннат ӯ

همه جهان نشدندی اسیر منت او

Агар на миннат ӯ молики алрқобстӣ

اگر نه منت او مالک الرقابستی

Агар на ҳурмати он даст ва он ънонстӣ

اگر نه حرمت آن دست و آن عنانستی

Ва гарна ҳайбати он пой ва он ркобстӣ

و گرنه هیبت آن پای و آن رکابستی

Чу ъз ӯ асари зулми брФзўнстӣ

چو عز او اثر ظلم برفزونستی

Чу кимиёи назари адли танги ёбстӣ

چو کیمیا نظر عدل تنگ یابستی

Зиҳии сипеҳри саховат кигар саховати ту

زهی سپهر سخاوت که گر سخاوت تو

Набошадӣ ҳамаи оби тамаъи сробстӣ

نباشدی همه آب طمع سرابستی

Гар аз шароби атои ҳеҷ халқ маст шудӣ

گر از شراب عطا هیچ خلق مست شدی

Тамаъи зи дасти ту сармасти ин шробстӣ

طمع ز دست تو سرمست این شرابستی

зи бас ки вақти сахои зар диҳӣ бидон монад

ز بس که وقت سخا زر دهی بدان ماند

Ки зар ба чашми ту зари нестии тробстӣ

که زر به چشم تو زر نیستی ترابستی

Замин аз нрстии зхшксоли ниёз

زمین از نرستی زخشکسال نیاز

Агар на базли атои ту фатҳи бобастӣ

اگر نه بذل عطای تو فتح بابستی

Саботи ҳалами тугар нестӣ дар ин олам

ثبات حلم تو گر نیستی در این عالم

зи бими хашми ту гетӣ дар азтробстӣ

ز بیم خشم تو گیتی در اضطرابستی

Туро сипеҳру ҷаҳони хўондмӣ ба ртбту қадар

تو را سپهر و جهان خواندمی به رتبت و قدر

Агар на одати ин ҳар ду анқлобстӣ

اگر نه عادت این هر دو انقلابستی

Гар аз атоати захираи нҳодмӣ акнӯн

گر از عطات ذخیره نهادمی اکنون

Марои хазинаеу моли марои нсобстӣ

مرا خزینه ای و مال مرا نصابستی

Бсухтӣ фалаки обгунгар оташ ро

بسوختی فلک آبگون گر آتش را

Чу ҳайбати туу хашми ту нуру тобстӣ

چو هیبت تو و خشم تو نور و تابستی

Бурун шудӣ зи қарори замину маркази хок

برون شدی ز قرار زمین و مرکز خاک

Агар чу мураккаби ту бодро штобстӣ

اگر چو مرکب تو باد را شتابستی

Чаҳ мураккабӣ ки чунон ошиқаст бар ҳаракат

چه مرکبی که چنان عاشق است بر حرکت

Каш аз қарору сукӯни гўиёи ъзобстӣ

کش از قرار و سکون گوییا عذابستی

Замини чунон супурди зери пай ки пиндорӣ

زمین چنان سپرد زیر پی که پنداری

Замини саҳифаи гардун ва ӯ шҳобстӣ

زمین صحیفه گردون و او شهابستی

Ҳамеша то ки ба гиряи чунон намояди абр

همیشه تا که به گریه چنان نماید ابر

Ки гўиёи мижаи ошиқии мсобстӣ

که گوییا مژه عاشقی مصابستی

Бақои ту чу атои ту боди вар будӣ

بقای تو چو عطای تو باد ور بودی

Бақои ту чу атои ту бе ҳсобстӣ

بقای تو چو عطای تو بی حسابستی