Некӯӣ бар туаст ошиқи дигарон бар некӯӣ

نیکوی بر توست عاشق دیگران بر نیکوی

Некӯии бад ху кунад маъзӯрии андари бдхўӣ

نیکوی بد خو کند معذوری اندر بدخوی

Ман ки бар ту ошиқам бо ман насозӣ пас мсоз

من که بر تو عاشقم با من نسازی پس مساز

Ҳамчунин бо некӯии кат ошиқ омад некӯӣ

همچنین با نیکوی کت عاشق آمد نیکوی

Кор шерон ноед аз оҳӯ ва бар ман ишқи ту

کار شیران ناید از آهو و بر من عشق تو

Ҳишмати шерон ҳаме ронад ба чашми оҳӯӣ

حشمت شیران همی راند به چشم آهوی

эй аҷаби навҳо куҳан гардад згшти рӯзгор

ای عجب نوها کهن گردد زگشت روزگار

Ишқи ту бар чаман чаро ҳар рӯз бФзоид навай

عشق تو بر چمن چرا هر روز بفزاید نوی

Мстўии қадӣу ишқат бар дилам пӯшида кард

مستوی قدی و عشقت بر دلم پوشیده کرد

Ҳам сироти мустақӣм ва ҳам тариқи мстўӣ

هم صراط مستقیم و هم طریق مستوی

Лўлўи дарёӣу дарёии хӯбӣ рӯй туаст

لولو دریایی و دریای خوبی روی توست

эй шигифтии ҳам ту дарёӣ ва ҳам ту лўлўӣ

ای شگفتی هم تو دریایی و هم تو لولوی

Гар ба хӯбӣ буд нақши монавӣ чун рӯй ту

گر به خوبی بود نقش مانوی چون روی تو

Ҳаст маъзӯри онкии бгроид ба кеши монавӣ

هست معذور آنکه بگراید به کیش مانوی

Бо висолати ҷуфти гаштан чун буд мумкини маро

با وصالت جفت گشتن چون بود ممکن مرا

Гар ту як соъати шабӣ бе фурқати ман нғнўӣ

گر تو یک ساعت شبی بی فرقت من نغنوی

Ман зи шодии тоқи гаштам ҷуфт шуд бо ман ғамат

من ز شادی طاق گشتم جفت شد با من غمت

То туро бо танги чашмӣ ҷуфт шуд тоқи абрӯӣ

تا تو را با تنگ چشمی جفت شد طاق ابروی

Дид натавонӣ ки бинад чашми ман рухсори ту

دید نتوانی که بیند چشم من رخسار تو

Пас надонам то ҳамеша дар дили ман чун буи

پس ندانم تا همیشه در دل من چون بوی

Ҳасану ширинии зширин бо ту монад андари ҷаҳон

حسن و شیرینی زشیرین با تو ماند اندر جهان

Ҳамчу бо садри аҷали расму ниҳоди хусравӣ

همچو با صدر اجل رسم و نهاد خسروی

Маҷди дайни тоҷи мъолии фахри итрати садри шарқ

مجد دین تاج معالی فخر عترت صدر شرق

Умдаи исломи Абулқосими алии алмўсўӣ

عمده اسلام ابوالقاسم علی الموسوی

Офтоби оли иси Сайиди алсодаҳ ки ҳаст

آفتاب آل یس سید الساده که هست

Ҳубаи ҳабли алмтину буғзаи доءи дуӣ

حبه حبل المتین و بغضه داء دوی

Номадорӣ каз вуҷӯди дасти ҷӯад орой ӯст

نامداری کز وجود دست جود آرای اوست

Бухл бо ҳоли заъифу ҷӯад бо дасти қавӣ

بخل با حال ضعیف و جود با دست قوی

Аз наҳифи дасту бими базлу шарми ҷӯад ӯ

از نهیب دست و بیم بذل و شرم جود او

Абри мутаворӣу кони маҳҷӯбу дарёи мунзавӣ

ابر متواری و کان محجوب و دریا منزوی

эй фалак ҳаргиз наёбӣ пойгоҳи қадар ӯ

ای فلک هرگز نیابی پایگاه قدر او

Чанд бе мақсӯди пўиӣ чанд бе маънии дуӣ

چند بی مقصود پویی چند بی معنی دوی

эй замона мисли ӯ ҳаргиз набинад чашми ту

ای زمانه مثل او هرگز نبیند چشم تو

Чанд бару баҳри кӯбӣ , чанд рӯзу шаби дуӣ

چند بر و بحر کوبی، چند روز و شب دوی

Ҷодуӣ аз шаръи ҷадаши ботилу ночизи гашт

جادویی از شرع جدش باطل و ناچیز گشت

Чун раво дорад ки калакаш пеша дорад ҷодӯӣ

چون روا دارد که کلکش پیشه دارد جادوی

Лафз напазирад баландӣ то нагӯйӣ мадҳ ӯ

لفظ نپذیرد بلندی تا نگویی مدح او

Дайн куҷо гирад дурустӣ то ба ҷадаши негроӣ

دین کجا گیرد درستی تا به جدش نگروی

эй худовандӣ ки маҷмӯи мъолии сдртўст

ای خداوندی که مجموع معالی صدرتوست

Кӣ аҷабгар шоир аз мадҳ ту гардад маънавӣ

کی عجب گر شاعر از مدح تو گردد معنوی

Гарчи мари содотро гесу буд маншури фахр

گرچه مر سادات را گیسو بود منشور فخر

Ту бад-ӣни олии нисбати маншури фахри гесуӣ

تو بدین عالی نسبت منشور فخر گیسوی

Чун мусаллати гашт бар дили иллати озу ниёз

چون مسلط گشت بر دل علت آز و نیاز

Баси мубораки паии табибии сахти шоФии доруӣ

بس مبارک پی طبیبی سخت شافی داروی

Як ҷаҳонӣ дар ҳунари ду ҷаҳонии андари мартабат

یک جهانی در هنر دو جهانی اندر مرتبت

Бас нагӯйӣ то кадомии ин яке ё он дуӣ

بس نگویی تا کدامی این یکی یا آن دوی

Бо мъолии ҳамнишинӣ бо маъонии ҳам Аннан

با معالی همنشینی با معانی هم عنان

Бо фазойили ҳам рикобӣ бо шарафи ҳам зонуӣ

با فضایل هم رکابی با شرف هم زانوی

Дар сари тавфиқи чашмӣ , дар бар дониши дилӣ

در سر توفیق چشمی، در بر دانش دلی

Ҷони родиро танӣ , дасти сахоро бозуӣ

جان رادی را تنی، دست سخا را بازوی

Нест андари ҳафт кишвари халқи паҳлуи сои ту

نیست اندر هفت کشور خلق پهلو سای تو

Каз бузургӣ бо сипеҳри ҳафтумин ҳам паҳлавӣ

کز بزرگی با سپهر هفتمین هم پهلوی

Ҳиммати олии рикобу феъли маймуни мураккабат

همت عالی رکاب و فعل میمون مرکبت

Бартараст аз тоҷи парвизӣу тахти Касравӣ

برتر است از تاج پرویزی و تخت کسروی

Кишварии рӯзигар аз як тан баранд он ҷўдтўст

کشوری روزی گر از یک تن برند آن جودتوست

Олимӣ дар як тан ар мавҷӯд бошад он тӯй

عالمی در یک تن ار موجود باشد آن توی

эй аҷаби доне ки берун аз ниҳоят роҳ нест

ای عجب دانی که بیرون از نهایت راه نیست

Дар саховат аз ниҳоят чун ҳамеи беруни шӯй

در سخاوت از نهایت چون همی بیرون شوی

( чун ҳунар бо ҳар чаҳ номаҳсуд бошад ҳамдамӣ

(چون هنر با هر چه نامحسود باشد همدمی

Чун хирад аз ҳар чаҳ ноМаҳмӯд бошад яке сӯй )

چون خرد از هر چه نامحمود باشد یکی سوی)

Дар ҳама дилҳо фишондӣ тухми некии лоҷарам

در همه دلها فشاندی تخم نیکی لاجرم

Аз забонҳо ҷузи наботи неки номии ндрўӣ

از زبانها جز نبات نیک نامی ندروی

Маҷлиси ту зосмони андари шараф олӣтар аст

مجلس تو زآسمان اندر شرف عالیتر است

Аз замини овози соили нодрост ар бишинавӣ

از زمین آواز سایل نادراست ار بشنوی

Гар рӯй бар роҳи инсоф аз ҳамаи арбоби назм

گر روی بر راه انصاف از همه ارباب نظم

Каси чунин хизмати нёроид дар ин рдФ ва рӯй

کس چنین خدمت نیاراید در این ردف و روی

( лъбтӣ кардам ки аз вай некӯӣ гиранд вом

(لعبتی کردم که از وی نیکوی گیرند وام

Лаъибатони хлхӣу некӯони пиғўӣ )

لعبتان خلخی و نیکوان پیغوی)

Гар суханро қимат аз маънӣ падед ояд ҳаме

گر سخن را قیمت از معنی پدید آید همی

Маънавӣ бояд сухан , чаҳ тозӣ ва чаҳ паҳлавӣ

معنوی باید سخن، چه تازی و چه پهلوی

Дар ту эй тоҷи мъолӣ олӣ ояд шеъри ман

در تو ای تاج معالی عالی آید شعر من

Ҳамчу дар шамси алмъолии шеърҳои хусравӣ

همچو در شمس المعالی شعرهای خسروی

То ҳамеи хубон ба хӯбӣ дил баранд аз ошиқон

تا همی خوبان به خوبی دل برند از عاشقان

Гуҳ ба қади мстўӣу гуҳ ба зулфи млтўӣ

گه به قد مستوی و گه به زلف ملتوی

Мстўии бодат ҳамеша наҳиммату кому мурод

مستوی بادت همیشه نهمت و کام و مراد

Гашта кишти давлатати зи оби саодати мртўӣ

گشته کشت دولتت ز آب سعادت مرتوی

Зикри номи неки ту дар кули олами мунташир

ذکر نام نیک تو در کل عالم منتشر

Номаи умри адуии давлати ту мнтўӣ

نامه عمر عدوی دولت تو منطوی

( никхўоаҳ туаст давлати неки бодати рӯзгор

(نیکخواه توست دولت نیک بادت روزگار

Бади насиби рӯзгори душману айшати қавӣ )

بد نصیب روزگار دشمن و عیشت قوی)