Баҳори лолаи рухсоринигор сарви болоӣ

بهار لاله رخساری نگار سرو بالایی

Гулу шамшоди злФинии мау хуршеди симое

گل و شمشاد زلفینی مه و خورشید سیمایی

Нигору маи туро хонам , баҳору гули ту рогўим

نگار و مه تو را خوانم، بهار و گل تو راگویم

Ки инҳо олам оройанд ва онҳоро ту ороӣ

که اینها عالم آرایند و آنها را تو آرایی

Ба шаб бо моҳи бозами ишқи азирои моҳи рухсорӣ

به شب با ماه بازم عشق ازیرا ماه رخساری

Ба рӯз аз сарв бошам шоди азирои сарви болоӣ

به روز از سرو باشم شاد ازیرا سرو بالایی

Магари онӣ ки ҳосили гашти ёқӯбу Зулайхо ро

مگر آنی که حاصل گشت یعقوب و زلیخا را

Зрўиши фари бурноеи збўиши нури бенаӣ

زرویش فر برنایی زبویش نور بینایی

Чаҳ Юсуфи сӯратии ҷонокаҳ чун бинмое он сӯрат

چه یوسف صورتی جاناکه چون بنمایی آن صورت

Гузинад ақли ёқӯбӣ ва гирад ҷони Зулайхое

گزیند عقل یعقوبی و گیرد جان زلیخایی

Збими чашми бад бар ту бихонам сурати Юсуф

زبیم چشم بد بر تو بخوانم سورت یوسف

Чу ту бо сӯрати Юсуф , маро рухсора бинмое

چو تو با صورت یوسف، مرا رخساره بنمایی

Туро ҷоно ки ҷононеу дилбандӣу дилдорӣ

تو را جانا که جانانی و دلبندی و دلداری

Ғломоннди ҷону дили ғуломонро чаҳ фармое

غلامانند جان و دل غلامان را چه فرمایی

Чаҳ фармон омад аз ишқат ки тақсирӣ падед омад

چه فرمان آمد از عشقت که تقصیری پدید آمد

зи ҷону дил дар он фармон ба миқдори тавоноӣ

ز جان و دل در آن فرمان به مقدار توانایی

На дебо ва на динорӣ , валикини дил рубудан ро

نه دیبا و نه دیناری، ولیکن دل ربودن را

Чу дилбари шакли динорӣ чу зебои нақши дебое

چو دلبر شکل دیناری چو زیبا نقش دیبایی

Чу бо ишқи ту пайвастами шикебии доштам дар дил

چو با عشق تو پیوستم شکیبی داشتم در دل

Ки шарт ошиқон бошад ба ишқи андари шикебе

که شرط عاشقان باشد به عشق اندر شکیبایی

Ҷамоли ту шикебе ба зебоӣ бурид аз ман

جمال تو شکیبایی به زیبایی برید از من

Ҷамоласт онкӣ бар бояд шикебе ба зебоӣ

جمال است آنکه بر باید شکیبایی به زیبایی

Агар дар аҳди бурное , гули васли ту бўиидм

اگر در عهد برنایی، گل وصل تو بوییدم

Чаро дар тарки аҳди ман чу гули гаштӣ ба раъное

چرا در ترک عهد من چو گل گشتی به رعنایی

Чу бурное бирафт аз ман , зи аҳди ман бурун рафтӣ

چو برنایی برفت از من، ز عهد من برون رفتی

Дариғо аҳди бурное дариғо аҳди бурное

دریغا عهد برنایی دریغا عهد برنایی

Гузашти он аҳду ан муддат рамед он рӯз ва он соъат

گذشت آن عهد و ان مدت رمید آن روز و آن ساعت

Ки будӣ табъу ақламро ба пинҳонӣу пайдое

که بودی طبع و عقلم را به پنهانی و پیدایی

Рухи ҷонони ғизои ҷони лаби соғари қарини лаб

رخ جانان غذای جان لب ساغر قرین لب

Кафи Мӯсои рухи соқии дами исои дами ное

کف موسی رخ ساقی دم عیسی دم نایی

Кунун каз рӯзи бурное ва аз рӯй ту танҳоем

کنون کز روز برنایی و از روی تو تنهایم

Асири даври гардунами зи ҷаври ин ду танҳоӣ

اسیر دور گردونم ز جور این دو تنهایی

Ба бурноеу васли ту тмнӣ мекунад ҷонам

به برنایی و وصل تو تمنی می کند جانم

Чу бечашмон ба бенаӣ чу нодонон ба доноӣ

چو بی چشمان به بینایی چو نادانان به دانایی

Ғуломи он дилами кӯро ғулом ишқ гирданд

غلام آن دلم کو را غلام عشق گرداند

Ба ғорати сарви тоторӣ ба яғмои моҳи яғмое

به غارت سرو تاتاری به یغما ماه یغمایی

Агар оқил ба аз нодон вагар доно ба аз шайдо

اگر عاقل به از نادان و گر دانا به از شیدا

Шудам бо ақлу донои ғуломи ишқу шайдое

شدم با عقل و دانایی غلام عشق و شیدایی

Рабояндааст ишқи ту стонндаҳаст зулфи ту

رباینده است عشق تو ستاننده است زلف تو

Аз ин ҷузи сабри нстонӣ ва зон ҷуз ақл нарибоӣ

از این جز صبر نستانی و زان جز عقل نربایی

Дарозиро сари зулфат ба сарв қоматат монад

درازی را سر زلفت به سرو قامتت ماند

Чу сарви боғи муҷаддадин чаро ӯро нпироиӣ

چو سرو باغ مجددین چرا او را نپیرایی

Карими халқи садри шарқи Абулқосими алии коизд

کریم خلق صدر شرق ابوالقاسم علی کایزد

Ба қадару ҷӯад ӯ додааст гардунӣу дарёӣ

به قدر و جود او داده است گردونی و دریایی

Худовандӣ ки мўлоинди райшроу зотш ро

خداوندی که مولایند رایش را و ذاتش را

Хирадмандӣу донои худовандӣу мавлое

خردمندی و دانایی خداوندی و مولایی

Сахоро дил қавӣ гардад чу аз дасташи сухани ронӣ

سخا را دل قوی گردد چو از دستش سخن رانی

Суханро қадари бФзоид чу дар мадҳаш бифзое

سخن را قدر بفزاید چو در مدحش بیفزایی

зи лафз ӯ зиёдат шуд суханро соҳиби розӣ

ز لفظ او زیادت شد سخن را صاحب رازی

зи базл ӯ падед омад сахоро ҳотами тоӣ

ز بذل او پدید آمد سخا را حاتم طایی

Худовандо туе он каз бузургӣу худовандӣ

خداوندا تویی آن کز بزرگی و خداوندی

Чу хуршедии збӣ мислии чу гардунӣ ба волое

چو خورشیدی زبی مثلی چو گردونی به والایی

Замини майдон ҷоҳ туаст агар чаҳ осмон қадре

زمین میدان جاه توست اگر چه آسمان قدری

Зуҳали дарбон қаср туаст агар чаҳ муштарӣ рое

زحل دربان قصر توست اگر چه مشتری رایی

Агар чаҳ нисбат аз пайғамбари охири замони дорӣ

اگر چه نسبت از پیغمبر آخر زمان داری

Кунад инсофу иқболати климӣу масеҳое

کند انصاف و اقبالت کلیمی و مسیحایی

Гар одамро ба фарзандят фахр омад раво бошад

گر آدم را به فرزندیت فخر آمد روا باشد

Ки фахри олу авлоди баин фарзанди ҳаввое

که فخر آل و اولاد بهین فرزند حوایی

Знўри илм чун ҳайдари ҷаҳони тира чун шаб ро

زنور علم چون حیدر جهان تیره چون شب را

Чу Зуҳра равшанӣ додӣ ки садри оли Заҳрое

چو زهره روشنی دادی که صدر آل زهرایی

Гар аз нисбат шараф зояд дар ин бе мисли ва монандӣ

گر از نسبت شرف زاید در این بی مثل و مانندی

Вар аз ртбт сано ояд дар он беҷинсу ҳамтоӣ

ور از رتبت ثنا آید در آن بی جنس و همتایی

Чу донишро қалами ронии ҳамаи фарҳангу одобӣ

چو دانش را قلم رانی همه فرهنگ و آدابی

Чу бахшишро нъми гӯйии ҳамаи олоу нъмоиӣ

چو بخشش را نعم گویی همه آلا و نعمایی

Зҳмт чун сахои варзӣ ба ҳикмат чун сухани гӯйӣ

زهمت چون سخا ورزی به حکمت چون سخن گویی

Ниёз аз халқ бурдорӣу занг аз ақл бизадойӣ

نیاز از خلق برداری و زنگ از عقل بزدایی

Агар гардуни тариқ зулм бигушоед , ту дар бандӣ

اگر گردون طریق ظلم بگشاید، تو در بندی

Вагар гетӣ дар инсоф бар бандад , ту бигушое

و گر گیتی در انصاف بر بندد، تو بگشایی

Нзибди ҷузи туро рифъат , ки рифъатро ту май зебӣ

نزیبد جز تو را رفعت، که رفعت را تو می زیبی

Нишоед ҷузи туро ртбт ки ртбтро ту май шоиӣ

نشاید جز تو را رتبت که رتبت را تو می شایی

Ба хизмати меҳри ҷӯёнро раҳи иқболи ҷовидӣ

به خدمت مهر جویان را ره اقبال جاویدی

Ба неъмати мдхи гӯйонро дар айши муҳайёе

به نعمت مدخ گویان را در عیش مهیایی

Чунон бинӣ ба чашми дили ҳамеи асрори аъдо ро

چنان بینی به چشم دل همی اسرار اعدا را

Ки ҳар доно чунон донад ки соҳиби сари аъдое

که هر دانا چنان داند که صاحب سر اعدایی

Ҷаҳони нур аз ту мегирад магари анбози хуршедӣ

جهان نور از تو می گیرد مگر انباز خورشیدی

Ҳамеша бартарии дории магари ҳам рози ҷавзое

همیشه برتری داری مگر هم راز جوزایی

Ҷаҳонро аз ту ҳосил шуд ҳам осоиши ҳам ороиш

جهان را از تو حاصل شد هم آسایش هم آرایش

Ба фазли ороиши даҳрӣ ба базли осоиши мое

به فضل آرایش دهری به بذل آسایش مایی

Агар ҷони пурвирди фирдавсу дил хуррам кунад ҳўро

اگر جان پرورد فردوس و دل خرم کند حورا

Ҳаме нозанад боғу гул ба Фирдавсӣу ҳўроиӣ

همی نازند باغ و گل به فردوسی و حورایی

Пар аз хубон ва ҳурон шуд ҷаҳони як чанд ҷон парвар

پر از خوبان و حوران شد جهان یک چند جان پرور

Бад-ӣни хубони наврӯзии бад-ӣни ҳурони саҳройӣ

بدین خوبان نوروزی بدین حوران صحرایی

Агар хилқат нафармоед ки фармоед ба фарвардин

اگر خلقت نفرماید که فرماید به فروردین

Ҳаворо анбари афшонии саборо машки паймое

هوا را عنبر افشانی صبا را مشک پیمایی

Баҳории абр каз дарё барояд қатраи полоид

بهاری ابر کز دریا برآید قطره پالاید

Туе он абри дарёи дил ки бар мо бадараи полоиӣ

تویی آن ابر دریا دل که بر ما بدره پالایی

Чу дар боғ омадӣ гулро забон раъд ме гуяд

چو در باغ آمدی گل را زبان رعد می گوید

Бад-ӣни шодии таровати гиру хуши бушков чаҳ май пое

بدین شادی طراوت گیر و خوش بشکف چه می پایی

Казин пас бо сиришки абру базл бар муҷаддадин

کزین پس با سرشک ابر و بذل بر مجددین

Зрнҷ хор нандешӣ збоди даии нФрсоиӣ

زرنج خار نندیشی زباد دی نفرسایی

Худовандо ба ҷону дидагар ҳоҷат буд тан ро

خداوندا به جان و دیده گر حاجت بود تن را

Ту он шахсе ки оламро чу ҷону дида май бое

تو آن شخصی که عالم را چو جان و دیده می‌بایی

Агар чаҳ схндонӣ маро омад яди Байзо

اگر چه سخندانی مرا آمد ید بیضا

Хиради номами зсўдоӣ мдиҳт кард савдое

خرد نامم زسودای مدیحت کرد سودایی

Захира ҳар ду олам шуд мдиҳи ту маро зеро

ذخیره هر دو عالم شد مدیح تو مرا زیرا

Ки ҳам иқболи имрӯзӣ ва ҳам умеди фардое

که هم اقبال امروزی و هم امید فردایی

Ба ҳар вақтам ки ёдории мадоеҳро муҳайёем

به هر وقتم که یادآری مدایح را مهیایم

Ба ҳар вақтат ки мадҳи орми Аёдиро муҳайёе

به هر وقتت که مدح آرم ایادی را مهیایی

Чу ҳақ рухсора бинмоед магар ботил шавад ботил

چو حق رخساره بنماید مگر باطل شود باطل

Дар афтоданди маддоҳон аз ин мадҳат ба расвоӣ

در افتادند مداحان از این مدحت به رسوایی

Ҳамеша то дили оқил ба илму адли бгроид

همیشه تا دل عاقل به علم و عدل بگراید

Бизӣ то ҳамчунин доим ба илму адли бгроиӣ

بزی تا همچنین دایم به علم و عدل بگرایی

Ба дасти ҳурмати боқии ҳамаи пои адуи бандӣ

به دست حرمت باقی همه پای عدو بندی

Ба пои ҳиммати олии ҳамаи фарқи фалаки сое

به پای همت عالی همه فرق فلک سایی

Збози давлати олӣу шоҳини муроди дил

زباز دولت عالی و شاهین مراد دل

Насиби носеҳи муслеҳи ҳумоеи боду анқое

نصیب ناصح مصلح همایی باد و عنقایی