Танам ба меҳр асирасту дил ба ишқи Фдӣ

تنم به مهر اسیر است و دل به عشق فدی

Ҳама ба гӯш ман ояд злФз ишқ надай

همه به گوش من آید زلفظ عشق ندی

Дилам фидо шуд ва чашмам надид рӯй халос

دلم فدا شد و چشمم ندید روی خلاص

Халос нест асирони ишқро ба Фдӣ

خلاص نیست اسیران عشق را به فدی

Малоҳати ҳамаи дунёнигор ман дорад

ملاحت همه دنیا نگار من دارد

Аҷаб набошад агар бе вафост чун ?дане

عجب نباشد اگر بی وفاست چون دنیی

Ману тўоими нигоро ки ишқу хӯбӣ ро

من و توایم نگارا که عشق و خوبی را

зи номи Лайлӣу маҷнӯн бурун барем ҳаме

ز نام لیلی و مجنون برون بریم همی

Маломатаст бад-ӣни ишқи ишқ бар маҷнӯн

ملامت است بدین عشق عشق بر مجنون

Ғаромат аст бидон ҳасани ҳасан бар Лайлӣ

غرامت است بدان حسن حسن بر لیلی

Манам ки гаштаам аз ҷавр ошиқӣ хурсанд

منم که گشته ام از جور عاشقی خرسند

Ба сояи сари зулфати зсоиаҳи тӯбо

به سایه سر زلفت زسایه طوبی

Туе ки гаштае аз некуии хиҷолати моҳ

تویی که گشته ای از نیکویی خجالت ماه

Ки ҳасани ту ба сурайёст ва он ма ба срӣ

که حسن تو به ثریاست و آن مه به ثری

Аз он қабл ки асалро ҳаловат лаб туаст

از آن قبل که عسل را حلاوت لب توست

Худои ъзўҷл дар асали ниҳоди шФӣ

خدای عزوجل در عسل نهاد شفی

Ба сабри ман снмои он лаб чу басади ту

به صبر من صنما آن لب چو بسد تو

Ҳамон кунад ки зумуррад ба дидаи афъӣ

همان کند که زمرد به دیده افعی

Магари эмоми ҳамаи некӯони туе ки ту рост

مگر امام همه نیکوان تویی که تو راست

Змшку лолаи ҳамаи солаи тилсону радӣ

زمشک و لاله همه ساله طیلسان و ردی

Магари амири ҳамаи ошиқони манам ки марост

مگر امیر همه عاشقان منم که مراست

Здрду ҳасрату зории сипоҳу аҳду луӣ

زدرد و حسرت و زاری سپاه و عهد و لوی

Қавӣ ба тақвият рӯй туаст толеъи ҳасан

قوی به تقویت روی توست طالع حسن

Чу дайну тақвияти муҷаддадину фахри ҳудо

چو دین و تقویت مجددین و فخر هدی

Аҷали раиси хуросону садри мӯсавиён

اجل رئیس خراسان و صدر موسویان

Ки ӯст молаши фиръавни зулмро Мӯсо

که اوست مالش فرعون ظلم را موسی

Хуҷастаи тоҷи мъолии алии бен ҷаъфар

خجسته تاج معالی علی بن جعفر

Ки илми ҷаъфар содиқ кунад ба лафзи ?умла

که علم جعفر صادق کند به لفظ املی

Калом ӯ бадали панди номаи луқмон

کلام او بدل پند نامه لقمان

Ҳадис ӯ ҳасади аҳдномаи касрӣ

حدیث او حسد عهدنامه کسری

Ҳаме кунад насабаш бар ситораи истихфоф

همی کند نسبش بر ستاره استخفاف

Ҳаме кунад ҳунараш бар замонаи астҳзӣ

همی کند هنرش بر زمانه استهزی

Вифоқ ӯ тану ҷонро ҳалоли гашт чу байъ

وفاق او تن و جان را حلال گشت چو بیع

Хилоф ӯ дилу дайнро ҳаром шуд чу рабӣ

خلاف او دل و دین را حرام شد چو ربی

зи рои равшан ӯ гашта ахтарони тира

ز رای روشن او گشته اختران تیره

зи калаки лоғар ӯ мондаи кӣсаҳо Фрбӣ

ز کلک لاغر او مانده کیسه ها فربی

Зиҳӣ камона рои ту чашмаи хуршед

زهی کمانه رای تو چشمه خورشید

Зиҳии нишонаи қадари ту гунбади аъло

زهی نشانه قدر تو گنبد اعلی

Ду нойибанд зи ҷӯади ту диҷлау Ҷайҳун

دو نایب اند ز جود تو دجله و جیحون

Ду чокаранд зи ҳалами ту бўқбису ҳурӣ

دو چاکرند ز حلم تو بوقبیس و حری

Зрўии ҳалами яке чанд лафз ман бишинав

زروی حلم یکی چند لفظ من بشنو

Карӣ кунад ки чунин лафз бишинаванд карӣ

کری کند که چنین لفظ بشنوند کری

Зхдмти ту ки дафъи ънои даҳр аз ӯст

زخدمت تو که دفع عنای دهر از اوست

Марои набӯдаи гуноҳӣ азӣ расед азӣ

مرا نبوده گناهی اذی رسید اذی

Рафеъи рои ту , бар ман тағайюрӣ дорад

رفیع رای تو، بر من تغیری دارد

Ба тӯҳматӣ ки марои андари он ҷинояти не

به تهمتی که مرا اندر آن جنایت نی

Ба зоти эзаду тавҳид ӯу ҳурмати дайн

به ذات ایزد و توحید او و حرمت دین

Ба ҳақи каъба ва он кас ки каъба кард банӣ

به حق کعبه و آن کس که کعبه کرد بنی

Ба замзаму Арафоту ҳтиму рукну мақом

به زمزم و عرفات و حطیم و رکن و مقام

Ба умрау ҳаҷару Марвау сафо ва манӣ

به عمره و حجر و مروه و صفا و منی

Ба сӯраи сурати тавроту сатри сатри збўр

به سوره سورت تورات و سطر سطر زبور

Ба ояти ояти Инҷилу ҳарфи ҳарфи набӣ

به آیت آیت انجیل و حرف حرف نبی

Ба қурби Мӯсои умрону саҷдаи Довӯд

به قرب موسی عمران و سجده داود

Ба ихтисоси Муҳамад ба покии исо

به اختصاص محمد به پاکی عیسی

Ба оби дидаи ёқӯбу сӯрати Юсуф

به آب دیده یعقوب و صورت یوسف

Ба перии закариёу тоъати яҳё

به پیری زکریا و طاعت یحیی

Ба равшанои ақл ва ба ошнои илм

به روشنایی عقل و به آشنایی علم

Ба неки номии зуҳд ва ба хӯбии тақво

به نیک نامی زهد و به خوبی تقوی

Ба хизмати ту ки ҷонро ба меҳр ӯст ҳаёт

به خدمت تو که جان را به مهر اوست حیات

Ба неъмати ту ки танро з даст ӯст ғзӣ

به نعمت تو که تن را ز دست اوست غذی

Ки ҳеҷ соъату лаҳза ба ҳеҷ лафзу ҳадис

که هیچ ساعت و لحظه به هیچ لفظ و حدیث

Ба ҳеҷ шуғлу азимати зҳичи байъу шарӣ

به هیچ شغل و عزیمت زهیچ بیع و شری

Ба ном ва куняту сари дорӣ аз салоҳу фасод

به نام و کنیت و سر داری از صلاح و فساد

Зомр ва наҳй ту касро накардаам анҳӣ

زامر و نهی تو کس را نکرده ام انهی

Вагар хилофи ту ҳаргиз ҳалол дошта ам

وگر خلاف تو هرگز حلال داشته ام

Ҳалол доштаам дар ҳарими каъбаи занӣ

حلال داشته ام در حریم کعبه زنی

Ба ақлу шаръ чу воҷиб шавад уқубати ман

به عقل و شرع چو واجب شود عقوبت من

Бикун макун ба уқубати ҳавола бар уқбо

بکن مکن به عقوبت حواله بر عقبی

Ту муфтии ҳамаи халқӣу Сайиди ҳамаи шарқ

تو مفتی همه خلقی و سید همه شرق

Бидиҳ ҷавоби савоби ман андари ин фатво

بده جواب صواب من اندر این فتوی

Наузи биллоҳ агар худ ҷиноятӣ кардам

نعوذ بالله اگر خود جنایتی کردم

Тариқи афв чаро баста шуд дар ин маънӣ

طریق عفو چرا بسته شد در این معنی

ЗъФўу ҳалами тафохур буд ки дар қуръон

زعفو و حلم تفاخر بود که در قرآن

Ба афву ҳалами тмдҳ ҳаме кунад мавло

به عفو و حلم تمدح همی کند مولی

Нахоҳӣ онкии бузургони туро чунин гӯйанд

نخواهی آنکه بزرگان تو را چنین گویند

Ба афви ман ки бузургон чунин кунанд балӣ

به عفو من که بزرگان چنین کنند بلی

На моҳу шоҳам кандар фироқи хизмати ту

نه ماه و شاهم کاندر فراق خدمت تو

Чу маи асири муҳоқам чу шаҳи залили ърӣ

چو مه اسیر محاقم چو شه ذلیل عری

Ба сад қасидаи туро хондаам ҳалиму Карим

به صد قصیده تو را خوانده ام حلیم و کریم

Чунон макун ки хаҷали гирдами андари ин даъвӣ

چنان مکن که خجل گردم اندر این دعوی

Чунин қасида ки абёт ӯ зснъти табъ

چنین قصیده که ابیات او زصنعت طبع

Ҳаме бар озру Монӣ марӣ кунанд марӣ

همی بر آزر و مانی مری کنند مری

Чу хуии ту ба латофат ҳаме занад таъна

چو خوی تو به لطافت همی زند طعنه

Дар оби кавсару хоки биҳишту бод ҳарӣ

در آب کوثر و خاک بهشت و باد هری

Вараш бихонам бар хоки аъшӣу ахтл

ورش بخوانم بر خاک اعشی و اخطل

Бар осмон расад аҳсанти ахтлу аъшӣ

بر آسمان رسد احسنت اخطل و اعشی

Бад-ӣни қасида агар узри ҷурм худ хоҳанд

بدین قصیده اگر عذر جرم خود خواهند

Худоӣ афв кунад ҷурми озру Монӣ

خدای عفو کند جرم آزر و مانی

Ту афв кун гунаҳи ман ки бе анояти ту

تو عفو کن گنه من که بی عنایت تو

Ба хӯни дидаи рухи ман тлӣ шудааст тлӣ

به خون دیده رخ من طلی شده است طلی

Надонам аз шуъарои замонаи як шоир

ندانم از شعرای زمانه یک شاعر

Ки дар хури ту чунин мдҳтӣ кунад аншӣ

که در خور تو چنین مدحتی کند انشی

Агар знср ба назми омадам , ту номи маро

اگر زنثر به نظم آمدم، تو نام مرا

Ба дафтари салаи ор аз ҷаридаи аҷрӣ

به دفتر صله آر از جریده اجری

Қалам ба номи ман андари макаш ки номи ту ро

قلم به نام من اندر مکش که نام تو را

Ҳаме ба чархи расонам ба шеър чун шеърӣ

همی به چرخ رسانم به شعر چون شعری

Чу шеър нек биёбӣ , нигаҳ нишоед кард

چو شعر نیک بیابی، نگه نشاید کرد

Ба ҳазлҳои рубобӣ ва танзҳои ҷҳӣ

به هزلهای ربابی و طنزهای جحی

Ба шеъри зинда буд номи меҳтарони бузург

به شعر زنده بود نام مهتران بزرگ

Ба шеъри ҷади ту зар дод ва сала доду радӣ

به شعر جد تو زر داد و صله داد و ردی

Чаҳ мояи зикр ки аз шеър мунташир гашта аст

چه مایه ذکر که از شعر منتشر گشته است

Каримро ба мдиҳу лӣимро ба ?ҳеҷӣ

کریم را به مدیح و لئیم را به هجی

Чу подшоҳи карямони рӯзгори туе

چو پادشاه کریمان روزگار تویی

зи рӯзгор ту бошӣ ба зикри шеъри аввалӣ

ز روزگار تو باشی به ذکر شعر اولی

Казон қабл ки ту дар сулби мстФо будӣ

کزان قبل که تو در صلب مصطفا بودی

Фаризаи гашт бар уммати маваддати қурбӣ

فریضه گشت بر امت مودت قربی

Ҳамеша то сипас Фитри навбат азҳӣ аст

همیشه تا سپس فطر نوبت اضحی است

Ба ҷузи адуии ту қурбон мабод дар азҳӣ

به جز عدوی تو قربان مباد در اضحی

( сурӯди роҳату неъмати насиби ҷони ту бод

(سرود راحت و نعمت نصیب جان تو باد

Ҳамеша боди адуят бар оташи блўӣ )

همیشه باد عدویت بر آتش بلوی)

Ҳар онкасӣ ки нахоҳад туро ҳаёти абад

هر آنکسی که نخواهد تو را حیات ابد

Гусастаи боди зи тани ҷон ӯ ба марги Фҷӣ

گسسته باد ز تن جان او به مرگ فجی