Зиҳии зқду рахти сарву лоларо хаҷалӣ
زهی زقد و رخت سرو و لاله را خجلی
Ба сарви ақли рибоӣ ба лолаи дили гусалӣ
به سرو عقل ربایی به لاله دل گسلی
Ба сарви бргзрии сарвро буд хорӣ
به سرو برگذری سرو را بود خواری
Ба лола дарнигарӣ лоларо буд хаҷалӣ
به لاله در نگری لاله را بود خجلی
Ба боғ агар нарасад сарв , сарвро ивазӣ
به باغ اگر نرسد سرو، سرو را عوضی
Ба роғ агар ндмди лола , лоларо бадалӣ
به راغ اگر ندمد لاله، لاله را بدلی
Ба лаб асал набӯд лола гарчи лаъл буд
به لب عسل نبود لاله گرچه لعل بود
Агар ту лолаи лаълӣ чаро ба лаби асалӣ
اگر تو لاله لعلی چرا به لب عسلی
Насими гули надиҳади сарву растанаши з гул аст
نسیم گل ندهد سرو و رستنش ز گل است
Ту руста аз дилу ҷонӣ ва бо насими гулӣ
تو رسته از دل و جانی و با نسیم گلی
Забони лола тўро гуяд эй ба қомати сарв
زبان لاله تورا گوید ای به قامت سرو
Магар сиришта зоби гулӣ на зобу гулӣ
مگر سرشته زآب گلی نه زآب و گلی
Чигуна лола ва сарв омадӣ ки лолау сарв
چگونه لاله و سرو آمدی که لاله و سرو
зи қад ва рӯй ту хоҳанд ҳар замони бҳлӣ
ز قد و روی تو خواهند هر زمان بحلی
Ба ёди лолау сарв туам диҳанд сарвар
به یاد لاله و سرو توام دهند سرور
Навой борбадӣ ва набед қтрблӣ
نوای باربدی و نبید قطربلی
Чу дар ғазали сифати сарв ва лола хоҳам гуфт
چو در غزل صفت سرو و لاله خواهم گفت
Ғазал ба ном ту гӯям ки асли он ғазалӣ
غزل به نام تو گویم که اصل آن غزلی
Сияҳ набӯд дилат то рахт чу лола нашуд
سیه نبود دلت تا رخت چو لاله نشد
Магари з лола биёмухтӣ сиёҳи дилӣ
مگر ز لاله بیاموختی سیاه دلی
Ду лолаи дорӣ ва як сарву соъатии сад бор
دو لاله داری و یک سرو و ساعتی صد بار
Бидон ду лола ва як сарви ҷону дили бухлӣ
بدان دو لاله و یک سرو جان و دل بخلی
Ниҳолу тухми ту аз боғи шамс дайн бӯда аст
نهال و تخم تو از باغ شمس دین بوده است
Чунин латиф ва чунин дилрабо аз ин қаблӣ
چنین لطیف و چنین دلربا از این قبلی
Ниҳоли равзаи умрони алии бен ҷаъфар
نهال روضه عمران علی بن جعفر
СршрФи шарафи алсодаҳи ҷаъфари бен алӣ
سرشرف شرف الساده جعفر بن علی
Ҷалоли мӯсавиён онкӣ ҳаст ҳофиз ӯ
جلال موسویان آنکه هست حافظ او
Саломати абадӣу саодати азалӣ
سلامت ابدی و سعادت ازلی
Паноҳи илму мъолӣ ва дар мъолӣу илм
پناه علم و معالی و در معالی و علم
Чу рои хеши вФӣ ва чу табъи хеши миллӣ
چو رای خویش وفی و چو طبع خویش ملی
Бақои давлат ӯ ояти фанои аду
بقای دولت او آیت فنای عدو
Лақои фаррух ӯ ғояти бақоӣ вале
لقای فرخ او غایت بقای ولی
Зиҳии бузургу ягона ки қиблаи ҳунарӣ
زهی بزرگ و یگانه که قبله هنری
Зиҳии Карими замона ки каъбаи ?умла
زهی کریم زمانه که کعبه املی
Аҷали олимӣу дӯстроу душман ро
اجل عالمی و دوست را و دشمن را
Гуҳи ризоу ғазаби ҳам ҳаёт ва ҳам аҷалӣ
گه رضا و غضب هم حیات و هم اجلی
Агар амали зи карӣмӣу адлу фазл буд
اگر عمل ز کریمی و عدل و فضل بود
Ту садру бадари ҳамаи омилони ин амалӣ
تو صدر و بدر همه عاملان این عملی
На осмону заминӣу гоҳи ҳурмату ҳалам
نه آسمان و زمینی و گاه حرمت و حلم
Чу осмони рафеъу замини муҳтамилӣ
چو آسمان رفیع و زمین محتملی
Зроаҳи лутфу маъонӣ чу рамз дар сахтӣ
زراه لطف و معانی چو رمز در سختی
Зрўии фазлу фавойид чу шамс дар ҳамлӣ
زروی فضل و فواید چو شمس در حملی
Агар чаҳ муштарӣ аз талъат ту гардад саъд
اگر چه مشتری از طلعت تو گردد سعد
Чу вақти рифъату қадару маҳал буд Зуҳалӣ
چو وقت رفعت و قدر و محل بود زحلی
Ситораро ба мсобти сипеҳри кайвонӣ
ستاره را به مثابت سپهر کیوانی
Замонаро ба латофати ҳавои муътадилӣ
زمانه را به لطافت هوای معتدلی
Ба рӯзи базлу атои мкрмӣ чу абри ҷавод
به روز بذل و عطا مکرمی چو ابر جواد
Ба вақти илму баёни равшанӣ чу наси ҷлӣ
به وقت علم و بیان روشنی چو نص جلی
зи нури илм чу авсофи илм бо шарафӣ
ز نور علم چو اوصاف علم با شرفی
зи ъзи ақл чу анвоъи ақл бе халалӣ
ز عز عقل چو انواع عقل بی خللی
Чу мстФо ба ҳамаи фахру фазли мавсуфӣ
چو مصطفا به همه فخر و فضل موصوفی
Чу мртзо ба ҳамаи илму ҷӯади муттасилӣ
چو مرتضا به همه علم و جود متصلی
Агар ба ҳалами замин ба қадари гардунӣ
اگر به حلم زمین به قدر گردونی
Вагар ба арзи масӯнӣ ба моли мубтазалӣ
وگر به عرض مصونی به مال مبتذلی
Нуҷуми илму адабро рафеътар фалакӣ
نجوم علم و ادب را رفیع تر فلکی
Замини фахру шарафро шарифтар нзлӣ
زمین فخر و شرف را شریف تر نزلی
Ба рӯзгори фаросати млсм аз ғалатӣ
به روزگار فراست ملسم از غلطی
Ба рӯзи бори сиёсати муназзаҳ аз зллӣ
به روز بار سیاست منزه از زللی
Чунонкии номаи зоҳиди зўҳшти сияҳӣ
چنانکه نامه زاهد زوحشت سیهی
Чунонкии ҷомаи муъмини зоФти асалӣ
چنانکه جامه مومن زآفت عسلی
Замона бо фузало дар ҷадал буд ҳамаи сол
زمانه با فضلا در جدل بود همه سال
Ба нусрати фузало бо замона дар ҷадалӣ
به نصرت فضلا با زمانه در جدلی
Ба назд ҳиммат ту норавост ради суол
به نزد همت تو نارواست رد سوال
Чунонкии рӯяти эзад ба назд мӯътазилӣ
چنانکه رویت ایزد به نزد معتزلی
Аз онкии ҳилаи яке аз хисол рӯбоҳ аст
از آنکه حیله یکی از خصال روباه است
Гуҳи шикору сиёсат чу шер бе ҳиялӣ
گه شکار و سیاست چو شیر بی حیلی
Сухани зи мадҳи ту ронам ки аз мадоеҳи ман
سخن ز مدح تو رانم که از مدایح من
Даҳону гӯши сухан пурҳаловатасту ҳиллӣ
دهان و گوش سخن پرحلاوت است و حلی
Забони аҳли замонгар халал гирифту илал
زبان اهل زمان گر خلل گرفت و علل
Ту сади он халалӣу табиби он илалӣ
تو سد آن خللی و طبیب آن عللی
Сазад ки хотами ҷам кам буд ба қадару маҳал
سزد که خاتم جم کم بود به قدر و محل
Зхотми ту ки фарзанди хотами алрслӣ
زخاتم تو که فرزند خاتم الرسلی
Чу ҳаст ҳофизи умрати худои ъзўҷл
چو هست حافظ عمرت خدای عزوجل
Здўри чарху срўФи замона бе вҷлӣ
زدور چرخ و صروف زمانه بی وجلی
ЗгФтаҳи ҷабалигар чунин қасидаи сетӣ
زگفته جبلی گر چنین قصیده ستی
Зҷон сано кунамӣ бар ҷабалати ҷабалӣ
زجان ثنا کنمی بر جبلت جبلی
Ҳамеша то зчгли моҳи сарви қади хезад
همیشه تا زچگل ماه سرو قد خیزد
Бизӣу соқии базми ту шоҳиди чглӣ
بزی و ساقی بزم تو شاهد چگلی
Қарину ҳофизи умрати саодати абадӣ
قرین و حافظ عمرت سعادت ابدی
Муайяну Носири иззати қазои лами излӣ
معین و ناصر عزت قضای لم یزلی