Гарчи Рахш ҳамеша ҳикояти з ма кунад

گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند

Ма чун ҷамоли сӯрат ӯ дид ха кунад

مه چون جمال صورت او دید خه کند

То Бирмаи ду ҳафтаи зи дибаҳи каллаи ниҳод

تا برمه دو هفته ز دیبه کله نهاد

Ма бо фалаки ҳамеи гилаи он калла кунад

مه با فلک همی گله آن کله کند

Гар оризаш ба нур кунад рӯзро сипед

گر عارضش به نور کند روز را سپید

Шабро ҳамеша зулмати зулфаш сияҳ кунад

شب را همیشه ظلمت زلفش سیه کند

Тоиб ки қасд дидан ӯ кард , дар замон

تایب که قصد دیدن او کرد، در زمان

Аз тавба боз гардаду қасд гунаҳ кунад

از توبه باز گردد و قصد گنه کند

ӯро з рӯй ишқ ба сад ҷон нъм кунам

او را ز روی عشق به صد جان نعم کنم

Гарчи марои забонаш ба як бӯса на кунад

گرچه مرا زبانش به یک بوسه نه کند

Гар ҳафт чархи кори рмои сар ба раҳ накард

گر هفت چرخ کار رما سر به ره نکرد

Зон лаби се бӯсаи кори марои сар ба раҳ кунад

زان لب سه بوسه کار مرا سر به ره کند

Гуяд ба чеҳра , моҳи ду панҷаст ва як чаҳор

گوید به چهره، ماه دو پنج است و یک چهار

Дар рӯзи базм ҳар ки ба рӯйиш нигаҳ кунад

در روز بزم هر که به رویش نگه کند

Гӯйӣ каз осмон ба замин омадааст моҳ

گویی کز آسمان به زمین آمده است ماه

То рӯзи базми хизмат хўорзмшаҳ кунад

تا روز بزم خدمت خوارزمشه کند

Атсзи ълоءдин ки ҳамеи дайну ширк ро

اتسز علاءدین که همی دین و شرک را

Калакаш назм бахшаду теғаш таба кунад

کلکش نظم بخشد و تیغش تبه کند